Wat lief van je!
Het gaat wel beter.
We hebben een goed gesprek gehad.
Mijn man kan niet genieten van seks omdat hij druk voelt om te moeten "presteren" .
En dan lukt het natuurlijk niet.
Maar ik ben erg bang voor de toekomst.
Volgende maand word ik al 35...
Dat zit zo in mijn hoofd. En als ik zwanger ben, dan nog maar afwachten of het goed gaat. Ik heb al 2 miskramen gehad en de kans op herhaling word na de 2e miskraam groter.
Dus dan ben je weer zo een paar maanden verder.
En dan worden de risico's te groot.
Dat wil ik niet, niet voor ons en niet voor mijn kinderen. Dus die druk voelt zwaar.
En ik weet het...ik moet het los laten,,,afleiding zoeken etc. Dat probeer ik ook. Maar ondertussaen hou ik mezelf voor de gek, want zit het toch steeds in mijn hoofd.
Ik vond zwanger zijn zoooooooo geweldig!
En de ontwikkeling van zo'n baby zooooooo bijzonder.
Ik ben erg bang dat ik dat niet meer ga mee maken.
Voor mensen die bezig zijn met de 1e, klinkt dit misschien erg egoistisch.
Zo van;" je hebt er al 2, dus zeur niet!"
Maar juist omdat ik weet hoe leuk het is wil ik het zo graag....
Genoeg over mij nu...
Hoe gaat het met jou? Lukt het los laten?
Wanneer is je nod?
Heb je een goed gevoel?
Gebruik je eigenlijk ovulatie testen?
Groetjes!!