Even m'n verhaal kwijt.. na een lange nacht.

Hoi,
Ik teken ook voor zo'n bevalling.
Bij de eerste duurde het 14 uur voordat mijn oudste mannetje er was. Hoe heftig ook, ik was de pijn heel snel weer vergeten.
Bij de volgende bevalling had ik zoiets van, het zal wel meevallen. Ik kreeg na 2 uur een weeenstorm. Zo voelde het weer aan. Dat was ik even vergeten. Maar nu ik weer inverwachting ben, heb ik zoiets van:
Op dat moment denk je nergens aan, je kind moet eruit. Op welke manier dan ook. En zeker de pijn vergeet je!
Je hebt 9 maanden om je voor te bereiden. Heb je zeker nodig.
Maak je niet druk, praat er veel over, ook met je vk. Zij kan je als het nodig is zo goed mogelijk begeleiden.
Liefs, Monique
 
quote: minou schreef document.write(friendlyDateTimeFromStr('06-04-2006 09:53:53'));

Hey minou,

Ik zal je verytellen dat je zus het zo weer vergeten is dat dat allemaal is gebeurd!!! Dus moet jij ook maar doen!! Ik ben in het ziekenhuis bevallen (2 weken later dan moest) ze hebben de weeen opgewekt en er was een vacuum pomp en gescheurd en geknipt en heeeeeeeel veel zeer pijnlijke weeen, maar toen ze op mijn buik lag dacht ik nou dat doe ik gerust nog een keertje!!!

Ik heb 2 weken niet kunnen zitten of beetje lopen van al die hechtingen, maar als ik in het wiegje keek was ik weer zoooo blij!!!! Echt waar hoor ook jij kan het!!! Niks keizersnee!!! Het is zo een mooi moment als je een kindje uit je ziet komen dat helemaal gezond is!!!!! Dat heb je er echt wel voor over!! Het is geen hobby van mij, maar wil het zeker nog eens meemaken!!!

Het komt helemaal goed geloof me maar,     Succes

Liza
 
Julllie hebben het allemaal over: de pijn vergeet je! en je weet waar je het voor doet!
Nou, das mooi dat jullie dat zo ervaren, maar ik dus niet!
Heb een prachtige kerel, maar vergeten doe ik het nooit! En waar ik het voor doe???? tuurlijk om mijn kind er uit te krijgen, maar dat het zo'n pijn moet doen is toch eigenlijk te gek. Van begin tot en met het einde: een hel!
En ik weet dat het niet zo bij iedereen hoeft te gaan, ook bij mij bij een tweede bevalling niet. Ik ben ook niet angstig voor een tweede bevalling, want als je erin zit, dat moet je er wel door heen, en dat doe   je, dat doorzettingsvermogen moet je wel hebben, want je kunt er gewoonweg niet mee stoppen.
 
hallo meiden,ik ben een tijdje niet zo actief op dit forum,omdat ik er niet te veel mee wil bezig zijn (proberen is moeilijk!!!)
Maar toen ik deze topic zag wilde ik toch even reageren.Ik ben zelf van beroep kraamverzorgende en heb daarom al heel wat bevallingen meegemaakt.van horror tot prachtige bevalling en heeeeel veel daar tussen in.Ik krijg zelf vaak de vraag of ik ook nog wel durf na al die bevallingen omdat je zoveel ziet en weet,Ik kan volmondig ja zeggen want......van alle vrouwen hoor ik dat ze op het moment zelf zo in die bevalling zitten dat je niet zo helder na denkt zoals ieder die om het bed aanschouwd.Vooral hormonen die hun werk doen.Veel vrouwen zegge dat ze de pijn idd snel niet meer terug kunnen halen.Wat ik bedoel is dat je als je zelf bevalt,dingen heel anders beleeft dan iemand toe toe kijkt.De laatste reactie is trouwens ook waar er zijn net zoveel mensen die wel alles levendig hebben meegemaakt en er echt niet fijn op terug kijken,punt is alleen als je bezig bent met bevallen heb je gewoon geen keus je moet!Goede begeleiding tijdens je bevalling kan veel goedmaken.Praat over je angsten met je verloskundige of gynaecoloog.je helemaal voorbreiden op een bevalling kan je nooit want er is niks zo onvoorspelbaar als een bevalling maar het kan al heel opluchtend werken als jij je angsten kwijt kunt bij iemand die je bevalling gaat begeleiden,zo kunnen ze rekening met je houden tijdens de bevalling zoveel ze kunnen.Ik ben zelf bezig met een opleiding tot doula aanvullend op mijn werk in de kraamzorg.Dit is een (opgeleide)vrouw die andere vrouwen(EN partner)  op een niet medische manier gedurdende de hele bevalling(thuis en in ZH) begeleidt en probeerd de bevalling zoveel mogelijk te laten verlopen zoals het gezin dit graag wil(als dit medisch verantwoord is natuurlijk)Ook tijdens de zwangerschap kun je uitgebreidt contact hebben met een doula om al je vragen/angsten en noem maar op rustig door te nemen.Een doula is er ook voor de partner tijdens de bevalling omdat die natuurlijk emotioneel betrokken zijn en sommige stukken in een bevalling ook moeilijk of zwaar vinden(NB een doula is nooit een vervanging van de partner,maar eerder aanvulling of kan goede tips aanwijzingen geven wij houden ons juist zoveel mogelijk op de achter grond)  .Voor wie interrese heeft ,kijk maar eens op www.doula.nl Dit is trouwens niet bedoelt als reklame hoor,maar het sluit zo aan op waar ik momenteel veel mee bezig ben voor de opleiding van daar.
Wat de keizersneden betreft,onderschat dit niet dat kan een behoorlijke pijnlijke lange na sleep zijn en is voor de baby ook een zware start.in nederland wordt er over het algemeen alleen keizersneden uitgevoerd bij medische indicatie.Wel kun je duideljjk afspreken dat er een bepaald moment in de bevalling komt waarin je er om mag gaan vragen,geldt ook voor pijnbestrijding trouwens!
iedereen veel succes met zwanger zijn en worden,ik hoop dat ik mag volgen(rode 7 gr) ben net weer ongi   geweest.
Groetjes Cat
 
Hoi Minou,

Je hebt al zoveel reacties...maar toch ga ik ook nog wat zeggen...
Ik snap je angst voor de bevalling maar ook ik denk (heb nergens ervaring mee..maar...)
ik denk dat als je toekijkt bij een bevalling dat niet te vergelijken is met je eigen wondertje op de wereld zetten waar je al 9 maanden naartoe heb geleefd...dan zet je toch gewoon door en heb je maar een doel voor ogén...je eigen kindje in de armen hebben!! Het hoeft ook niet eens zo te gaan bij jou ...
Jij wilt je kindje en daarvoor ga je voor  door het vuur!!!
Geniet nou gewoon van de komende maanden en je ziet het allemaal wel!
Heel veel sterkte!! Geniet!

Liefs Linnepinnie
 
hoi minou,

sorry hoor maar hier moet ik echt even op reageren! Bang zijn om te bevallen en " dan maar een keizersnee aan te vragen??!!".

Ik heb geprobeerd om op de natuurlijke manier te bevallen maar omdat het hoofdje niet goed bleek te liggen is het uiteindelijk een keizersnee geworden. De 1e week kon ik helemaal niets, niet overeind komen, draaien verliggen, laat staan naar de wc of douchen!
Daarna heeft het nog maanden geduurd voor ik weer een beetje zonder pijn kon lopen.
Natuurlijk, bevallen is geen pretje, maar ik hoop de volgende keer toch echt op de natuurlijke manier te kunnen bevallen!!
 
Hoi Minou,
Ik snap heel goed dat je nu erg opziet tegen jouw eigen bevalling, maar je moet maar denken dat iedere bevalling anders is, er is er werkelijk niet 1 hetzelfde. Misschien heb jij wel een hele snelle bevalling! Pijn doet het altijd, maar daar krijg je wel iets moois voor terug moet je maar denken!
Heel veel succes meid en zet 'm op!
Groeten Nicole
 
Terug
Bovenaan