A
Anoniem
Guest
hallo meiden...
hier ff kort mijn verhaal:
probeer dus al dik anderhalf jaar zwanger te raken,ma helaas nog steeds zonder resultaat!!! heb de laatste tijd erg veel stress en spanningen gehad... steeds meer ging ik bezig met "mijn droom" en verlangde er steeds meer naar... iedereen om me heen word zwanger,en het word me steeds moeilijker gemaakt voelt het wel...
door veel stress en spanning laatste tijd,ook van andere dingen ben ik de laatste tijd niet echt te genieten... snel geirriteerd,vaak chagi,kortom niet gezellig,en niet mij!!!
gisteravond heb ik een "break down" gehad... zoals vaak laatste tijd begon ik te huilen... een heel gesprek met mn vriend volgde... hij was zo lief... en zo geduldig... zie de dingen alleen maar negatief laatste tijd,en hij probeerde me te overtuigen dak positief moest blijven,en tog proberen om niet alleen met het "zwanger worden" bezig te zijn...en dat ga ik doen (proberen) !!! ben gewoon op... kan niet meer...!!! wil mezelf weer kunnen zijn!!! ook al blijft mn droom...wil weer positief worden!!!
ik vertel dit,omdat ik de rest vd meiden die net zo als mij zich voelen,proberen te vertellen dat je po0sitief moet blijven (hoe moeilijk ook soms..) en van je vriend/man blijft genieten... want ook zij kunnen het er moeilijk mee hebben!!!!
ben net 2dagen ongi,dus ben wat emotioneel....(vergeef me)
meiden jullie zijn een enorme steun... tnx daarvoor!!!! jullie zijn toppers!!!
liefs cenn
hier ff kort mijn verhaal:
probeer dus al dik anderhalf jaar zwanger te raken,ma helaas nog steeds zonder resultaat!!! heb de laatste tijd erg veel stress en spanningen gehad... steeds meer ging ik bezig met "mijn droom" en verlangde er steeds meer naar... iedereen om me heen word zwanger,en het word me steeds moeilijker gemaakt voelt het wel...
door veel stress en spanning laatste tijd,ook van andere dingen ben ik de laatste tijd niet echt te genieten... snel geirriteerd,vaak chagi,kortom niet gezellig,en niet mij!!!
gisteravond heb ik een "break down" gehad... zoals vaak laatste tijd begon ik te huilen... een heel gesprek met mn vriend volgde... hij was zo lief... en zo geduldig... zie de dingen alleen maar negatief laatste tijd,en hij probeerde me te overtuigen dak positief moest blijven,en tog proberen om niet alleen met het "zwanger worden" bezig te zijn...en dat ga ik doen (proberen) !!! ben gewoon op... kan niet meer...!!! wil mezelf weer kunnen zijn!!! ook al blijft mn droom...wil weer positief worden!!!
ik vertel dit,omdat ik de rest vd meiden die net zo als mij zich voelen,proberen te vertellen dat je po0sitief moet blijven (hoe moeilijk ook soms..) en van je vriend/man blijft genieten... want ook zij kunnen het er moeilijk mee hebben!!!!
ben net 2dagen ongi,dus ben wat emotioneel....(vergeef me)
meiden jullie zijn een enorme steun... tnx daarvoor!!!! jullie zijn toppers!!!
liefs cenn