Ik voel me zo KL***

A

Anoniem

Guest

Sorry hoor maar voel me gewoon zo rot....

een ex-collega/vriendin is eergister bevallen van een kerngezonde zoon.
Ik ben natuurlijk zo blij voor hun dat alles goed is met de baby, maar nu komt het...
dan ga ik denken en word er zo jaloers op.... hun waren helemaal niet bezig met zwanger worden.... het was een "ongelukje" maar niet minder gewenst....

Wij waren al 8 maanden bezig en waren net iets verder in de zwangerschap dan hun, ik voelde me trots dat ze met alle kwaaltjes en dingetjes bij mij kwam, en nu.... ik ben 18 november bevallen van een engeltje.... en zij.... ze moest iets langer wachten maar hebben nu een mooi bengeltje in de wieg liggen.

Ook is er een andere vriendin van mij vandaag ingeleid, en nou heb ik nog niks gehoord hoe dat gegaan is... maar ga er vanuit dat alles natuurlijk goed is...

Het doet gewoon zoveel pijn, waarom wij niet????

En ik mezelf maar weer gek maken met van alles en nog wat.... mijn temperatuur is tussen de 36.7 en 37.0 graden, ik ben de hele week al ziek thuis en aan het overgeven... ik heb rond de eventuele innesteling, rood slijm verloren voor 1 dag.... maar dat zegt verdorie helemaal niks, ik zal nog moeten afwachten of volgende week de RD komen, en ik weet niet eens precies op welke dag precies.
Oke ik heb de afspraak met mezelf niet eerder te testen dan 1 juni.... maar het is allemaal zo moeilijk.

De afgelopen anderhalf jaar zijn snel voorbij gegaan, maar als ik terugkijk dat we al anderhalf jaar bezig zijn dan doet dat gigantisch veel pijn.
Op het moment heb ik een hekel aan mezelf, ik vervloek mensen die gelijk zwanger zijn en dat alles goed gaat, want ik wil het zelf ook zo graag... ik ben zo JALOERS!!!!!!

Liefs een zeer verdrietige Randy
 
hoi randy,

ik vind het erg rot voor je dat je jezelf zo voelt.
helaas lijkt bij sommige mensen alles vanzelf te gaan.
ik kan me jouw gevoelens heel goed voorstellen als je al zo lang geduld moet hebben en ook nog het verlies van jullie engeltje hebt te verwerken.
he meid kop op.
onze tijd komt nog.
groetjes kwinty.
 
Hoi Randy,
ik kan me heel goed voorstellen dat je je zo voelt hoor meid.
ik hoop echt dat je binnenkort ook met heel leuk nieuws zult komen want als een iemand het verdient dan ben jij het wel.
lees al vanaf dat ik op dit forum zit jou berichtjes mee en het is niet mis wat jij hebt meegemaakt.
ik hoop dat je de moed blijft houden om door te gaan.
want ook voor jou zal de zon weer gaan schijnen.
ik hoop dat dat weer snel zal zijn.
gr lisette
 
Hoi Randy

Ik snap best dat je jaloers bent op alle andere meiden die een kindje hebben gekregen, vooral na wat jij hebt meegemaakt. Vindt het ook vreselijk wat jij vorig jaar met je kleine engeltje hebt meegemaakt. Daar heb ik ook geen woorden voor. Het doet pijn voor je  om anderen te zien die een gezonde kleine spruit te hebben. Dit is ook een hele normale reactie. Je bent echt niet de enige die zich zo voelt. En inderdaad er komt vast wel een tijd dat jij ook zo'n mooie gezonde spruit in handen zult vasthouden. Heel veel sterkte want je moet het verlies van je kleine meid  nog zeker een plekje geven.

Liefs Sharine
 
Hee Randy,

Erg vervelend dat je je zo voelt. Maar het is een heel natuurlijke reactie die je hebt (heb er helaas ook last van, en we zullen niet de enige zijn). En dan heb jij natuurlijk nog het verlies van je sterretje te verwerken. Dat is nog veel heftiger.  Gooi het er op zo;n moment maar lekker uit hier. We zijn er om je te steunen en je erdoor te helpen.
Hopelijk voel je je snel weer beter en mag je 1 juni idd positief testen met een fijne goede zwangerschap als vervolg. ik duim voor je.

En als je behoefte hebt om te praten.... laat het ons dan weten. Daar zijn we hier voor.

groetjes,
Dion
 

Hoi Meiden,

Heel erg bedankt voor de lieve reacties.
Ik vind mezelf af en toe overkomen als een grote zeur, terwijl ik ook wel
weet dat het toch iets heftigs is waar we doorheen moeten.

Gister belde me schoonmoeder om te zeggen dat zondag "moeder"dag is en of we daar dan een taartje kwamen eten.
Wat nou taartje eten????
Dit had mijn eerste "moeder" dag moeten zijn, hier had een kindje in de wieg moeten liggen van anderhalve maand oud, ik heb helemaal geen zin om een taartje te eten.

Tuurlijk wil ik positief blijven, en hopen wij op 1 juni om een posi test vast te hebben, ik durf het alleen allemaal niet meer te geloven...

Liefs Randy
 
Hoi Randy,

Het gevoel van jaloers zijn herken ik, het IK WIL OOK!!! gevoel.  Het verdriet kan ik niet over mee praten, maar denk ik wel te begrijpen. Toch hoop ik net als anderen dat de zon achter de wolken vandaan komt en dat er een gezond wondertje in je buik groeit.

Het is niet negatief bedoeld, maar probeer ook te genieten van andere dingen om je heen, anders hou je het niet vol meis! Het lijkt het makkelijk, maar ik weet zelf dat dit niet altijd het geval is. Meis veel sterkte en kop op he!

Liefs Lientje
 

Over het algemeen geniet ik ook van de dingen om me heen...

wij zijn gezond, we hebben het goed met elkaar, mijn halfzusje van 3 en half, mijn werk en noem maar op, ik heb wel plezier in het leven.

Het zijn alleen dat sommige gebeurtenissen, en sommige data die alles weer keihard naar boven halen en dat ik weer iets verder afzak.

Ik probeer positief te blijven en vertrouwen in de toekomst te houden, ik bedoelde ook niet met "ik durf nergens meer op te rekenen" dat ik niet meer op een zwangerschap durf te rekenen, maar ik ben gewoon bang dat ik 20 mei weer ongi ben.

Ik moet het verder van me afzetten, maar het lukt gewoon niet, alles wordt beheerst door een wondertje hier in de wieg.

En helemaal deze week, ik ben ziek thuis, loop de hele week al over te geven... en ja wat doe je dan als er niks op de tv is?
Je kruipt achter die pc, je gaat op het forum, je googled je rot en noem maar op....

Volgende week gewoon weer aan het werk, overgaan tot de orde van de dag, en dan hopen dat ik me 's avonds kan inhouden.

Liefs Randy
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan