frustratie

A

Anoniem

Guest
Zonet belde mijn schoonzus. Ik vertelde dat ik wel wat sagerijnig was en dat dit een bijverschijnsel is van het afbouwen van de antidepressiva. Ze vroeg toen of ik moest afbouwen of dat ik het zelf wilde. Dus toen ik verteld dat we een graag een kindje willen en dat ik dus daarom stop. Ze vind het leuk voor ons, maar zei ook meteen dat we wel andere woonruimte nodig hebben. ik heb gezegt dat ik dat niet leuk vond dat ze dat zei, ik begijp het wel en we zijn ook bezig met zoeken naar een ander huis maar ja.

Ik baal er ook van dat we vrij klein wonen. Ik heb ook liever een eengezinswoning met een lekker tuintje erbij. Maar dat is gewoon niet weggelegd voor ons. het is heel moeilijk om bij ons in de buurt een eengezinswoning te krijgen. Agh dan maar een ruime flat.
Das ook fijn. Op deze momenten ben ik gewoon boos dat mijn leven niet anders is gelopen. Ik ook liever gehad dat alles makkelijker was gegaan, maar dat is gewoon niet zo.

Mijn schoonzus zei nog dat ze het bedoelde dat het voor mij dan prettiger zou zijn.
Ja natuurlijk, dat weet ik wel. En dat we beter kunnen wachten totdat we een andere woning hebben. Nou, dan kunnen we wachten totdat we een ons wegen. En dan is er vast ook wel weer een andere reden om niet zwanger te kunnen worden. tja, wij hebben nou eenmaal niet zoveel geld dat we een huis kunnen kopen. Grrr.

Ik moest dit gewoon nog een keertje kwijt,
Wilde eigenlijk dit bericht zetten bij mijn andere berichtje met min of meer hetzelfde onderwerp, maar kon het zo snel niet vinden.

Liefs , Nadine.
 
Lieve Nadine,
 
Wat vervelend dat iedereen zich zo met jullie leven blijft bemoeien. Ik had al eerdere berichtjes van je gelezen over net klaar met je opleiding enzo, maar alsof dat allemaal een maatstaaf is voor het liefdevol opvoeden van een kind!! Ik denk dat jullie oud en wijs genoeg zijn om dat zelf te bepalen of niet dan?!

Toevallig vertelde mijn zus gisteren over een  situatie van een vrouw met een schatrijke vent die nooit thuis is, een megagroot huis met alles erop en eraan,  een huishoudster en twee nanny's. Vervolgens voert die vrouw de hele dag geen zak uit en 's avonds worden de drie kinderen door de nanny naar bed gebracht. Nou vráág ik je!!!    Maar dat ziet de buitenwereld niet, 'dus dat ik ok'. Belachelijk! 'Neem' dan geen kinderen...

Probeer je niet teveel aan te trekken van de mensen om je heen (ook al is dat vaak best moeilijk) en onthoud dat men vroeger met wel 12 kinderen in  één huis woonde en die mensen zijn ook goed terecht gekomen (dat zijn tenslotte onze ouders en hun generatie).

Kop op meid, als het in je hart goed voelt, zit het goed.

Liefs,

Tammy
 
hoi hoi,

Ikzelf ben ook gestopt met mijn antidepressiva, heb eetstoornissen gehad en soms nog steeds.

Het is zeker zwaar om te stoppen, soms voel je je echt k**.

Het maakt toch niet uit waar het kind opgevoed wordt, als het maar liefde ontvangt!!!!

Dus maak je je niet druk, komt wel goed.

En, het is moeilijk om te stoppen maar je weet waar je het voor doet toch?

Dikke knuffel van lollifantje
 
Hoi Nadine!

Nou zal ik je eventjes vertellen,ik ben geboren op een flat,heb daar samen met mijn ouders en zus ongeveer 4 jaar gewoond voordat we naar een huurhuis gingen,mijn vader was vaak werkeloos...dus wij hadden het ook niet zo breed,ik zal je zeggen ik heb het echt niet slecht gehad als kind!!
Het gaat er toch niet om wat je hebt,maar hoe je het hebt?toch?
Wij hebben nu wel een koophuis,best ruim,maar toch maar 1 slaapkamer over voor als er een kindje komt,maar ik denk maar zo...de liefde die je geeft is veel meer waard dan de ruimte!!!

Laat je niet gek maken!!
Liefs,Swinnie
 
Wat een gedoe zeg...  Maar wat het aller-aller-allerbelangrijkste is, is dat een kind opgroeit met ouders die van hem/haar houden. Jullie liefde zal alle ruimte compenseren.

Wanneer jullie het graag willen, moet je er gewoon voor gaan. En een baby heeft niet zoveel ruimte nodig hoor, hopelijk voor jullie kunnen jullie over een paar jaar een wat ruimer huis kopen met een tuin. Maar als dat niet zo is, dan nog hoef je je daar niet schuldig over voelen. Lang leve de parken! Laat je zeker niets aanpraten door familie/vrienden, jij en je vriend/man hebben deze beslissing genomen en jullie zijn het allerbelangrijkste voor jullie kind.

Fijn weekend alvast!

Marian
 
Hoi,

Hoeveel ruimte denk je dat een baby nodig heeft. Als je kindje een bedje heeft is het eigenlijk al genoeg. Een commode is wel handig, maar een aankleedkussen kun je overal neerleggen.
Laat je schoonzus je niet uit het veld slaan. Als jullie er aan toe zijn, dan moet je er lekker voor gaan.
Veel succes!!!

Groetjes
 
dank jullie wel lieverds!

Jullie hebben al gemerkt dat ik wat onzeker ben. Op zich ging dit best goed, alleen dor die afbouw ben ik even wat gevoeliger.

Ik ben zo blij dat er mensen zijn die net zo denken als mijn man en ik!

Liefs en een knuffel, Nadine.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan