Las je bericht en wil toch ook wel mijn ervaring kwijt.
Wij wonen in Duitsland, net over de grens, en hier is het standaard dat je in het ziekenhuis bevalt. Moet je eerlijk zeggen dat ik dat helemaal niet erg vond. Ik kende het ziekenhuis al van een opname gedurende mijn zwangerschap (verkeersongeval, uit voorzorg enkele dagen geobserveerd of alles nog goed was met mijn kleine meid in de buik). Dus ik kende de routine op de afdeling.
Ze hebben het hier dusdanig ingericht dat je niet het idee hebt dat je in het ziekenhuis ligt. Mijn dochter is op maandagavond geboren (werd 's ochtends ingeleid) en op donderdag ben ik pas naar huis gegaan. Ik vond het wel rustgevend om de hele dag mensen om me heen te hebben die wisten wat te doen (anders dan de kraamzorg thuis, die is er maar 8u en daarna sta je er meteen alleen voor). Ook werd ik goed verzorgd (snelle heftige bevalling, met alle ongemakken die daarbij horen) en mijn meid heb ik vrijwel de hele tijd, op 2 uurtjes na, bij mij op de kamer gehad. Overigens gewoon een tweepersoonskamer. De mogelijkheid van een familiekamer werd ook geboden, dan kan ook je man nog in het ziekenhuis overnachten. Maar daar hebben wij niet voor gekozen.
Na vier dagen ziekenhuis dus al enigzins gewend aan het verzorgen en voeden (borst) naar huis. Daar de kraamzorg ingeschakeld, die uit Nederland dus bij ons in huis kwam. Dat was geweldig! In de thuissituatie de verzorging oppakken, hulp bij de borstvoeding en, wat al geschreven werd, verplicht naar bed en slapen. Wij hadden iemand die in het huishouden ook van aanpakken wist, dus wij konden ons helemaal concentreren op onze meid.
Mijn man had de hele eerste maand na de geboorte verlof, dus hij was er ook steeds bij. Werd goed bij alles betrokken. En inderdaad, in die vier dagen tijd hebben we minstens 2x om de tafel gezeten om te bespreken of alles naar wens verliep en wat we eventueel anders wilden aanpakken. Bij het voorgesprek met de kraamzorginstantie had ik al aangegeven dat wij bepaalde dingen anders zouden aanpakken (volgens de 'duitse methode' zal ik maar zeggen: andere vorm van babymedicatie, meteen slapen in een slaapzak etc.) en daar ging de kraamzorg in mee. De samenwerking met mijn duitse vroedvrouw (die thuis nog controles uitvoerde) was ook goed. Mijn duitse vroedvrouw was helemaal weg van de kraamverzorgster, omdat de kraamzorg dus veel van de taken die zij normaliter uitvoert al had gedaan. Ze had dus veel meer tijd om met mij te praten en me mijn verhaal te laten doen (die emoties....).
Qua kraambezoek hebben wij een babyfeestje gehouden toen onze dochter ongeveer 7 weken oud was. Ikzelf was toen weer redelijk fit, dochter had iets van een ritme en binnen 4u tijd hadden zo ca. 100 mensen de gelegenheid haar te bewonderen. We hebben het feestje wel buiten de deur gehouden, in een bakkerszaak (Kaffee und Kuchen). Ik zal je zeggen, ik had ze niet allemaal met z'n tweetjes over de vloer willen hebben. Ik denk dat we dan nu nog steeds met kraamvisites bezig zouden zijn...
Tip: lees niet te veel. Zoek een verloskundige waar je je op je gemak voelt en luister naar haar. En als je kind geboren is, luister dan vooral goed naar je gevoel en vertrouw op je intuitie. Dan komt alles goed.
Verhalen van je (schoon)moeder uit een oudere generatie: het ene oor in en het ander uit. Zij hebben hun kinderen/ons in een andere tijd gekregen. Hoe vaak ik al niet heb moeten horen dat zij geen borstvoeding konden geven en dus maar meteen met de fles zijn begonnen. Was blijkbaar de standaard in de jaren 70. Ondertussen ben ik gestopt met vertellen dat ze 's avonds nog steeds met een borstvoeding naar bed gaat, omdat ze alleen maar met rare blikken en opmerkingen als 'maar daar is ze toch te oud voor' kunnen reageren.
Laatste tip: geniet van je zwangerschap!
