heel rot idd dat je je zo klote voelt.
helaas herken ik het wel hoor.
toen ik zwanger was van aleiyah was ik ook echt geen goede moeder voor nathalia.
ik had zo veel pijn gewoon met die bekken! zat ook gewoon helemaal niet lekker in mn vel, lag t liefst alleen maar op de bank (de eerste 3 maanden hing ik alleen maar boven de wc) omdat ik dan minder pijn had. kon niet met haar spelen, kon niet met haar gek doen, kon amper met haar naar buiten enz enz. jeetje wat voelde ik me slecht! ook tegenover mn man want die kon na zijn werk gaan koken, nathalia bezig houden (lekker met haar naar t park, knutselen enz alle dingen die ik niet kon) daarna haar in bad doen en naar bed brengen en dan nog eens een heel huishouden runnen!
heel die zwangerschap dacht ik: waar ben ik aan begonnen!!!!
bij 37 weken was ik het echt spuug zat, maar de vk wilde niks doen. met 38 weken heb ik lopen smeken! ik trok het gewoon niet meer. helemaal niks meer! ze heeft me gestript maar t sloeg niet aan.
met 39 weken nog een keer en met 40 weken nog een keer. de laatste keer sloeg eindelijk aan waardoor ik beviel. toen bleek dus dat aleiyah een huilbaby was en daar heeft nathalia ook nog heel veel onder geleden. ook toen voelde ik me heel slecht.
zo slecht dat ik het op een gegeven moment zat was! ik koos een keer voor nathalia en liet aleiyah huilen! echt hoor, ze heeft wel een uur gehuild! jammer dan, dacht ik! nu is het even tijd voor nathalia.
sinds dat moment is alles anders verlopen.
t was niet erg om aleiyah even te laten huilen. zij zou ook moeten leren dat ze niet altijd haar zin kan krijgen. maar goed, inmiddels waren we wel een jaar verder! 9 manden zwangerschap en 3 maanden van aleiyah en toen kreeg ik eindelijk et ritme.
nu voel ik me juist ontzettend goed. kan allebei de kids genoeg aandacht geven, ondertussen het huishouden doen en nog eens alles inpakken voor de verhuizing.
meestal stort ik smiddags wel in maar dat geeft niet, want allebei mn meiden slapen smiddags nog. zelf ga ik dan ook lekker liggen op bed of de bank. ff tijd voor mezelf.
verre stukken kan ik niet meer lopen, maar daar heb ik me bij neergelegd en das ook niet nodig. ik kan hier met ze naar t park. dat kon ik niet toen ik zwanger was van aleiyah. ik kan met ze knutselen, gek doen, enz.
tuurlijk zijn er ook wel dagen bij dat het even iets minder gaat maar ze komen nu gelukkig niks te kort.
logeren kan hier niet. ik heb niemand die op ze wilt passen.
wel fijn dat mara lekker een avondje weg kon. jullie ff bijtanken en zij zal het ook heus naar haar zin hebben gehad. heerlijk!
meid, tis nog maar een paar maandjes. dan heb je lekker je eigen lichaam weer terug en kan het herstellen beginnen.
ben jij bang dat je eer een kindje zoals mara zal krijgen?
ik wel! ook al weet ik dat ik nu gelijk aan de bel zal trekken en niet meer zal luisteren naar t cb en dokter, ik ben heel bang dat ik weer een huilbaby krijg! soms ben ik zelfs bang dat ik het niet zal trekken, als hij een huilbaby zal worden.
een kleuter, een peuter en een huilbaby... hoe moet ik dat doen????
zorgen voor later, zou je zeggen maar ik denk er nu al heel veel over na.
en als ik dat denk, denk ik ook gelijk: waarom heeft erwin me dan ook zo over lopen halen om voor een 3e te gaan? ik wilde eigenlijk helemaal niet maar erwin kan wat dat betreft heel goed op me in spelen. ook toen heb ik alles aangekaart. wat als dit wat als dat en hoe gaan we dit doen en hoe gaan we dat doen.
dat zien we dan wel weer maar hoe dan ook, t komt goed. was zijn antwoord. en dat is nog steeds zijn antwoord.
ik weet heus wel dat alles goed zal komen, bij aleiyah is ook alles goed gekomen ik weet alleen echt niet of ik het zou trekken, de eerste tijd.
iedereen zegt altijd: oh ik hou van baby's
nou, ik hou helemaal niet van baby's! bij nathalia vond ik het leuk, een baby. zij was dan ook echt de idiale baby. bij aleiyah vond ik er al geen zak aan. nu begint het pas leuk te worden! nu ze loopt, begint te praten, zeggen wat ze wilt ipv lopen bleren en ik maar gissen enz enz
mmmm ik ben wel heel depri aan t praten geloof ik hahaha
ik denk dat we gewoon maar moeten afwachten hoe alles zal gaan verlopen (we hebben geen andere keus haha)
maar nogmaals, ik weet dus helemaal precies hoe je je voelt!
ook qua sociale contacten. ik had er gewoon geen zin in! ook merkte ik dat vriendinnen geen zin hadden om de hele tijd naar mij te komen ipv om en om. ik trok het niet, om daarheen te gaan.
die vriendschappen zijn inmiddels dan ook verwatert.
hey meid, geniet lekker van de kerstdagen en van je gezinnetje!
liefs, do
