Hoi Cori,
Ik denk dat het weinig uitmaakt hoeveel leeftijdsverschil er tussen de kindjes zit. Het gaat uiteindelijk om hun karakter, botst dat wel of niet.
Tussen mijn zus en mij was het al vanaf dag 1 geen succes, we vlogen elkaar in de haren, wij waren tegenpolen en ik wilde alles beter dan haar. Met mijn broertjes kan ik het supergoed vinden, vroeger en nu nog. Met mijn zus (na 29jr) nog steeds niet. en bij ons zit er weinig lf verschil (4 kids in 4.5jr)
Ik heb een zoontje van 4jr en 5 mnd en een dochter van 1.5 jr en hun zijn vanaf dag 1 stapelgek op en met elkaar. Ze doen alles voor elkaar, zij kust en knuffeld hem, hij beschermt haar, spelen altijd gezellig samen. Erg leuk om te zien, hopelijk blijft dit zo.
Het grote leeftijdsverschil was voor ons (helaas) geen keuze, maar achteraf heeft het erg goed uitgepakt. Niels begreep alles van de zwangerschap, was erg goed voorbereid op de komst van de baby en is erg zelfstandig. Loopt netjes mee buiten, let goed op, kan zichzelf aankleden etc. Dat scheelt toch een hoop. Daarbij kunnen we de jongste aandacht geven als de oudste naar school is, en de oudste op de uren dat de kleine slaapt. Ik zou er graag nog eentje bij willen, nu maar eens afwachten hoe lang het gaat duren dit keer...
Sorry voor het lange verhaal, maar zoals ik al eerder zei denk ik niet dat het voor hun uitmaakt hoeveel ze in leeftijd verschillen, ze moeten qua karakter bij elkaar passen (maar dat is mijn mening) Hopelijk heb je iets aan mijn verhaal, en ben je (als het voor jou ook zo goed uitpakt als bij mij) je mannetje nog "dankbaar:"