ik wil zo graag, maar mijn man (nog) niet

A

Anoniem

Guest

Hallo,
nieuw hier op de site, al vaak gekeken. Er is vanalles te vinden over zwanger worden!! gaaf!
Ik zou het ook zo graag willen, maar mijn man vind dat we nog best kunnen wachten. Er gaat geen dag voorbij dat ik er aan denk. En vooral.. er over praat. Hij wordt helemaal gek van me, het begint echt een beladen onderwerp te worden. Niet echt bevorderlijk dus.. Ik probeer wat mijn mond te houden, maar ik ben er zo vol van. Echt moeilijk. Wordt er erg verdrietig van. Herkent iemand dit? of wilden jullie mannen/partners wel gelijk?

Groetjes,
 
Hallo,
Ik was er ook eerder klaar voor dan mijn vriend. Maar het is natuurlijk wel iets dat je samen moet willen. Ik dacht dat gaat wel komen. En ik heb er heel bewust een tijd niet over gesproken, en voila, hij begon er op een gegeven moment zelf over. Dezelfde week nog gestopt met de pil.
Inmiddels hebben we een dochtertje van twee en nu proberen we een tweede kindje te krijgen.
Het is natuurlijk wel zo dat je niet eeuwig kunt wachten. Is hij helemaal anti-kind?
Ik ben inmiddels 35, moet dus niet te lang wachten als ik nog meer kinderen wil.

Succes! Pien
 
Hoi hoi,
Mijn man was eerst ook niet erg enhousiast. Vond kinderen wel heel leuk, maar nog even niet voor onszelf. Hij wilde ook graag nog langer wachten. En ik herken wat je schrijft: kon en kan ook over weinig anders praten en fantaseren.....hij werd er soms ook helemaal gek van. Maar toen hij merkte dat ik er serieus verdrietig om was en er ondertussen wat kinderen bij vrienden zijn gekomen of op komst zijn, was hij er ook klaar voor. Dus we zijn nu al een paar maanden bezig en hopelijk snel met goed resultaat natuurlijk!!! Die mannen hebben echt altijd wat meer tijd nodig volgens mij ;)

Veel succes!!
 
Hij is gelukkig niet helemaal anti-kind. Inderdaad is het iets wat je samen moet beslissen en dat wil ik ook heel graag, maar hij voelt niet wat ik voel. Ik kan echt jaloers worden op andere vrouwen, en op iedereen op het forum die al bezig  is!! haha.... Geduld... enne.. inderdaad, laatst hield ik een tijdje mijn mond en toen hebben we er wel fijn over gepraat. Maar ik wacht nog steeds op het moment dat hij het ook echt wil!
Gelukkig het ik deze site ontdekt, zo kan ik er zelf wel mee bezig zijn, zonder hem lastig te vallen!
Echt leuk om al  jullie verhalen te lezen.
Nu maar hopen dat ik ook een keer er op kan zetten dat ik zwanger ben. (of in elk geval bezig.)
Ben ook zo benieuwd of het lang zal duren of niet. Ben al 10 jaar aan de pil, nooit gestopt en heel vaak doorgeslikt, dus een hele onregelmatige menstruatie. Toen ik stopte duurde het 10 weken voor de eerste menstuatie, daarna 7 weken, toen 5, dus het gaat de goede kant op!
Nu nog stoppen met die verdraaide  condooms.....

liefs...
 
Hoi , hoi,

nou bij ons was het ook zo hoor, ik wilde ook eerder een kindje dan mijn man. Ik ben er ook heel vaak verdrietig over geweest, en juist toen ik me er een beetje bij neer ging leggen dat we misschien wel samen oud werden kwam mijn man ermee dat hij graag een kindje wilde.  Ik dolblij, ben ook meteen gestopt met de pil en vandaag is mijn nod dag, spannend...

Dus heus het komt allemaal wel goed,

Groetjes
 

Hoi,

Ik herken jouw situatie ook heel goed ? Mijn vriend vond het eigenlijk een eng idee om over kinderen te beginnen. Hij wilde best kinderen, maar stelde het steeds een beetje uit. Nu zijn we al  9 maanden bezig en wij  wisten niet dat het gemiddeld een jaar kan  duren en dat je rekening moet houden met je eisprong hij zegt nu tja waren we maar eerder begonnen als ik dat had geweten. In ieder geval zitten we weer in een nieuw jaar en ik zeg maar zo nwe kansen nwe ronde en voor jouw komt het ook wel goed toch ?
Ikzelf  ben 33 jaar en mijn vriend 38 hoe oud ben jezelf ? Ga nog maar eens praten met je vriend, maar je moet er wel allebei klaar voor zijn.....

Groetjes Marjolein          
 
Ik heb mijn man met kerst 1999 verteld dat ik een kindje wilde. In januari 2001 ben ik gestopt met de pil. Toen was mijn man ook zover dat hij ook wilde. De eerste kwam in januari 2002. De tweede er meteen achteraan (hij had de smaak te pakken). Maar nu wil ik wel graag een derde, maar mijn man vindt het goed zo en wil eigenlijk niet. De discussie loopt nog.
 
quote: liesje 81 reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('02-01-2007 20:11:49'));

Hij is gelukkig niet helemaal anti-kind. Inderdaad is het iets wat je samen moet beslissen en dat wil ik ook heel graag, maar hij voelt niet wat ik voel. Ik kan echt jaloers worden op andere vrouwen, en op iedereen op het forum die al bezig  is!! haha.... Geduld... enne.. inderdaad, laatst hield ik een tijdje mijn mond en toen hebben we er wel fijn over gepraat. Maar ik wacht nog steeds op het moment dat hij het ook echt wil!
Gelukkig het ik deze site ontdekt, zo kan ik er zelf wel mee bezig zijn, zonder hem lastig te vallen!
Echt leuk om al  jullie verhalen te lezen.
Nu maar hopen dat ik ook een keer er op kan zetten dat ik zwanger ben. (of in elk geval bezig.)
Ben ook zo benieuwd of het lang zal duren of niet. Ben al 10 jaar aan de pil, nooit gestopt en heel vaak doorgeslikt, dus een hele onregelmatige menstruatie. Toen ik stopte duurde het 10 weken voor de eerste menstuatie, daarna 7 weken, toen 5, dus het gaat de goede kant op!
Nu nog stoppen met die verdraaide  condooms.....

liefs...



Maar dàt is opzich niet zo beroerd!! Dat je vast gestopt bent met de pil, zodat als hij dan ook wil, je al een gedeelte 'ontpilt' bent zodat het minder lang duurt voor je zwanger bent!! Da's dan weer een voordeel!!

Ik moet zeggen,  hij en ik vonden het allebei wel heel leuk, maar niet concreet voor onszelf. We hadden allebei zoiets van: we willen nog zoveel andere dingen. En bezwaren (financieel enzo) (leeftijd 24 dus dan heb je in principe  ook nog wel even) Tot begin dit jaar zijn beste vriend (zelfde leeftijd) vader werd (de eerste dichtbije "van onze leeftijd") toen begon het bij ons ook wel te kriebelen. Maar toch denk ik nu dat het goed is geweest dat ik niet in ronde 1 of 2 al zwanger ben geworden, want ik had toen ik gestopt was met de pil, direct een knop om van: laat maar komen (ik kon direct aan niets anders meer denken) maar aan hem merk ik nu (ronde 7) wel veel meer dat hij er ook echt naar verlangt en mee bezig is.

Zijn dichtbije  vrienden van hem al vader?

Het komt vast wel. Even moed erin houden nog!! (wat dat betreft zit je dan weer wel op de goede plek..)
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan