Bij mijn eerste heb ik met 36+6 weeën gehad en ben ik in het ziekenhuis terecht gekomen, omdat de bevalling begonnen leek (en ik de magische grens van 37 nog niet gehaald had - ik wilde thuis bevallen). Na een heel aantal uren in het ziekenhuis namen de weeën weer af, dus toen ben ik naar huis gestuurd met "als de bevalling over een paar uur begint en je dus na 12 uur lijkt te bevallen, mag je thuis blijven, want dan heb je de 37 weken gehaald". Iedereen dacht dat ik die nacht zou bevallen, ze hebben mijn verloskundige later nog naar mij gevraagd hoe het nu verlopen was, haha. Maar je raad het al: niet bevallen die nacht. Het heeft in de week daarna nog een klein beetje gerommeld, maar eigenlijk over het algemeen héél rustig gebleven. Tot met 37+6 om 22.30u plots mijn vliezen braken, en een uur later ik een weeënstorm kreeg. Vanaf toen ging het heel snel en die nacht is onze zoon geboren (precies met 38+0 weken).
Ik ben nu 37+4 en met 36 weken begon het hier weer te rommelen. Dus ik dacht: daar gaan we weer, volgende week ga ik bevallen! Maar nee, afgelopen weekend niks gebeurd. Ik heb maandagnacht wel flinke weeën gehad, maar die stopten na een kwartier weer. Sindsdien gaat het op en af met rommelen, maar niks zet door. Ik ga er nu vanuit dat ik de 40 weken ga halen, omdat het dan in ieder geval niet tegen kan vallen als het de komende dagen niet gebeurt. 😉 Maar eigenlijk kun je er dus helemaal niks van zeggen... Als je er echt klaar mee bent, hoop ik wel dat het snel doorzet! En succes alvast 🙂
