A
Anoniem
Guest
Hallo allemaal,
Ben even niet geweest maar wil toch heel graag mijn lange verhaal kwijt het is absoluut geen leuk verhaal dus als je denkt dat geen vervelende dingen nu aankunt ga dan niet verder lezen.
Zoals de meeste meiden weten moest ik 18 maart ongi worden en had ik al op vrijd 13 maart getest ik had een licht streepje dus zwanger.
Helemaal blij maar nog niet te geloven nog aantal test gedaan de dagen erna en ja hoor echt zwanger.
Maar op zondag 22 april kreeg ik mijn eerste bloeding helemaal geschrokken en die dag nog gelijk de verloskundige gebeld ik mocht dus ook die vrijdag erna gelijk komen voor een echo. Ik heb verder die week geen bloedingen meer gekregen maar toch op de vrijdag dat ik de echo kreeg begon ik weer te bloeden gelukkig kon ik smiddags meteen terecht voor de echo en die deden ze nu sinds een half jaar bij mijn eigen verloskundige praktijk.
Daar gekomen bleek dat ik om kwart voor twee moest wezen terwijl ik opgeschreven en volgens mij ook echt aan de telefoon gehoord had kwart over twee dus er was geen tijd meer voor me toch heb ik gevraagt of ze aub even wilde kijken of het wel goed zat de verloskundige zei ja maar ik zit vol maar kom maar even om drie uur terug zo gezegt zo gedaan.
Om tien over drie werd ik geholpen en ze had haast want er zaten al weer andere te wachten ze deed een inwendig echo en ze zei me er zit niets in je baarmoeder dus je hebt een miskraam helemaal geschokt stond ik 5 minuten erna weer buiten.
ze zei me nog sterkte verder en daar stond ik helemaal geschokt en wat nu ja ik wist het niet ik dacht nou dan heb ik echt niets meer met lood in me schoenen ging ik naar huis en moest ik dus ook me familie verder gaan vertellen dat het niet goed zat en dat ik een miskraam had pfff wat voelde ik me rot.
Toch pakte ik me leven weer op en probeerde het een plek te geven.
Na twee weken had ik telkens wel wat bloed verlies gehad en ik begon weer te testen want de verloskundige zei me dus ook dat mijn positieve testen vanzelf elke dag minder sterk zou worden dus een lichtere streep zou opleveren maar telkens als ik een test deed werd de streep sneller en feller roze en ik had zoiets van zou ze het allemaal wel goed hebben gezien.Dus ben in het begin van deze week weer gaan bellen dat ik af en toe wat krampjes had en dat me test echt positief bleef aangeven en fel roze word haar antwoord was dus nou kom over een maand als je test dan nog positief is maar terug dan doen we nog eens een echo.
Maar mijn gevoel was niet goed.
Mijn zus en mijn moeder zeiden me weet je wat we gaan naar de ehbo en zeggen dat je wat pijn heb en bloedverlies dan heb je kans dat ze toch nog eens een echo maken en dan weet je zeker of het wel een zwangerschap is of niet zo gezegt zo gedaan.
Afgelopen donderdag dus rond vijf uur naar het ziekenhuis met me zus ik mocht ook gelijk een echo maken en de verloskundige zag wat maar ging er toch een gyneceloog bij halen ik had zoiets van ben ik nu wel of niet zwanger?? Maar wachte af op het moment dat de gyneceloog erbij kwam begonnen ze te overleggen en moest ik even wachten toen ze terug kwamen moest ik gaan zitten en hij vertelde mij dat ik gelijk opgenomen werd en ook gelijk naar de operatie kamer ging want ik had een buiten baarmoederlijkzwangerschap en het zat echt niet goed ik had dus ook geen keuze en ik moest gaan.Helemaal overstuur mijn partner gebeld me ouders en echt iedereen had zoiets van wat is dit nou!!! Ik lag dus binnen drie kwartier op de operatie tafel toen ik anderhalf uur daarna wakker werd bleek dus dat mijn eileider al gesprongen was en dat mijn buik al vol met bloed zat en dat ik dus echt een engel op mijn schouder had die mij dus naar het ziekenhuis geleid heeft want er werd recht in mijn gezicht gezegt dat ik die nacht als ik niet was gekomen in mijn slaap mischien een shock had gekregen en mischien nooit meer wakker was geworden.
Nou dan stort je leven dus echt in.
Ook hebben ze in mijn baarmoeder zelf dus nog een vrucht gezien alleen konden ze op dat moment niet precies zeggen of deze leeft of niet daar moet ik volgende week maandag voor terug komen of deze gegroeit is.
Dus twee vruchtjes en mijn verloskundige praktijk heeft er niet 1 gezien.
Vandaag mijn verloskundige praktijk gebeld en ik kreeg oprechte excusen ja daar heb je nu wat aan maar ja ik leg mij er bij neer, ik ben al lang blij dat ik er nog ben ik heb een zoontje van 2.5 jaar die ik dus echt niet kan missen.
Ik ben dus nu ook eileider kwijt dat wilt niet zeggen dat ik geen kinderen meer kan krijgen is mij verteld want als het goed gaat dan neemt mijn andere eileider nu alles over.
Ik ben gisteren thuis gekomen en ik ben nu een lopende denker geworden echt van alles vliegt er door mijn hoofd en ik hoop ook echt dat ik dit een plek kan gaan geven.
Sorry meiden voor dit vervelende verhaal maar ik moest het echt kwijt en ik wil dus ook iedereen zeggen luister goed naar je eigen lichaam en als je even denkt van ik ben te onzeker ga dan echt naar de ehbo.
Zijn er hier ook meiden die een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hebben gehad???
Groetjes Dessie
Ben even niet geweest maar wil toch heel graag mijn lange verhaal kwijt het is absoluut geen leuk verhaal dus als je denkt dat geen vervelende dingen nu aankunt ga dan niet verder lezen.
Zoals de meeste meiden weten moest ik 18 maart ongi worden en had ik al op vrijd 13 maart getest ik had een licht streepje dus zwanger.
Helemaal blij maar nog niet te geloven nog aantal test gedaan de dagen erna en ja hoor echt zwanger.
Maar op zondag 22 april kreeg ik mijn eerste bloeding helemaal geschrokken en die dag nog gelijk de verloskundige gebeld ik mocht dus ook die vrijdag erna gelijk komen voor een echo. Ik heb verder die week geen bloedingen meer gekregen maar toch op de vrijdag dat ik de echo kreeg begon ik weer te bloeden gelukkig kon ik smiddags meteen terecht voor de echo en die deden ze nu sinds een half jaar bij mijn eigen verloskundige praktijk.
Daar gekomen bleek dat ik om kwart voor twee moest wezen terwijl ik opgeschreven en volgens mij ook echt aan de telefoon gehoord had kwart over twee dus er was geen tijd meer voor me toch heb ik gevraagt of ze aub even wilde kijken of het wel goed zat de verloskundige zei ja maar ik zit vol maar kom maar even om drie uur terug zo gezegt zo gedaan.
Om tien over drie werd ik geholpen en ze had haast want er zaten al weer andere te wachten ze deed een inwendig echo en ze zei me er zit niets in je baarmoeder dus je hebt een miskraam helemaal geschokt stond ik 5 minuten erna weer buiten.
ze zei me nog sterkte verder en daar stond ik helemaal geschokt en wat nu ja ik wist het niet ik dacht nou dan heb ik echt niets meer met lood in me schoenen ging ik naar huis en moest ik dus ook me familie verder gaan vertellen dat het niet goed zat en dat ik een miskraam had pfff wat voelde ik me rot.
Toch pakte ik me leven weer op en probeerde het een plek te geven.
Na twee weken had ik telkens wel wat bloed verlies gehad en ik begon weer te testen want de verloskundige zei me dus ook dat mijn positieve testen vanzelf elke dag minder sterk zou worden dus een lichtere streep zou opleveren maar telkens als ik een test deed werd de streep sneller en feller roze en ik had zoiets van zou ze het allemaal wel goed hebben gezien.Dus ben in het begin van deze week weer gaan bellen dat ik af en toe wat krampjes had en dat me test echt positief bleef aangeven en fel roze word haar antwoord was dus nou kom over een maand als je test dan nog positief is maar terug dan doen we nog eens een echo.
Maar mijn gevoel was niet goed.
Mijn zus en mijn moeder zeiden me weet je wat we gaan naar de ehbo en zeggen dat je wat pijn heb en bloedverlies dan heb je kans dat ze toch nog eens een echo maken en dan weet je zeker of het wel een zwangerschap is of niet zo gezegt zo gedaan.
Afgelopen donderdag dus rond vijf uur naar het ziekenhuis met me zus ik mocht ook gelijk een echo maken en de verloskundige zag wat maar ging er toch een gyneceloog bij halen ik had zoiets van ben ik nu wel of niet zwanger?? Maar wachte af op het moment dat de gyneceloog erbij kwam begonnen ze te overleggen en moest ik even wachten toen ze terug kwamen moest ik gaan zitten en hij vertelde mij dat ik gelijk opgenomen werd en ook gelijk naar de operatie kamer ging want ik had een buiten baarmoederlijkzwangerschap en het zat echt niet goed ik had dus ook geen keuze en ik moest gaan.Helemaal overstuur mijn partner gebeld me ouders en echt iedereen had zoiets van wat is dit nou!!! Ik lag dus binnen drie kwartier op de operatie tafel toen ik anderhalf uur daarna wakker werd bleek dus dat mijn eileider al gesprongen was en dat mijn buik al vol met bloed zat en dat ik dus echt een engel op mijn schouder had die mij dus naar het ziekenhuis geleid heeft want er werd recht in mijn gezicht gezegt dat ik die nacht als ik niet was gekomen in mijn slaap mischien een shock had gekregen en mischien nooit meer wakker was geworden.
Nou dan stort je leven dus echt in.
Ook hebben ze in mijn baarmoeder zelf dus nog een vrucht gezien alleen konden ze op dat moment niet precies zeggen of deze leeft of niet daar moet ik volgende week maandag voor terug komen of deze gegroeit is.
Dus twee vruchtjes en mijn verloskundige praktijk heeft er niet 1 gezien.
Vandaag mijn verloskundige praktijk gebeld en ik kreeg oprechte excusen ja daar heb je nu wat aan maar ja ik leg mij er bij neer, ik ben al lang blij dat ik er nog ben ik heb een zoontje van 2.5 jaar die ik dus echt niet kan missen.
Ik ben dus nu ook eileider kwijt dat wilt niet zeggen dat ik geen kinderen meer kan krijgen is mij verteld want als het goed gaat dan neemt mijn andere eileider nu alles over.
Ik ben gisteren thuis gekomen en ik ben nu een lopende denker geworden echt van alles vliegt er door mijn hoofd en ik hoop ook echt dat ik dit een plek kan gaan geven.
Sorry meiden voor dit vervelende verhaal maar ik moest het echt kwijt en ik wil dus ook iedereen zeggen luister goed naar je eigen lichaam en als je even denkt van ik ben te onzeker ga dan echt naar de ehbo.
Zijn er hier ook meiden die een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hebben gehad???
Groetjes Dessie