Hulp nodig.

Lang verhaal kort, mijn dochter van 12 wilde opeens niet meer naar school, had nog wel wat vriendinnen waar ze mee ging logeren, nu sluit ze zich heel erg af af van mij (haar vader) en ook met moeder gaat communiceren erg moeizaam, wij zijn uit elkaar en hebben haar normaal om de week. Net als haar oudere zus van 15. Uit het niets wil ze helemaal geen contact meer met mij, en hoorde ik dat ze nu afgelopen week haar hoofd heeft kaalgeschoren... Ik maak me zo een zorgen en mis haar zo erg. Ben zo bang dat er meer speelt,maar ze laat niks los en wil met niemand praten, ze is nu zo geïsoleerd dat ze ook haar vriendinnen eigenlijk niet meer spreekt. Ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen. Is dit een fase? Ze is altijd apart en introvert geweest wat ik juist leuk vond aan haar. Maar dit is zo extreem nu, maak me echt zorgen.
 
Zelf heb ik hier geen ervaring mee, maar een scheiding kan natuurlijk wel wat doen met een kind. Wat, als het niet goed verwerkt is, in zo'n hormonale periode als de puberteit extra problemen kan opleveren.
Hoewel het ook kan zijn dat ze bijvoorbeeld merkt dat mama verdrietig wordt als ze naar papa gaat of zoiets.

Misschien dat haar oudere zus eens met haar kan praten?
 
Misschien in gesprek gaan met haar mentor? Familie kan ook te dichtbij staan. En een docent net iets verder van haar af, waardoor ze die misschien wel vertrouwd?

Ik ben zelf docent op een middelbare school en zie wel meer ouders worstelen. Je kan ook altijd hulp vragen bij de huisarts, maar doe dit wel in overleg met de moeder.
 
Terug
Bovenaan