de twijfel slaat weer toe

A

Anoniem

Guest
ja hoor ik ben er weer hihi

sommige van jullie zullen me nog wel kennen, anderen niet.
ik heb eind juni een miskraam gehad, en omdat mijn vriend en ik een heleboel op de planning hebben staan, hadden we het zwanger worden even uitgesteld.
zowieso moet ik in verband met onze bruiloft het nu nog een maand of 2 uitstellen, omdat ik niet wil bevallen op de bruiloft.
nu hebben we dus een heleboel plannen staan, waardoor we hadden besloten het een half jaar tot een jaar uit te stellen, maar dat wil ik eigenlijk niet.
ik heb een nieuwe baan, waar ik maandag ga beginnen, voor fulltime werk,
ze hebben niet aan me gevraagd of ik zwanger wil worden, maar wel aangegeven dat ze iemand zoeken voor een aantal jaren. nu wil ik dat wel, maar ik wil niet fulltime blijven werken, maar dat is iets voor als ik pas zwanger ben.
ook hebben wij een mega verbouwing op het programma staan, waarbij het niet zo handig is met een kindje rond te lopen, al is alles aan te passen,
wat vinden jullie dat ik moet doen, ik wil het eigenlijk zo graag, maar ik ben ook een beetje bang dat alles dalijk in duigen valt, de nieuwe baan, het zwanger zijn, als het lukt, de verbouwing, de trouwerij......
zucht mijn hoofd loopt al een week over en ik kan niet beslissen wat ik wil!!!
help me aub.
alvast bedankt
 
hey fiepke ,
gelukkig welkom terug
de beste tip die ik je kan geven is
kijk je eigen topic eens goed na, lees het nog eens
je hebt al antwoord gegeven hoor meid op je eigen vragen
je wilt een hoop en die dingen kun je ook met een baby en met n kindje
je schreef zelf dat het allemaal wel aan te passen is en ik geloof daarin
ik denk dat je best voor n kindje kunt gaan hoor misschien dat je anders spijt krijgt
en tja misschien ben ik wat nuchter   maar als vrouw zijnde en verbouwen ??ik bedoel daarmee natuurlijk echt superzwaar werk doe je dan waarschijnlijk toch niet
en tja die baan super toch en als je zwanger bent en je verteld het is er misschien toch de mogelijkheid voor parttime want anders hadden ze je toch wel gevraagd of je binnnenkort zwanger wilde worden??
en hoe denkt je mannetje erover???
als jullie er samen achterstaan dat het te combineren valt zou ik er echt voor gaan hoor
heel veel succes en ben benieuwd of we je nu weer iets vaker kunnen spreken hier
veel liefs tamaar
 
Hé Fiepke,

Mijn verhaal: ik was net zwanger toen ik begon aan een nieuwe baan (wist ik nog niet toen ik te horen kreeg dat ik aangenomen was, pas vlak er na)....
Ik studeerde af met 4 maanden zwangerschap aan de HBO
Ik trouwde toen ik  ruim 7  maanden zwanger was. Mooie aparte jurk met bolle buik erin......
Wij verhuisden toen ik 8 maanden zwanger was (net zoiets als verbouwen toch?) en ik heb flink voor de koffie en koek en broodjes gezorgd en af en toe moest mijn man mij afremmen dat ik niet te veel   deed.....

Dus........

Het kan hoor!! Ik heb het allemaal overleefd en heb een heerlijk zoontje van nu alweer 21 maanden....

Weet je, er is altijd wel wat. Er zijn altijd wel mitsen en maren. Straks zijn jullie getrouwd, verhuisd en heb je een vaste baan en dan is er wel weer wat anders.....

Go for it. Laat de natuur z'n gang gaan en er is altijd wel een oplossing.....

Succes meid!!

Groetjes,
Rosanne
 
hee tamaar dat is snel....
het is allemaal wel te combineren, ja dat denk ik ook.
het enige waar ik nog over twijfel is mijn werk.
als ik nl goed beval dan krijg ik na een half jaar een vast contract. en het lijkt me een superbedrijf. nu kan ik natuurlijk tegen mezelf zeggen: ik zoek wel wat anders als ik ontslagen wordt, maar dat is vaak lastig.
ik kan ook zeggen: ik wacht dat half jaar af, en dan zien we wel, dan heb ik in ieder geval een vast contract in verband met zwangerschapsverlof enz.
mijn mannetje ziet liever de zekerheid, maar ik zie natuurlijk liever een kindje haha
tja van de andere kant heb ik zoiets: er is zoveel werk, en mijn gezin gaat voor mijn werk!
dus....
moeilijk
 
thnx rosanne.
ik krijg meteen weer een boost:
zo van, zie je wel het kan allemaal wel!
ik heb net de financiele kant bekeken, en ik denk dat het allemaal wel lukt, we zullen het krap krijgen, maar dan hebben we wel eenmooi verbouwd groot huis, en tja als ik bij die baan niet beval zoeken ze toch iemand anders dus.... waarom ik niet als zij niet bevallen.
ze zijn verplicht om me na een jaar arbeidstijdverkorting te geven, en als ze mijn contract niet verlengen omdat ik zwanger ben zoek ik wel iets anders.
pfoe, ik kan de hele wereld weer aan.
bedankt jongens!!!
ik moet nog wel even wachten, helaas, maar dat komt allemaal goed!
i love you girls
nu nog mijn ventje overtuigen
 
hey fiep
ja lijkt me moeilijk met dat werk maar niet negatief bedoeld
je hoeft het pas in dederde maand te zeggen
en het zou alleen voor je werk erg zijn als je meteen zwanger was
aar ervaring wijst natuurlijk uit dat dat uitzonderlijk is
nou weet ik natuurlijk niet of je erachter kunt staan dat je  een periode van 2 of 3 maanden even met voorbehoedsmiddel klust?  dan hoef je het pas te vertellen als dat half jaar om is
maar mij lijkt ook dat je misschien met je werkgever kunt overleggen , het zullen geen boemannen zijn en misschien kunnen jullie omtrent dit afspraken maken??
is ook meteen supereerlijk dan toch
weet dat ze bij mij op het werk daar altijd erg open en eerlijk over zijn
maar goed jouw gevoel moet goed zitten en jullie moeten erachter staan
ik blijf bij mijn besluit dat ik vind dat jij ervoor moet gaan
denk dat je het anders toch niet echt los kunt laten
liefs tamaar
 
Fiepke,

het meer is nooit vol.
En wat ik daar mee bedoel is hetvolgende:
er zijn altijd nog dingen, plannen te bedenken die je nog wil. Nu is het je baan, straks is het de kans op promotie, dan is het weer die leuke werelddreis, etc. etc. etc. Wanneer is alles echt volmaakt zodat je denkt ja nu heb ik alles zoals ik het wil, nu kan er een kidnje komen. En besef wel je leven houdt niet op als je moeder wordt.

Ik heb juist na het krijgen van mijn eerste kindje nog heel veel plannen gerealiseerd, en tegelijkertijd was ik al moeder en genoot ikvan dat prachtige gevoel.

Alles loopt zoals het loopt, en mocht je vlot zwanger worden, dan moet dat ook zo zijn.

Miep
 
Lieve Fiepke,

Goh, 't is net of ik mezelf hoor praten...   Je klinkt echt net als ik. Een tijdje geleden heb ik hier een nieuw onderwerp geopend (zie: 'twijfel') en ik ben tot inzicht gekomen. Je kunt nog zoveel willen in je leven, maar moeder worden lijkt mij toch het mooiste wat er bestaat.
Er is inderdaad altijd wel een "maar"  te bedenken, als je straks met die verbouwing klaar bent is er misschien wel weer wat anders waar je op wil wachten. Dat schiet dus niet op. En lees die andere reacties es. Het is echt wel te doen hoor. Niet dat ik daar zelf ervaring mee heb, maar door al die verhalen van die lieve meiden hier blijkt wel dat het vol te houden is. Volg je gevoel gewoon. Mijn vriend zegt altijd "alles komt goed". Nu ben ik ook iemand die altijd piekert, maar ik heb me voorgenomen om dat wat los te gaan laten. 't Leven is te kort om overal duizend keer over na te moeten denken.

Dus meid, ik zou zeggen: go for it en volg je hart!!

Liefs,
Chantal
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan