Tsja ligt er wel aan wat voor band je met je moeder hebt 😉 Ik heb het mijn moeder juist niet verteld, omdat ik niet wil dat ze er steeds naar vraagt.(want gaat ze doen) En ook omdat ze het misschien niet verwacht. En ook omdat ze laatst zei; "Jullie beginnen nog lang niet aan kinderen hoor!" Dus ik heb meer zoiets van als het zover is ziet ze het vanzelf..Maar ja als ik echt verder het traject in ga zou ik het misschien wel vertellen..Alleen nu nog niet..
(ben bijna net zo ver als Louise 😉 moet maandag voor HSG)
Heb het verder wel mijn baas verteld omdat het misschien zo uit zou komen dat ik een dag werk moest missen (maar achteraf had dat niet gehoeven) maar dat luchtte wel op. Ik zit op een werkplek waar echt iedereen zwanger is geweest in bijna 2 jaar tijd dus het heerst nogal. In de tijd dat wij bezig zijn hebben zo'n 6 collega's (van de 20) mij verteld zwanger te zijn (de rest heeft baby's). En het praat gaat dan ook alleen over borstkolven etc en theorietjes wie er nu zwanger zou raken etc..En daar wou ik vanaf zijn, de druk was te groot omdat ik op nr. 1 stond op het lijstje. Dus elke keer als er een baby in de buurt was werd er in mijn zij gepord; En jij ook offeee???
Nou sinds ik het verteld heb is dat over, en dat is pas een opluchting...
Gewoon doen waar je je goed bij voelt..Want het kan inderdaad een ontzettende opluchting zijn om het te delen, ook omdat je dan live kunt praten met iemand over je gevoel..