Mag mijn baby mij niet?

[fiIDuhmQ5FQM46tC]

Hallo,

2 maanden geleden ben ik bevallen van mijn 2de zoon. Met een keizersnede. Dit was totaal niet in mijn planning omdat ik ooit gelezen heb dat je baby dan minder aan je hecht dan een bevalling + uiteraard een beter herstel.

Omdat ik na mijn eerste alles te snel deed en daarna ernstige bekkeninstabiliteit had, hadden mijn man en ik afgesproken dat ik nu wat meer mijn rust pak. Dus we hebben van bed kant gewisseld en mijn man deed onze zoontje de fles geven en verschonen. Soms gaf hij hem wel aan mij voor de fles. maakte hij het wel klaar en verschoon hem. Huid op huid contact heb ik in het ziekenhuis 2x gedaan en thuis ook, in de kraamweek daarna niet meer. Mijn man, ook al herinnerde ik hem er wel aan, niet 1x.

Gelijk na de keizersnede huilde mijn zoontje, toen hij bij mij lag en ik tegen hem praatte was hij gelijk stil. Ook daarna kon ik hem altijd rustig krijgen. Sinds kort niet meer, niks wat ik doe is goed. Maar zodra mijn man binnen komt draait hij zijn nekje naar hem en stopt met huilen en begint te lachen. Ook wanneer ik hem geef aan hem is hij meteen stil. Dan kijkt hij omhoog naar mijn man en lacht. Natuurlijk ben ik blij dat mijn zoontje bij papa wil zijn. Toch steekt het mij.

Met mijn eerste had ik dit ook. Tranen heb ik er om gehuild. Nu weer. Ook daarna trekt mijn oudste zoon naar mijn man. Ik ben wel "goed" als papa er niet is maar als papa er wel is heeft hij voorkeur. Toen ik een keer thuis kwam weer en mijn man was niet mee zei hij papa en rende mij voorbij en was teleurgesteld. Mijn familie ziet het niet en zegt dat de oudste wel naar mij toe trekt. Vaak naar mij komt als er wat is of om gewoon even bij mij te zijn of als hij drinken wilt. Hij is bijna 3 en kan nog niet goed praten en ik ben vaak de enige die hem wel meteen begrijpt, ook papa begrijpt hem niet altijd.

Mijn oudste komt ook niet naar mij voor een knuffel of een kus. Als ik zeg mag ik een knuffel dan pakt hij zijn knuffel. Hij denkt dat ik dat bedoel. Wanneer hij naar bed gaat( papa brengt hem elke avond naar bed) krijg ik een kus omdat ik er om vraag. Ik hoopte zo dat het met de tweede anders zou zijn. Dat hij niet stil te krijgen is tot mama hem heeft. Dit wilde ik bij de eerste ook zo graag.

Ik ben een thuis blijf moeder. Door de weeks doe ik alle verzorging van beide zoons ook de nachten. Alleen in het weekend wisselen we elkaar daarmee af overdag en de nacht doet mijn man. Snachts leg ik mijn zoon na zijn flesje weer snel in bed, zodra hij goed geboerd heeft. Mijn oudste hield ik toen nog altijd lekker bij mij. Dus hier kan. Het niet aan liggen. Ik kan niet zonder mijn kinderen. De oudste heb ik altijd gewoon meegenomen naar afspraken toe. Als ik ergens heen ging zonder hem (en nu allebei) wilde ik zo snel mogelijk naar huis. Dat heb ik nog steeds. Ik speel vaak met hem mee op de grond of buiten, ik lees hem voor. Ook als ik hem weer een keer naar bed breng.

Wat zou ik anders moeten doen? Moet ik met de jongste wat meer huid op huid contact doen?

Ik heb bij beide geen borstvoeding gegeven. Kan het hier ook nog aan liggen?

 

[Quata]

Pak je baby op, en begin met regelmatig huid op huid contact.

Dat van die knuffel is taal onduidelijkheid. Het kan zijn natuurlijk, dat de oudste meer naar de vader toetrekt, dat is vaker zo. Ook omdat vaders bij het eerste kind vaak nog meer betrokken worden.

Onze baby was ook 1 kennig richting de vader. Door omstandigheden had hij de baby dat belangrijke eerste uur huid op huid contact gegeven. Tijdens de kraamweek had ik vervolgens last van de hitte, dus kon ik niet ook nog een warm lijfje tegen me aan verdragen.
Later accepteerde te baby ternauwernood dat de melk uit mij moest komen.

Maar toen de slaapproblemen begonnen, kon papa de baby niet in slaap krijgen. Dus toen deed ik het naar bed brengen, iedere dag. En toen begon de baby toch meer aan mij te hechten.

Ons kind heeft sterke voorkeuren, en in het begin wisselde de favoriet om de zoveel maanden. Nu als kleuter heeft papa helaas bijna volledig afgedaan, al geruime tijd. En wil kleuter alleen nog maar mama.

De voorkeur die de baby heeft, hangt in mijn ervaring dus veel af, van wie het meest intensief voor de baby zorgt, maar ook welke ouder het beste in zijn of haar vel zit.

 

[Strelizia]

Je doet helemaal niets verkeerd en minder hechting vanwege keizersnede is KLINKKLARE ONZIN.Ook het niet geven van borstvoeding heeft geen invloed. Ik denk ook niet dat er sprake is van hechtingsproblemen bij jouw kinderen. Ik heb dat gezien bij mijn nicht die een kind geadopteerd heeft. Kind was al ouder en daar is er wel sprake van hechtingsproblemen met ernstige problemen, ver van wat jij benoemt want dat klinkt als normaal peutergedrag in mijn oren. Je kinderen zijn nagenoeg altijd bij je. Zij zijn echt wel gehecht hoor. Kinderen groeien op in fases en dit is er één van, geen zorgen. Laat je toch niet van de wijs brengen met wat je her en der leest. Bangmakerij wat mij betreft en zo te lezen ben je daar erg gevoelig voor. Ga door zoals je nu doet, met een vleugje meer zelfvertrouwen misschien.