Moedernatuur lijkt te roepen!

A

Anoniem

Guest
Hallo,

Ik ben nu 20 jaar, heb 6 jaar een relatie. Woon 7 maanden samen en ben sinds juli getrouwd. Alles gaat super goed! We hebben het al vaak over kinderen gehad, en willen het allebei erg graag. Onze "afspraak" was om minimaal eerst een jaar samen te wonen voordat we aan kinderen beginnen om gewoon nog lekker te kunnen genieten van elkaar.

Nu word het voor mij wel lastig, het lijk wel of moedernatuur roept! Klinkt misschien raar, maar ik kan aan niks anders denken. Ook lijkt het in eens, en ik weet dat "lijkt", dat iedereen om je heen zwanger is. Nou is het wel zo dat er sinds een paar weken toch een groot aantal bekende zwanger blijken te zijn. En eigenlijk ben ik wel jaloers. Het word nu zo erg dat ik gewoon geen zin meer heb in me werk, ik werk 40 uur per week/financiele administratie, maar denk vaak dat als ik zwanger ben ik het vooruizicht heb dat ik met zwangerschapsverlof kan, en met de komst van het kind ik minder kan gaan werken.

Heb veel gesprekken met mijn man hierover. Hij begrijpt het alleen niet! Dit is voor mij erg frustreerend.

We hebben wel besloten dat dit mijn laatste pilstrip zal wezen. Omdat je veel verhalen hoort over dat het erg lang kan duren voordat de menstruatie weer opgang komt. En ik zit nu al 8 jaar aan de pil, omdat mijn menstruatie niet regelmatig was.
Maar hij wil het dan met condoom gaan doen, want hij wil nog een ruim jaar wachten met beginnen... en ik wil zo graag nu... zit me echt goed dwars vandaar dit bericht!
Hoe kan ik het nog een jaar uit me hoofd zetten?

Hoor graag reacties, en ben benieuwd of er meerdere mensen zijn die dit gevoel ook hebben?

Ps. Ýk ben niet van plan om stiekem zwanger te worden, we moeten er echt beide achter staan!
 
Hoi JustMe,

Heb je dit wat je hier typt ook al eens tegen je vriend gezegd? En wat zei hij toen?

Jullie moeten er inderdaad samen helemaal achter staan. Als je al 7 maanden samenwoont, dan is dat eerste jaar toch bijna om?  Ik zou het bespreekbaar maken en een compromis sluiten, als dat mogelijk is.

Laat je weten hoe het afloopt?

Groetjes,

Meisje
 
Hoi,

Ja ik heb dit inderdaad al tegen hem gezegd, ook vooral omdat we nu 7 maanden samenwonen. Alleen hij heeft nu het idee om langer te wachten. We hebben het er nu heel vaak over. Omdat het gewoon heel erg in mijn gedachte blijft zitten.
Ik word er gewoon moe van, zo zit het in mijn gedachten.
Maar hij begrijpt niet dat het voor mij zo kriebeld, hij heeft zo'n idee van nog lekker genieten van de vrijheid! En ja daar heeft hij een punt.

Maar goed dat helpt mij niet om dit uit te me hoofd te zetten !! En ik weet we kunnen nog niet aan kinderen beginnen als hij er niet achter staat. Maar het is voor mij nu zo moeilijk!!

Groet mij
 
Hoi Justme

Ik herken je gevoel helemaal!! Dat is dus het voordeel en het nadeel van het vrouw zijn. Op een gegeven moment ben je er gewoon helemaal klaar voor. Dan krijg je gewoon die moedergevoelens... En dat is gewoon heel lastig aan je man uit te leggen, omdat hij dat niet heeft grrr. Mijn man had dat dus ook. Na ons trouwen in juli en ook al daarvoor was ik er helemaal klaar voor. Alleen hij niet, hij wilde ook genieten van de vrijheid. Hij is een stukje ouder dan ik 29 en ik ben 24, dus ik dacht echt hoe kun je dat gevoel nou niet hebben...Nu is hij er dus wel aan toe gelukkig maar. Maar ik snap heel goed dat je gefrustreerd bent, vooral als iedereen om je heen zwanger is. Dat heb ik nu ook. Wij gaan nu onze vierde ronde en ik frustreer me soms ook kapot omdat iedereen maar zwanger raakt (zo lijkt het) en ik niet.. Meis, ik hoop dat je man er snel anders over gaat denken. Maar geeft hem de tijd hoe moeilijk ook. Hij heeft nou eenmaal niet de hormonen die wij vrouwen wel hebben. het komt vast allemaal goed :)

Liefs Linda
 
Hey hallo,

Ik reageer toch even want ik herken mij heel erg in jou haha. Ik was 3 maanden 20 toen ik trouwde en ben nu dus ruim een jaar getrouwd. Pff ben alweer 21 haha.  Ik ben echt heel blij dat wij nu een dik jaar samenwonen. Hebben nu een relatie van 5 jaar. Wij gaan nu pas voor een eerste kindje en ben blij dat we dat niet eerder gedaan hebben. Mijn man wou dus ook even wachten en wou nog even lekker samen zijn toen we trouwden. Ik zou toch even wachten dan nog, voor hem ist niet leuk dat je gaat pushen....Maar ik snap jou ook wel hoor....Ik had het ook. Maar wou ook samen er voor gaan en nu mijn man ook wil is het des te leuker. We genieten samen volop, en zijn nu bezig in ronde 3. Ik wil alleen maar zeggen neem geen overhaaste beslissingen meis.....Een kindje is natuurlijk niet zomaar iets. Kom anders gezellig meekletsen met de meiden van 21 tot 23 jaar, erg gezellig!!!!! misscj=hien kunnen ze daar meer adviesen geven???

Liefs lesy......
 
quote: lindapruisscher reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('14-11-2008 20:33:32'));

Hoi Justme

Ik herken je gevoel helemaal!! Dat is dus het voordeel en het nadeel van het vrouw zijn. Op een gegeven moment ben je er gewoon helemaal klaar voor. Dan krijg je gewoon die moedergevoelens... En dat is gewoon heel lastig aan je man uit te leggen, omdat hij dat niet heeft grrr. Mijn man had dat dus ook. Na ons trouwen in juli en ook al daarvoor was ik er helemaal klaar voor. Alleen hij niet, hij wilde ook genieten van de vrijheid. Hij is een stukje ouder dan ik 29 en ik ben 24, dus ik dacht echt hoe kun je dat gevoel nou niet hebben...Nu is hij er dus wel aan toe gelukkig maar. Maar ik snap heel goed dat je gefrustreerd bent, vooral als iedereen om je heen zwanger is. Dat heb ik nu ook. Wij gaan nu onze vierde ronde en ik frustreer me soms ook kapot omdat iedereen maar zwanger raakt (zo lijkt het) en ik niet.. Meis, ik hoop dat je man er snel anders over gaat denken. Maar geeft hem de tijd hoe moeilijk ook. Hij heeft nou eenmaal niet de hormonen die wij vrouwen wel hebben. het komt vast allemaal goed :)

Liefs Linda



Ik weet dat ik geduld moeten hebben, helaas ben ik daar niet zo goed in!! hihi
Wat een beetje jammer is, is dat hij regelmatig van mening veranderd. Zo als het eerst na een jaar samen wonen zou wezen werd het toen 3 jaar toen anderhalf en nu zegt hij nu nog een ruim jaar te willen wachten. Dus ja het geeft het gevoel alsof je aan het lijntje gehouden word. Nou weet ik wel dat er veel kan veranderen in een korte tijd. Maar toch is het wel fijner als je weet waar je aan toe bent.
Uhmm vierde ronde nou succes

Groetjes
 
quote: Iesy87 reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('14-11-2008 20:48:38'));

Hey hallo,

Ik reageer toch even want ik herken mij heel erg in jou haha. Ik was 3 maanden 20 toen ik trouwde en ben nu dus ruim een jaar getrouwd. Pff ben alweer 21 haha.  Ik ben echt heel blij dat wij nu een dik jaar samenwonen. Hebben nu een relatie van 5 jaar. Wij gaan nu pas voor een eerste kindje en ben blij dat we dat niet eerder gedaan hebben. Mijn man wou dus ook even wachten en wou nog even lekker samen zijn toen we trouwden. Ik zou toch even wachten dan nog, voor hem ist niet leuk dat je gaat pushen....Maar ik snap jou ook wel hoor....Ik had het ook. Maar wou ook samen er voor gaan en nu mijn man ook wil is het des te leuker. We genieten samen volop, en zijn nu bezig in ronde 3. Ik wil alleen maar zeggen neem geen overhaaste beslissingen meis.....Een kindje is natuurlijk niet zomaar iets. Kom anders gezellig meekletsen met de meiden van 21 tot 23 jaar, erg gezellig!!!!! misscj=hien kunnen ze daar meer adviesen geven???

Liefs lesy......

Hoi Lesy,

Ja ik denk dat ik als ik stop met deze strip, begin nu aan week 3 dus over 7 dagen stopweek om eerst maar te kijken of mijn menstruatie weer op gang komt. Op deze manier zetten we toch een stapje in de richting. En zo gewoon stap voor stap die kant op werken zodat het voor hem ook niet te snel gaat. Het lijkt mij ook helemaal niks als hij er op tegen is.
En op deze manier pas de volgende stap zetten als hij ook wil, heb het er weer met hem overgehad en hij wil nu eerst even afwachten wat mijn menstruatie doet. Het is wel moeilijk niet te willen puschen... omdat het zo bezig is in mijn hoofd. Maar doe erg mijn best!

Groetjes





 
Kan me wel voorstellen dat je man nog even wilt wachten, jullie zijn jong( jij 20 en ik ga ervanuit dat je mannetje ook zoiets is), wonen pas samen en pas getrouwd. Hij wil gewoon nog even van jullie tijd alleen genieten. Maarrrr ik begrijp jou ook heel goed. Je hebt nu eenmaal het gevoel gekregen dat je graag moeder wilt worden, en dan kan het natuurlijk niet snel genoeg gaan.

Toen ik echt zover was, was ik alweer 33. Wat mijn man betrof (toen nog vriend, pas 3 maanden getrouwd, maar zijn al 14 jaar samen) mocht het nog wel even duren. Maar hallo, ik was ook al 33. Dus ik ben eerst 6 maanden gestopt met pil, en toen op een dag zei ik, en dit is laatste maand met condoom, dan gaan we echt beginnen. Ben gelijk zwanger geraakt, helaas een mk, en dit is alweer de 14e ronde, maar t wil niet lukken

Maar je bent nog zo jong, geniet nog even van jullie vrije leventje, geef je man ook een kans. Wacht nog een jaartje, dan kan hij wennen. Of je slikt een half jaar door, dan ' ontpil' je een half jaar, en dan kan je man er voorzichtig op voorbereid worden, en dan voor t echie. Wie weet is dit een tussenoplossing en is hij er ook aan toe.

Heel veel sterkte, ik hoop dat jullie er uit komen met zn 2-jes, en dat je snel moeder zal worden
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan