na het verlies van ons dochtertje, mogen we weer zwanger worden.....

[Anoniem]

Hallo meiden,

Ik ben Randy en ben 25 jaar, vorig jaar in juli was het dan zover, na 8 maanden hadden we eindelijk een positieve test in onze handen.....EN WAT WAREN WE BLIJ!!!!!
ik had een voorspoedige zwangerschap, niet misselijk, alleen een beetje moe.
De termijnecho met 12 weken en 4dagen was helemaal geweldig alles leek erop en eraan te zitten, dus het kon niet meer stuk......althans dat dachten wij....

.....9 november 2006 een datum om nooit meer te vergeten ....we hadden de 20 weken echo (ik was 20 weken en 3 dgn zwanger) ze legden ons uit dat ze nu eventuele afwijkingen konden zien en of we ze dan ook wilden weten, ja tuurlijk wilden we dit, we zouden dan willen weten wat ons te wachten staat.

Ons leven stond binnen 10 minuten op z'n kop....ons kindje zou de ergste vorm van Spina Bifida hebben (open ruggetje) en niet levens vatbaar zijn.
We zaten gelijk in en medische cirkel, naar een academisch ziekenhuis etc etc...en toen de moeilijkste beslissing van ons leven....1. de zwangerschap uitdragen het kindje ter wereld laten komen, het zou dan 3 dgn leven met heel erg veel pijn...of....2. de zwangerschap afbreken, het zou geen pijn hebben en rustig inslapen.

Voor ons was dit geen keuze, we konden het kindje het niet aandoen zoveel pijn te hebben.
Op 16 november ben ik ingeleid en op 18 november is onze dochter geboren, Ninthe*, ze heeft een uurtje mogen leven en was 24 cm en 385 gram.

Na een hele moeilijke periode, met 10 weken bloeden, ben ik afgelopen dinsdag nog gecurreteerd, en hebben we eindelijk de uitslagen van de obductie binnen (sectie op haar lichaampje) en er waren gelukkig niet meerdere factoren aan de hand.

We hebben dus vanaf 6 februari weer groen licht.....dan slik ik 4 weken foliumzuur....en mogen we er dus weer voor gaan.

Meiden ik hoop dat we allemaal snel zwanger mogen worden, Ninthe* blijft voor altijd in ons hart...we missen haar iedere seconde van de dag....toch hopen we een gezond kindje te mogen ontvangen en dat hij/zij de kijk op de toekomst iets kan vermakkelijken.

Liefs Randy

 

[Anoniem]

Lieve Randy,

Wat vreselijk dat jullie hebben moeten meemaken. Ik hoop voor jullie dat je snel zwanger bent en een gezond kindje op de wereld mag zetten.

Liefs Kerry

 

[Anoniem]

Lieve Randy,

Jij hebt jouw uitslagen gekregen toen ik net bevallen ben van mijn kindje (bleek bij 16 weken overleden te zijn met 14 weken).

Ik heb inmiddels de uitslagen ook gehad en ons kindje was ook ziek. Er bleek een chromosomale afwijking te zijn. Mijn uitslagen waren verder allemaal goed.

Wij hebben dus sinds begin januari weer groen licht gekregen en hoever verder geen onderzoeken meer te doen. Het is een aanlegfout die helaas vaker voorkomt, maar meestal bij 6 weken foutgaat en nu pas later.
Zoals de arts zegt, wij hebben helaas veel pech op dit gebied. Wel heb ik het geluk al een kind te hebben wat het voor ons dragelijker maakt en wij het goed kunnen relativeren.

Ik ben inmiddels al twee keer ongesteld geweest na deze miskraam en wij oefenen nu gewoon weer flink door, in de hoop dat het snel raak mag zijn en dan zien we wel weer verder.

Ik wens jou heel veel succes met zwanger raken en veel sterkte met jullie verdriet.
En ik hoop van harte dat je snel weer een nieuwe kans krijgt om alsnog het door jullie zo gewenste kindje te krijgen!

gr mama van MD

 

[Anoniem]

hoi randy,

wat positief om je hier weer terug te zien. Destijds heb ik je verhaal ook gelezen en hier ook een reactie op gegeven. Je dochtertje zal altijd bij je blijven en deel uitmaken van je leven!!!  

Fantastisch dat je weer groen licht hebt gekregen en dat jullie het ook weer mogen proberen.  

Tot typens, groetjes mamabinck.  

 

[Anoniem]

Lieve Randy,

Wat een klap zeg.. Ik hoop dat jullie snel weer zwanger raken, en dat je heel snel een gezond kindje in je armen mag houden.
En je zult altijd de mama van Ninthe blijven!
Gr. Anne-Marie

 

[Anoniem]

Jeetje, wat een verhaal de rillingen lopen me over de rug. Ik hoop dat er binnenkort weer een wondertje in je buik mag groeien, want het is jullie gegund!!!

Liefs Lientje

 

[Anoniem]

Randy,

ik heb je verhaal destijds wel meegekregen, wat een schok was dat.

De komende tijd zal heel spannend worden, eerst ben ikw eer zwanger en dan is alles nu wel goed. Het echt geloven doe je pas als je je kind in je armen hebt, gezond en wel.
Een onbezorgde zwangerschap zal er niet meer bij zijn.


Maar blijf vertrouwen hebben, alles is mogelijk dus ook een gezond kindje voor jullie.

Zelf ben ik in april 2 jaar geleden bevallen na een zwangerschap van 18 weken. Ons kindje had geen enkele afwijking, en het was dus ook een raadsel wat er gebeurd was.
Gelukkig was ik vlot weer zwanger en 11 maanden na die bevalling is onze zoon geboren. En ondertussen ben ik weer zwanger en ga ik nu voor het derde jaar achter elkaar bevallen in april.

Meid heel veel succes.

Liefs
miep

 

[Anoniem]

Hoi Randy,
Af en toe "post" ik hier nog wel eens. Even kijken of er nog "bekenden" zwanger zijn geworden....
Kom ik jouw verhaal tegen! Meid, wat fijn dat jullie weer groen licht hebben gekregen en dat er uiteindelijk niet meer aan de hand was dan alleen het open ruggetje. Sinds onze gesprekken ben ik inmiddels ruim 12 weken zwanger en heb een eecho achter de rug. Maar net als wat Miep zegt, een onbezorgde zwangerschap zul je nooit meer hebben. Ik heb inmiddels een afspraak voor de belangrijke 20 weken echo en ach, morgen nog maar 8 weken weg, maar wat duren die langgggggg!!!!!
Ik hoop voor je/jullie dat het snel weer raak is. Ik kreeg te horen als je gewoon spontaan zwanger bent dat het bij de meeste binnen 3 maanden weer raak is. Bij mij was het 4. Ik hoop voor je dat je geduld kunt opbrengen, voor als je toch langer moet wachten...
Heel veel succes en veel klusplezier!!!!
Groetjes ieniemienie