Hormonen

[Anoniem]

Pff de hormonen gieren door mn lijf, terwijl je eigenlijk dolgelukkig bent met de zwangerschap heb ik ook last van andere gevoelens zo nu en dan.
Sip en huilbuien tja zal er allemaal wel bij horen en misschien ook wel een beetje door de vermoeidheid komen.
Herkennen jullie dit?

 

[Anoniem]

Ja absoluut, soms reageer ik anders op situaties en wat emotioneler dan normaal maar bij mij kom dat ook vaak door vermoeiheid.
Hoelang met je zwanger? Ook 1e kindje?

 

[Anoniem]

Oh ja, ik kan zitten janken om niks, het is maat goed dat ze die werter's echte (die bruine snoepjes) reclame weinig meer uitzenden, bij mijn eerste zwangerschap kon ik daar al omsnotteren (of de merci-reclame, ook zo'n erge!)
Welcome to the club!

 

[Anoniem]

Echt wel, ik begin al te janken als ik iets zieligs op tv zie. Laatst bij gtst met het overlijden van Rosa en haar begrafenis zat ik te huilen als een klein kind, terwijl ik altijd vrij hard was en nooit ergens om hoefde te huilen. Ook ben ik erg moe en prikkelbaar, overgevoelig weet niet precies hoe ik het uit moet leggen maar geloof me mijn man heeft het momenteel niet echt makkelijk. Het ergste is dat ik het zelf weet maar ik kan er niks aan doen. Op het moment dat ik weereens overtrokken reageer op hem vind ik dat ook gewoon heel normaal, pas later denk ik Do dat was niet eerlijk van je hij doet ook zijn best hahaha.... Maar dat geef ik natuurlijk weer niet altijd toe dat begrijpen jullie wel he.

groetjes Do

 

[Anoniem]

@vierzwanen; nee is ons 2 kindje, onze eerste is nu 9maanden. Hoewel het de 2e keer is is er toch weer een hoop anders, nieuw en spannend. Of ik ben al die vervelende dingen alweer vergeten. Of is deze zwangerschap echt heel anders en word het nu een jongetje, haha
@mama van Finn hier nog geen reclame huilbui kan me echt niet herinneren dat ik dit bij de 1ste zwangerschap ook heb gehad, voorloopt het bij jou tot nu toe wel hetzelfde bij mij is veel anders ook misselijk en spugen wat ik bij de 1ste helemaal niet had raar dat het zo kan verschillen. Hoe oud is jou eerste?
@pluisje; Ja dat heb ik ook, je weet het zelf wel maar het lukt niet om het anders te doen, onze arme mannetjes. Hij kan op het moment echt niks goed doen bij terwijl hij zo zn best doet.

 

[Anoniem]

Hihi wat klinkt het allemaal herkenbaar enne ik heb lekker mee gejankt met overlijden rosa in gtst 😉
Ik ben net als de 1ste misselijk. Alleen nu is het iets heftiger, komt denk ik omdat ik er al 1 heb.
Alleen had ik bij de 1ste een voorkeur naar eten (zoals appels, koude chocolademelk en broodje kroket) Ik moest en zou eten en het kwam wel eens voor dat ik er 's nachts van wakker werd 🙂
Dat heb ik dit keer niet. Ik heb moeite met drinken&eten. Ik heb daardoor ook even in ziekenhuis gelegen.
Ik heb een meisje en denk nu dat het een jongen gaat worden. Ik weet niet waarom is gewoon een voorgevoel.
Hoever zijn jullie nu? Ik ben nu 10wk& hoop dat de misselijkheid snel weggaat. Want ik heb er o zo last van. Oja geuren......daar ben ik o zo gevoelig voor. Als m'n man knoflook op heeft ga ik over m'n nek en dag daarna ruik ik het nog steeds 😉
Ik heb zelfs 1x tegen hem gezegd dat hij stinkt, dat vond hij niet zo leuk.
Dus hier in huis voorlopig geen kruiden&knoflook! Oja feta ben ik zo verslaafd aan, nu lust ik het niet meer!
Bizar he? Wat de hormonen met je kunnen doen! 🙂
Hoe is het met jullie misselijkheid?
x
Mieka

 

[Anoniem]

@elifra: onze jongen is net 3 geworden. Sommige dingen herken ik van de vorige keer, maar de misselijkheid is wel erger. Toen was ik verzot op alles wat met ei te maken heeft, nu niet zo uitgesproken. Wel meer trek in fruit en hartig, niet zo in zoet
@ mieka:heb nog geen voorgevoel, maar als het verschil in klachten een ander geslacht voorspelt zou dat wel leuk zijn (alleen maar jongetjes in de familie op dit moment, dus iedereen hoopt een beetje op een meisje) ( maar een jongen is ook heel lek, weet ik uit ervaring!)

 

[Anoniem]

Ik vind die misselijkheid echt storend, ik wordt misselijk als ik naaktslakken zie, mijn tanden poets en poepluiers/poepbroeken.
Nog geen bijzonder specifieke zin in bepaald eten, maar dat moet nog een beetje komen. Bij mijn oudste zoon was ik verslaaft aan vis en zuur (gerookte zalm en zure haring en augurken). Bij mijn dochtertje was ik verslaaft aan zout (lage bloeddruk) en snoep wat typisch is schijnt te zijn voor een meisje.

Wat betreft het weten wat het wordt, ik heb het al 2 keer goed gehad en ook nooit een naam uitgezocht voor het andere geslacht. Nu wordt het een jongen en daar ben ik echt van overtuigd. Niks spiritueels of zo, gewoon een constatering wat betreft de vermoeidheid en misselijkheid enzo.