Heel veel verdriet

Lieve meiden,

Bedankt voor de ontzettend lieve reacties.

Gisteravond hebben we goed gepraat en ik ben erg geschrokken van alles.
Hij zei tegen me dat hij het niet weet wanneer het gevoel weet terug komt dat hij een kindje wil.
Hij zei ook dat hij mijn reactie niet verwacht had dat ik zo rustig  had gereageerd omdat ik altijd heb gezegd dat ik niet met iemand wilde trouwen die geen kids wilde.
Maar je maakt mij niet wijs dat iemand die er een jaar geleden helemaal voor ging waar ik kinderkamers mee gekeken heb waar ik al babynamen mee heb liggen verzinnen avonden lang dat die persoon van de 1 op de andere dag helemaal geen kids meer zou willen.
Daar geloof ik niet in maar het laat me allemaal niet los.
Hij zei zelfs dat hij begreep als ik nu bij hem weg zou gaan.
Maar dat is voor mij geen optie.
Hij zegt gelukkig wel dat hij mij ook echt niet kwijt wil en dat hij ongeloofelijk veel van mij houd.
Maar zijn leven is nu zo overhoop dat ik denk dat hij ook niet meer helemaal realistisch kan denken.
Ik heb echt nog nooit zoveel gehuild als de afgelopen tijd alsof mijn hele wereld instort.
Ik hou van hem en ik wil hem niet kwijt zelfs al zou het betekenen dat dat een leven zou zijn zonder kindjes.
Wie zegt mij dat ik ooit nog iemand vind waar ik zoveel van hou en waar ik mijn leven mee wil delen.

Ik ben blij dat ik jullie heb.
Bedankt dat ik mijn hart hier kan luchten want ik ben echt intens verdrietig en heel erg in de war.

Liefs Bibbi
 
Ik wens jou heel heel veel sterkte in deze hele vervelende, moeilijke en verdrietige tijd, Bibbi!!
Het is een hele moeilijke situatie waar je inzit. Klinkt afgezaagd misschien, maar door samen heel veel te praten erover, is het de manier om er saampies uit te komen. Als jullie deze moeilijke situatie samen doorkomen zal daarna  de band tussen jullie heel sterk zijn!!
Maar het is en blijft een klap in je gezicht als je zoiets te horen krijgt, jeetje, ik vindt het vreselijk voor je !!!!

Heel veel sterkte meid, en als je je hart wil luchten..... schrijf het van je af !!

Liefs
DiSilva  
 
beste bibbi,

ik begrijp dat dit echt heel erg voor je moet zijn...elke maand afwachten of je zwanger bent is al lang en nu moet je ook nog wachten tot je vriend er weer aan toe is...ik denk wel dat jullie ene hele sterke relatie hebben als ik je verhaaltjes lees en ik kan me niet voorstellen dat als jullie zoveel gefantaseerd hebben over kinderen hij ineens niet wil...
als ik jou was zou ik proberen het er een paar maanden niet over te hebben..als hij zich lichamelijk beter voelt en weer wat meer geniet van het leven zal hij misschien weer met hele ander ogen er naar kijken....hoop het echt voor je!
ik weet niet hoe oud je bent en of leeftijd voor je ook mee speelt...dat hoop ik niet want ik kan me voorstellen dat je helemaal ongeduldig wordt...

meid hoe moeilijk ook maar probeer het de tijd te geven en ik vind het wel heel moedig van hem dat hij het eerlijk durft te zeggen tegen je, dat zal voor hem ook niet makkelijk zijn geweest...

sterkte en kom je af en toe nog even schrijven en ons op de hoogte houden?

liefs leetje 1981
 
deste bibbi ik heb het voor 5 maanden geleden het  zelfde gehad dat mijn vriend niet meer wilde en dat dee mijn veel pijn en ik had de hoop opgegeven ,want hij voelde zich ook niet lekker in zijn vel ,en nu dat hij zich weer heel goed voelt wil hij het weer heeel graag zelf een kind,

je moet gewoon geduld hebben en er ook niet over praten als hij weer lekker in zijn vel voelt misschien denkt hij er dan weer anders over.

sterkte ermee

groetjes knpwrn
 
Terug
Bovenaan