Financiën...

Hee sara,

Sorry voor de late reactie. Ik was eigenlijk van plan om weer wat afstand te nemen van het forum, maar kvind het zo gezellig.. dus blijf toch maar terug komen haha.

Ja ik ben inderdaad wel blij dat ik mijn opleiding afgerond heb, nu kunnen we eindelijk aan de toekomst gaan denken. Ik kreeg tijdens mijn stageperiode egt belachelijk weinig. Ik heb 8 maanden stage gelopen van 40 uur in de week en ik kreeg aan het einde van mijn stageperiode 200 euro. Is toch te gek voor woorden.. Nou toen moest ik bovenop mijn stage in de weekenden nog bij de AH gaan werken, want ja een huis is niet gratis, en als je een koopwoning hebt kan je moeilijk niet betalen.. Maar goed dat hebben we gelukkig weer gehad.
Over 2 weken ga ik waarschijnlijk in opleiding om bij een bedrijf te gaan werken wat de electriciteit,gas en water aanbied aan mensen, daar moet ik dan 4 weken 40 uur per week een opleiding volgen en daarna kan ik er waarschijnlijk 20-30 uur per week gaan werken, zou wel beter zijn.

Het was inderdaad behoorlijk schrikken tijdens die botsing, tis nu 3 jaar geleden zo ongeveer maar toch schrik ik iedere keer als er een auto een stomme beweging maakt, of als we langs de plek gaan dan denk je toch van gohh die gek zou hier toch weer niet rijden he?! Maar goed, we zijn er goed vanaf gekomen.

Ik ken dat bemoeizuchtige gedrag ook wel een beetje. Mijn moeder is ook zo. Eigenlijk was het bedoeling dat we vorige maand al begonnen waren voor ons eerste kindje, maar vanwege de auto en mijn operatie hebben we dat uitgesteld, maar iedere keer vraagt ze of het al zover is.. mja af en toe is dat weleens irritant omdat je iedere keer weer teleurstellende gezichten krijgt. Aan de andere kant  ben ik wel blij dat ze het weten want ja zo krijg je nog eens iets en mocht er tijdens de zwangerschap iets verkeerd gaan dan heb je toch altijd iemand waar je op terug kunt vallen.  

Zoo das wel raar zeg dat je opeens van 6 regematige rondes naar een ronde van 61 dagen bent gegaan. Dan denk  je in het begin zeker ook wel van hé zou het dan eindelijk zover zijn?  Ja snap dat je wel netjes en beleefd wilt blijven op zo'n moment maar sorry dat ik het zeg maar die artsen van tegenwoordig doen maar alsof het niks is. Kan me best voorstellen dat het een behoorlijke impact op je heeft als je lichaam je min of meer voor de gek houd.
9 maanden bezig zijn is al best een tijdje. Verstandig inderdaad als je over 3 maanden nog niet zwanger bent om zelf eens naar de gyn te bellen, zou het ook zeker doen. Maar wel vervelend zeg.. Is er een reden voor dan dat het zo lang duurt voordat je zwanger bent? Je hoort namelijk weleens dat er meiden zijn die teveel eitjes hebben of hun eisprong niet voelen of er teveel mee bezig zijn?
Nou ik hoop dat je snel zwanger zult zijn!

Hoe oud ben je eigenlijk als ik vragen mag? En je vriend? Hoelang zijn je al samen?
Nou ik ben 20,  en mijn vriend word in januari 27. We zijn in maart 4 jaar samen waarvan we 1,5 jaar samenwonen.  We wonen trouwens in vlissingen (zeeland). Mijn vriend die werkt ook bij de albert heijn, daar hebben we elkaar ook ontmoet, en hij is net gepromoveert dus das wel weer mooi, over 4 weken gaat hij daarvoor in opleiding  en vanaf dat moment krijgt hij ook loonsverhoging dus mooier kan het niet. Verder is ons huis helemaal klaar  voor een kindje, net de babykamer (nu nog computerkamer) moet klaargemaakt worden, maar goed in die 9 maanden heb je daar tijd genoeg voor. Alleen ik zit wel te twijfelen of we wel op  een goeie lokatie wonen voor een kleine.  We wonen in een appartement met 2 slaapkamer, grote woonkamer, grote keuken, grote hal (dus eventueel zouden we nog het één en ander kunnen verbouwen)  en een lekker groot balkon, alleen we wonen aan een vrij drukke straat, en als je kindje een jaar of 4 is zou het nooit lekker kunnen spelen buiten  omdat er best hard gereden word.  Ik zou het liefste willen verhuizen naar een ééngezinswoning in een kindvriendelijke wijk alleen zit je met het probleem als we het appartement nu gaan verkopen dat we verlies lijden, want in een jaar tijd kan je er volgensmij nooit geen overwaarde op hebben, maar goed alles kunnen we uitzoeken.   We zien het wel.  

Nou omdat jij met je knie 10 maanden rond hebt gelopen weet je gelukkig ook wat  het is, dat je ontzettend beperkt word in je doen en laten. Ik moet zeggen veel mensen die het zelf niet hebben denken altijd maar dat je je aansteld en dat het allemaal wel meevalt, maar dat weet jij vast ook, dat valt echt niet mee. Maar goed, nog eventjes door de zure appel bijten, over een maandje kan ik vast en zeker weer lopen en ben ik een stuk  minder beperkt in mijn doen en laten..    
Wat heb je gehad dan aan je knie?

Nou ik ga eens even met het eten beginnen want anders heb ik om 7 uur nog geen eten, t moet nog een uurtje in de oven dus vandaar haha..

Liefs, Maaike



 
Hoi Maaike,
Ik heb ook geprobeerd om iets meer afstand te nemen, maar dit forum helpt toch wel om je ei kwijt te kunnen en ik heb gemerkt dat ik er anders juist meer mee bezig ben. Raar is dat. Maar misschien is dat bij jou anders.

Ja, ik vind ook dat die stages idioot weinig betalen voor toch 40 uur werk. Mijn zusje werd niet eens betaald tijdens haar stages in Nederland.
Fijn dat je 20 tot 30 uur per week kan gaan werken. Dan heb je nog ff een beetje tijd om eventueel zaken te regelen omtrent je huis ofzo. Dat vind ik het grootste nadeel als wij beiden werken, dan moet er iemand vrij nemen als bv iemand voor controle van de verwarming langs moet komen.

Ja, ik heb het mijn broertje ook verteld dat mocht er iets zijn en mijn vriend is niet te bereiken, ik hem kan bellen. Ik weet dat ik wel kan bellen naar een van onze vrienden, maar dat zijn dan weer knullen en dat heb ik toch liever mijn broertje. Mijn moeder woont toch in het buitenland dus heeft het geen nut om haar te bellen als er iets is.

Ik hoop dat er geen reden voor is dat het zo lang duurt, dat we gewoon steeds mis hebben geschoten. Mijn moeder deed wel 6 jaar om voor de eerste keer zwanger te raken, 3,5 jaar voor de tweede en uiteindelijk maar 9 maanden over de derde.

Ik word 24 januari 29 en mijn vriend wordt 26 jan 33 jaar. We zijn in november 10 jaar samen en wonen daarvan inmiddels 5 jaar samen vlakbij Alkmaar. Mijn vriend werkt op Schiphol in de beveiliging buiten. Wij wonen nog in een huurhuis, maar we zitten er wel aan te denken om het te kopen als we geen leuke andere woning vinden binnen ons budget. We wonen namelijk in een deel van het dorp waar veel kinderen wonen en spelen. Er liggen 3 scholen in de straat achter ons, volgens mij speel-, kleuter- en lagere school. Ook zitten we lekker dicht bij de stad. Ons huis heeft 3 slaapkamers en een grote zolder en grote tuin (voor en achter). Wij kijken het ook gewoon nog een paar jaar aan. Het zou wel moeilijk zijn om na een jaar al overwaarde te krijgen voor jullie appartement.

Mijn vader is HA dus die dacht in eerste instantie ook dat ik alleen aandacht trok. Uiteindelijk hoorde hij van een afstand van 6 meter mijn knie kraken en heeft hij voor de dag erop een afspraak gemaakt bij een van zijn collega’s. Toen heb ik eerst fysio gehad.
Ik was met wat vrienden in een kermisattractie waar je met een lazer je tegenstanders “neer moet schieten” (lijkt op paintballen). Een van de jongens erg vroeg al uit en is toen gaan tegen aan gaan springen om je te laven vallen en is toen op mijn knieën terecht gekomen. Ik hoefde maar aan 1 knie geopereerd te worden, maar ik heb nu al bijna 10 jaar later nogsteeds problemen. Gelukkig de laatste jaren minimaal, maar ik zal altijd zwakke knieën hebben. vroeger sportte ik 6 keer per week als hobby en woog bijna 30 kg minder. Echt super vervelend omdat ik dus ook al die sporten niet heb kunnen blijven doen. (Aikido, tennis en airobics).

Nou dit is ook weer een hele lap teks geworden. Hahaha.
Hopelijk gaat alles snel goed met je enkel en zijn we allebei snel zwanger!!

Liefs,
Sara
 
Terug
Bovenaan