Ik kende het niet, maar vond het wel mooi. Ik heb het wonder zelf al eens mogen beleven en ik kan het nog neit bevatten. Mijn zoontje is nu al 9 maanden, maar nog kan ik met verwondering boven zijn ledikantje hangen.
Weet je trouwens wat ook een mooi liedje is? Van Karin Bloemen: Kind, nog zonder gezicht. Ik heb hier erg van genoten toen we net wisten dat we zwanger waren, maar het nog bijna niemand verteld hadden.
Niemand die je nog kent
die weet wie je bent
Of wie je zult worden
niemand gaat jouw bestaan voorlopig wat aan
behalve mij
kind, nog zonder begin
die mettertijd zin
aan alles zal geven
kind, alleen nog gevoel
van wat ik bedoel
en wil met mijn leven
twijfel en ongeduld
alsmaar in strijd
als jij mijn droom vervult
raak ik daar dromen aan kwijt
en voor altijd
kind, het gaat niet zo gauw
maar ik heb bij jou
al mijn gedachten
kind, nog zonder gezicht
toch weet ik allicht
wat ik kan verwachten
twijfel en ongeduld
alsmaar in strijd
als jij mijn droom vervult
raak ik daar dromen aan kwijt
zachte onzekerheid
kan ik jou aan
en tegelijkertijd
weten nu zal het voortan
om jou gaan
om jou gaan
wat brengt de tijd.