Leeftijdsverschil te groot?

hoi corrie 74   wij zijn alaan het proberen om weer zwanger te worden vanaf juli2006 ik ben 2 keer zwanger geweest maar allebei de keren misgegaan we hebben al 4 kinderen waarvan de oudste nu 18 is en de jongste 7 dus heel groot leeftijdverschil maar soms duurt het gewoon wat langer om zwanger te worden en dan kan je er niks aan doen dat het verschil wat groter is maar je moet je er niet te druk om maken als je graag nog een kleintje wil maakt het niet zo veel uit vind ik .ikzelf heb er geen problemen mee .groetjes ingrid
 
Hoi cori74,

Net als een aantal andere meiden hier herken ik wel wat in je verhaal. Onze kleine meid is afgelopen week 4 jaar geworden. Ik wilde sneller aan een tweede beginnen dan mijn man maar het heeft uiteindelijk niet heel lang geduurd. In april 2006 gingen we voor een tweede en na 5 maanden waren we zwanger. Helaas ging dat na ruim 6 weken mis. Heel jammer maar zo gaat dat soms. Daarna duurde het wel weer even voordat ik zwanger was. Zo'n 8 a 9 maanden. Dat ging goed dachten we totdat het afgelopen december mis ging met 18 weken. Dat was echt traumatisch. Na ongeveer 3 maanden wilde ik wel weer proberen maar mijn man niet. Hij weet niet of hij er ooit nog aan toe is. M'n hart brak: na alle ellende krijg ik dat ook nog. Ik verweet het hem ook wel moet ik zeggen. Maar er zijn ook wel tijden dat ik het wel begrijp. Ik probeer dus maar geduld te hebben en hoop dat hij het nog wel weer een keer wil. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er op een gegeven moment te veel mee bezig was en dat viel niet goed bij mijn man. Dus misschien heeft dat ook mee gespeeld.
Nog even afwachten dus. En ondertussen wordt het leeftijdsverschil steeds groter. Maar inmiddels heb ik me er wat meer bij neer geleged. Anders wordt ik helemaal gek.

Sterkte meid en ik hoop dat je snel een gezond kindje mag baren!

Dile  
 
Hoi Cori,

Ik denk ook dat het een persoonlijk onderwerp is, sommigen kiezen juist voor wat meer leeftijdsverschil. Als ik jouw verhaal zo hoor heb je daar helemaal niet voor gekozen door vervelende oorzaken en wil je ze graag wat dichter op elkaar. Toch denk ik dat leeftijd minder te maken heeft of kinderen leuk met elkaar omgaan. Ik begrijp ook niet dat mensen zeggen dat ze de kinderen dicht op elkaar willen hebben, zodat ze 'leuk met elkaar kunnen spelen'. In de praktijk blijkt dat de meeste broertjes en zusjes helemaal niet zo goed met elkaar om kunnen gaan omdat ze een concurrentiepositie hebben in het gezin. Dat komt pas als ze bijna volwassen zijn.
Wat dat betreft zou ik me er niet zo'n zorgen over maken; het ligt ook vaak aan de karakters van de kinderen en hoe je ze zelf opvoedt in het leuk met elkaar omgaan. Ik denk dat jouw kindje een geweldige broer (het was een jongen toch?) zal zijn en ik hoop van harte dat het jullie snel weer gegund is om zwanger te raken. Succes!

Jolie
 
Hoi Cori,

Ik ben maandag uitgerekend (na een miskraam in okt ben ik in nov weer zwanger geraakt van ons tweede kindje). Wij hadden bewust al gekozen voor wat meer leeftijdsverschil. Ik was persoonlijk heel ongelukkig geworden van maar anderhalf of 2 jaar leeftijdsverschil. Ons dochtertje is van eind jan ' 05 en scheelt dus precies (?) 3 1/2 jaar met haar broertje of zusje.
Achteraf ben ik nog blijer voor het leeftijdsverschil. Deze zwangerschap is alles behalve vlekkeloos verlopen (eerst erg misselijk, daarna vanaf week 11 bekkenklachten waardoor ik niet haar "oude mama" ben, maar een strompelende schaduw daarvan, blaasontsteking, schimmelinfectie, dat soort ongein) en nu konden we haar gelukkig vertellen hoe de vork in de steel zat. Waarom ik niet met haar kan spelen zoals ik het zelf graag wil, waarom ik haar alleen in noodgevallen optil,...
Dat scheelt wel een heleboel hoor!
Daarnaast vind ik het heel leuk dat ze behoorlijk bewust de zwangerschap meemaakt! Ze vindt het heerlijk om te "spelen" met de baby in mijn buik. Het mooiste spelletje is een scheet met haar mond laten op mijn buik en dan zien hoe de baby reageert, haha!

Kortom, ik zie niet echt nadelen in een groter leeftijdsverschil.
Ik hoop dat je snel zwanger raakt!


Groetjes, Kaskes
 
Hoi Cori,

Ik denk dat het weinig uitmaakt hoeveel leeftijdsverschil er tussen de kindjes zit. Het gaat uiteindelijk om hun karakter, botst dat wel of niet.

Tussen mijn zus en mij was het al vanaf dag 1 geen succes, we vlogen elkaar in de haren, wij waren tegenpolen en ik wilde alles beter dan haar. Met mijn broertjes kan ik het supergoed vinden, vroeger en nu nog. Met mijn zus (na 29jr) nog steeds niet. en bij ons zit er weinig lf verschil (4 kids in 4.5jr)

Ik heb een zoontje van 4jr en 5 mnd  en een dochter van 1.5 jr en hun zijn vanaf dag 1 stapelgek op en met elkaar. Ze doen alles voor elkaar, zij kust en knuffeld hem, hij beschermt haar, spelen altijd gezellig samen. Erg leuk om te zien, hopelijk blijft dit zo.

Het grote leeftijdsverschil was voor ons (helaas) geen keuze, maar achteraf heeft het erg goed uitgepakt. Niels begreep alles van de zwangerschap, was erg goed voorbereid op de komst van de baby en is erg zelfstandig. Loopt netjes mee buiten, let goed op, kan zichzelf aankleden etc. Dat scheelt toch een hoop. Daarbij kunnen we de jongste aandacht geven als de oudste naar school is, en de oudste op de uren dat de kleine slaapt. Ik zou er graag nog eentje bij willen, nu maar eens afwachten hoe lang het gaat duren dit keer...

Sorry voor het lange verhaal, maar zoals ik al eerder zei denk ik niet dat het voor hun uitmaakt hoeveel ze in leeftijd verschillen, ze moeten qua karakter bij elkaar passen (maar dat is mijn mening) Hopelijk heb je iets aan mijn verhaal, en ben je (als het voor jou ook zo goed uitpakt als bij mij) je mannetje nog "dankbaar:"
 
Wat leeftijd betreft denk ik dat alles zijn voor en nadelen heeft.
En het is karakter of het wel of niet klikt. Tja uiteindelijk moet je kijken wat bij jullie gezin past en wat jullie willen. Met jullie bedoel ik namelijk dat je man ook zijn inspraak heeft.

Het lijkt me een hele lastige situatie.. en enigszins kan ik je gevoelens wel begrijpen.. Ik denk alleen dat je het verstandelijk gezien misschien ook wel kan beredeneren dat het niet helemaal correct is. Helaas is het misgegaan.. daar kan hij niks aan doen.
Maar snap wel wat je bedoelt hoor.

wij hebben ook overlegd.. wat het minimum en wat het maximum aan leeftijd verschil is wat wij wensen (dit is ruim genomen., omdat er rekening gehouden wordt dat het misschien niet gelijk raak is en dat het eventueel ook fout kan gaan... Hier gaan we niet van uit.. maar houden er wel rekening mee) En daarom gaan we in het najaar voor een tweede.. (zoontje is 15 maanden.)

Liefs Jazzie
 
Hallo allemaal,

bedankt voor jullie reacties! Ik heb me er inmiddels ook bij neergelegd dat er een groter leeftijdsverschil tussen nr 1 en 2 zit dan ik in eerste instantie voor ogen had. Ik kijk nu ook vooral naar de voordelen daarvan en jullie verhalen hebben me daar goed bij geholpen. Het is ook  zo dat je vaak door je omgeving een bepaald beeld opgedrongen krijgt: vanaf dat mijn zoontje 1 was, kwamen de vragen al of er geen tweede kwam en dat we er niet te  lang ermee moesten wachten, want "anders hebben ze niks aan elkaar". Ook nu krijgen we regelmatig nog die vragen en opmerkingen, grrr....

Zo zie je maar dat je de natuur niet kunt plannen en dat je het echt moet nemen zoals het komt. Als het voor ons is weggelegd dan word ik weer zwanger en het leeftijdsverschil is nu het laatste waar ik me druk om maak. Ik hoop zwanger te worden en het ook te blijven dit keer. Woensdag a.s. is mijn NOD, maar ik voel tegenwoordig echt al een paar dagen vantevoren pijn in mijn onderbuik en dan weet ik eigenlijk al dat het weer niet gelukt is deze maand. Echt balen! Stom he, eigenlijk heb ik niks te klagen: ik heb een prachtige zoon, terwijl sommige andere meiden niet of heel moeilijk zwanger kunnen worden van een eerste kindje, maar toch kan ik zo verdrietig worden als het weer een maand niet gelukt is. Ik had nooit verwacht dat  het verlangen naar een 2e kindje net zo groot kon zijn als bij de 1e.

Nou lieve meiden, nogmaals bedankt voor jullie goede raad! De meiden die ook bezig zijn voor nummer 2: heel veel succes, hopelijk hebben we snel goed nieuws te melden!

Liefs, Cori
 
Iedereen heeft denk ik, voor zichzelf een 'ideaal plaatje' in gedachten. Misschien heeft het er ook mee te maken met het nest waar je zelf uit komt.
Wij zijn al begonnen voor de 2e toen onze dochter pas 5 maanden oud was. Ook om het leeftijdsverschil zo klein mogelijk te houden. Niet zozeer voor de kinderen, maar zeker wel voor ons zelf. Wij vinden de baby-fase niet echt heel erg leuk....:(
Blij dat we op tijd zijn begonnen: vorige keer was het in 1 keer raak, nu al enkele maanden niet.
Voor ons zit er echter wel een grens aan het verschil tussen baby 1 en 2. Het kan daardoor dus best zijn dat we met zn drietjes blijven. Voor ons zou ook dat prima zijn (hoewel ik op dit moment niet kan wachten tot ik weer zwanger ben).
Ieder zn keuze!

Geniet in elk geval van wat je hebt! (ik vind het elke dag leuker worden)
 
Terug
Bovenaan