Heel herkenbaar!!
ik ben 29 jaar en we proberen voor de eerste keer zwanger te worden. we zijn nu 9 maanden gestopt en helaas nog zonder resultaat... ik vond het ook spannend om te stoppen met de pil omdat ik deze al 14 jaar slikte en 6 jaar continue. ik had nogal last van de stopweken en onder begeleiding moest ik de stopweek maar achterwege laten.
ik kreeg niet echt grip op mijn cyclus; bloed verlies halverwege, 2 weken ongesteld, pijn, enz. dus in augustus heb ben ik hiervoor naar de huisarts gegaan. deze stuurde me door.
bij het eerste bezoek vertelde de arts direct dat hij dacht dat ik geen eisprong had.. dat was best schrikken. onze hele toekomst zag ik voorbij trekken. maar dat is inmiddels wel meegevallen.
voor ons lijkt het goed, door het lange pilgebruik is mijn cyclus langzaam op gang gekomen, maar de arts wil toch alles controleren (nu we er toch zijn). we hebben inmiddels meerdere onderzoeken gehad. eerst heb ik een aantal inwendige echo's gehad om de eierstokken te controleren, ook is het zaad van mijn vriend nagekeken en het baarmoederslijm en de 'samenleving' in de baarmoeder (overleeft het zaad in de baarmoeder), ook moet ik temperaturen.
in mijn geval is het zo dat de cyclus niet op de eerste dag van het bloedverlies begint, maar pas als ik ook echt heftig bloedverlies en rug/buikklachten krijg. bij mij zit daar dus een week tussen en daardoor hadden we de dag van de eisprong ook niet goed.
helaas is het spontane wel een beetje af, maar aan de andere kant krijgen we nu wel een uitgebreide check... en hoor ik dingen die ik echt niet wist. wij schrokken na het eerste bezoek ook nogal, maar het blijkt allemaal best mee te vallen. en de cyclus is (zeker in mijn geval) ingewikkelder dan verwacht en dus is timing echt alles...
het is niet leuk, maar toch vind ik het wel geruststellend om te lezen dat het veel meer voorkomt dan ik een paar maanden geleden dacht. je hoort altijd alleen maar de verhalen dat het binnen no time raak was...
groetjes!
