Dillema! Zwanger worden en cariereswitch

A

Anoniem

Guest
Hallo dames,

Ik lees al een tijdje met jullie mee, en heb veel steun aan de verhalen van mede aspirant-zwangeren. Ik zit nu met een dillema waar ik graag jullie mening over wil hebben:
Mijn man en ik zijn al een tijdje bezig met 'proberen', en  zitten nu in ronde 7. Sinds een aantal maanden heb ik besloten te zoeken naar een nieuwe baan. De eerste sollicitaties op niks uitgelopen, dus nog niks om me druk over te maken. Nu heb ik vrijdag te horen gekregen dat ik in een ontzettend leuke functie aan de slag kan!!! Aan de ene kant heel erg leuk, aan de andere kant eng. Er bestaat natuurlijk de kans dat ik binnenkort WEL zwanger wordt (ik hoop het zo!)  en dat zou kunnen zorgen voor  'onenigheid' met mijn nieuwe werkgever.   (Ik werk in de techniek, tussen de mannen, dus ik reken niet op veel begrip) Toch vind ik het ook niet eerlijk om bij mijn huidige werkgever te blijven hangen tot ik zwanger ben (en bevallen) en daarna opnieuw aan het solliciteren sla.

Nu moet ik dus kiezen:
1. Bij mijn huidige werkgever blijven (waar ik het eigenlijk niet meer naar mijn zin heb) terwijl het (hopelijk niet) misschien nog lang duurt voordat ik eindelijk zwanger wordt.
2. Overstappen naar mijn nieuwe (leukere) baan en riskeren dat er onenigheid onstaat nav een zwangerschap (en daarna geen verlenging krijg van mijn jaarcontract, op dit moment heb ik een vaste aanstelling)

Wie kan mij hierin adviseren? Wat zouden jullie doen?
 
Hoi,

Leuk een vrouw in de techniek!!

Lastige probleem, maar ik zou het eerlijk zeggen tegen je eventuele nieuwe werkgever. Geef aan dat je een kinderwens hebt, dat je dat in vertrouwen verteld en vraag of dat een probleem zou zijn.

Mochten ze aangeven dat ze daar niet posititef tegenover staan dan weet jij voldoende lijkt mij.

Op deze manier ben jij eerlijk, geef je jezelf een eerlijke kans en hoef je je niet schuldig en onzeker te voelen als je snel zwanger bent (wat natuurlijk valt te hopen) terwijl je net bij je nieuwe werkgever bent begonnen.

Succes met het maken van je keuze!

Gr. Pip
 
hoi m23

ja dat is een lastige situatie, maar oor mij wel herkenbaar!

Vorig jaar augustus stond ik ook voor dit dilemma..
Ik kon ook ergens aan de slag, maar wij waren toen ook 3 maanden al bezig om zwanger te worden.. ik werk in de zorg, dus dat ik toch ook wel een andere branche als waar jij in zit..
na mijn sollicitatiegesprek, toen ik eigenlijk al zowat mondeling aangenomen was
heb ik tegen mijn teamleidster verteld dat ik deze baan heeeeeel erg graag wilde maar dat wij ook een enorme kinderwens hadden.. IK heb er dus voor gekozen om het eerlijk te zeggen, omdat ik me erg rot zou voelen als ik er net 1 of   2 maanden zou werken en dan zwanger zou zijn..
Natuurlijk had ik dit niet hoeven doen, maar was wel erg opgelucht toen ik het gedaan had..
Mijn teamleidster was erg blij dat ik het eerlijk vertelde, en dat was voor hun absoluut geen reden om mij nu niet meer aan te nemen, of mijn contract niet meer te verlengen..Uiteindelijk heb ik die baan daan ook gewoon gekregen, tot nu toe ben ik ook nog steeds niet zwanger, wij zijn nu inmiddels al een goed jaar bezig, maar helaas voor ons nog steeds geen kindje..
Ik heb pas wel te horen gekregen dat mijn contract omgezet wordt in een vast contract..
Dus ja bij mij ging het prima door eerlijk te zijn, maar dat ben je niet verplicht..

het is en blijft een moeilijke keuze..

Zijn jullie bezig voor het eerste kindje, en hoe oud ben je.. en welke ronde ziten jullie..
misschien heb je het wel verteld maar dan ben ik het v ergeten..

liefs kleintje
 
Gewoon doen! MIsschien duurt het nog even voor je zwanger bent (en dan hoop ik natuurlijk niet voor je)en dan ben je een leuke baan misgelopen.
 
Hallo,

ik stond vorig jaar voor exact hetzelfde probleem. Ik wilde absoluut mijn vastigheid niet kwijt (had een vast contract) dus heb uiteindelijk een nieuw vast contract afgedwongen bij mijn nieuwe baas. Eerst wilde ze niet en heb ik het jaarcontract afgeslagen. Uiteindelijk wilden ze me toch zo graag hebben dat ze zijn bijgedraaid en ik direct een vast contract kreeg. Ik ben zo blij dat ik het gedaan heb, heb 't er prima naar m'n zin. Zwanger helaas nog niet, maar gelukkig wel een baan waar ik blij mee ben.

Succes!

Esk
 
Hallo,

Zo, wat een snelle reacties!
Een vast contract zit er in dit geval niet in, omdat het eerste jaar  via een 'bemiddelings' bureau is. Ik was wel van plan af te spreken na 6 maanden een 'evaluatie moment' in te lassen waarin besproken wordt of het bedrijf van plan is mij na het jaarcontract een vaste aanstelling te geven.

Ik ben bijna 23 en we zitten nu in ronde 7 (het  besef dat het misschien niet allemaal even vanzelfsprekend is, is juist de reden voor dit dilemma). Ik heb een cyclus waar je de klok op gelijk kunt zetten, dus ik hoop nog steeds dat het een kwestie van 'statistiek' is (vervelend zo'n technische opleiding )

Lijkt me wel heel erg eng om het te vertellen, maar ik denk wel dat ik mezelf lekkerder in mijn vel zou voelen. (Misschien toch eerst maar even de salarisonderhandelingen afwachten)
 
Hoi allemaal,

Wat fijn om te horen dat er meer mensen met dit probleem zijn! Wat dat betreft vind ik het wel vervelend om vrouw te zijn: dat je wil solliciteren, maar dat je eigenlijk bang bent wat ze zeggen als je zwanger bent.

Ik zit ook in dit schuitje. Ik ben inmiddels in onderhandeling met een andere baan. Wij zijn nog niet bezig met een tweede kindje, maar ik zou het wel willen. Wij zijn bewust nog even niet begonnen, omdat ik niet zwanger op sollicitatiegesprek wil... Maar ja, een kinderwens kun je niet even opzij zetten voor een baan of iets anders. En ik vind dat je als vrouw echt wel recht hebt om ook even veel kans te krijgen bij een sollicitatie. Maar dan zit je met het volgende probleem: stel je werkt er een paar maanden en je wordt dan zwanger... Verlengen ze dan je contract nog wel? Of sta je na je verlof gewoon op straat? Lastig!!!

Mijn oplossing zou dus zijn: niet zeggen totdat je zeker bent dat ze je willen hebben. Misschien duurt het nog even voordat je zwanger wordt (hopelijk niet natuurlijk!!!) en dan hebben ze jou misschien al afgewezen  omdat je hebt gezegd dat je zwanger wilt worden. Ze mogen niet vragen wat jou wensen op dat gebied zijn. Bovendien hoorde ik laatst van een kennis dat zij zelfs zwanger op sollicitatiegesprek was gegaan. Niemand had het gemerkt, maar goed, zij had het voordeel dat ze pas na haar verlof bij die werkgever aan de slag ging. Maar als jij je er het beste bij voelt om het wel te zeggen, dan moet je dat doen, natuurlijk!

Volgens mij is het gewoon erg belangrijk dat de nieuwe werkgever ziet hoe goed jij je werk kan doen. Als je dat hebt bewezen zullen ze waarschijnlijk van dat jaarcontract wel een vast contract maken, ongeacht of je zwanger bent. Ze moeten weten wat voor een vlees ze in de kuip hebben, en dat moet toch niet beinvloed worden door een zwangerschap.

Veel succes met je sollicitaties en natuurlijk met je aankomende zwangerschap!
Groetjes, Suzanne
 
Hai!

Hier een berichtje van iemand die vorig jaar met hetzelfde dilemma zat:

ik was al zwanger toen ik, weliswaar bij hetzelfde bedrijf, solliciteerde op een functie hoger. Mijn dilemma zat 'm in de vraag of ik voor mn sollicitatie bekend zou maken dat ik zwanger was. Heb ik maar gedaan, om scheve gezichten achteraf te voorkomen.

Ik had dus verteld, op de afdeling waar ik toen zat, dat ik zwanger was. 1 van de teamleiders zat ook bij het sollicitatiegesprek dus ik was ervan uitgegaan dat hij aan de commissie had verteld van mn zwangerschap. NIet dus. Ik werd aangenomen en heb toen gesproken met de voorzitter van de commissie. Zo van: gaaf dat ik ben aangenomen, hebben jullie met mn plaatsing ook rekening gehouden met mn zwangerschap? Hij keek me aan en feliciteerde me. Nooit een kwaad woord over gesproken.

Ik was tijdens het gesprek trouwens 15 weken, maar er was nix te zien nog... Je bent trouwens niet verplicht om te melden dat je zwanger bent of wilt worden hoor...

Oh, en nog even over scheve gezichten: grote kans dat je die ook krijgt als je wél vertelt van je zwangerschapswens. Ik had dus wel verteld dat ik zwanger was, en dan nog krijg je te horen van: je hebt het zeker bewust even stilgehouden tot na de sollicitatie?!?! Erg irritant maar niet mijn probleem (heb ik na een avondje chagerijnen besloten).

Een heel verhaal maar waar het op neerkomt: doe wat je hart je ingeeft. Er zijn altijd scheve gezichten, maar je moet doen waar jij je het beste bij voelt!

Succes met solliciteren en met zwanger worden.

Ukkie26, mama van Lise (02-04-08)
 
Terug
Bovenaan