Na veel getwijfel de knoop tóch doorgehakt. FF voorstellen.

[Anoniem]

Hallo (aanstaande) moeders,

Sommige van jullie zullen misschien denken: hey heb je d'r weer!

Maar nee, nu gaan we er echt voor. Ik ben 23 (oktober 24) jaar en we hebben een zoontje van 2,5 jaar.
We gaan voor een tweede. Elke avond als ik moe ben ga ik weer twijfelen, maar ik weet nu dat dit komt omdat ik dan moe ben en niet meer goed kan relativeren. Dat scheelt een hoop. Dat heb ik nu geaccepteert.

Dus ik ben benieuwd. Ik heb 4 mei voor het eerst een prikpil gehad. Afgelopen 27 juli was hij uitgewerkt. (volgens de berekening). Ik zit nu in de derde week na de prikpil en ik weet dus niet wanneer alles weer op gang zal komen. Ik hoop snel, zodat ik niet heel lang hoef te wachten. Ik heb al een beetje gevloeid een keer na het vrijen, misschien was dit een voorbode al dat het op gang komt?
Heeft er iemand trouwens ervaring met ongesteld worden na de prikpil?

Alvast bedankt voor jullie fijne reacties.
Groetjes Ger!

 

[Anoniem]

goedzo!!! ik ben je in een eerder onderwerp al een keer tegengekomen, toen spraken we beiden onze twijfel uit over wanneer aan een 2e te beginnen,..en ik stalk je niet hoor maar ik las pas ook je stukjes bij het forum 2\3 jaar en toen dacht ik eigenlijk dat je toch besloten had het niet te doen. Maar je hebt je bedacht..... harstikke leuk, niet te veel zorgen maken he, bij de 1e ben je ook overal door heen gekomen en dat gaat nu ook wel lukken,

veel succes en hoop dat t snel raak is.

liefs Janneke

 

[Anoniem]

Hoi Janneke!

Ja dat weet ik nog wel! Jij twijfelde ook he?
Ik vond het juist jammer dat ik niks meer van je hoorde joh!

Wel leuk dat we elkaar dan hier weer tegen komen.
Maar kan ik hier uit op maken dat jij toch ook voor een tweede gaat?

Wat leuk, kunnen we elkaar misschien wel volgen en een hart onder de riem steken!
Hoe oud was jouw kindje ook alweer?

Nou leuk om weer van je te horen, tot gauw dan hoop ik.
Groetjes Gerrie.

En bedankt voor je fijne woorden!

 

[Anoniem]

hoi hoi,

Ja ik wilde toen ook nog wel reageren maar af en toe dan vind ik die stukjes niet meer terug als ik een paar dagen niet gelezen heb! Wat dat aan gaat is het babycentrum overzichtelijker.

Ja wij gaan zeker wel voor de 2e maar nog niet, mijn dochter is 19 maanden en ik denk dat ik even wacht tot ze twee is. (maar wie weet bedenk ik me wel) Maar dat neemt niet weg dat het zeer verslavend is om hier elke keer even te lezen, dan kan ik mezelf ook alvast lekker maken voor als wij er straks ook weer voor gaan!

wat heeft nu uiteindelijk de doorslag gegeven dat je er toch voor wilt gaan?

 

[Anoniem]

Hai!

Ja, wat gaf de doorslag? Weet ik eigenlijk ook niet echt. Ik heb nog even een gesprek gehad met mijn therapeut en die zei ook van: je moet relativeren. De klachten die je nu hebt zullen best wel erger worden (vermoeidheid, prikkelbaar enz.) maar je zult ook dubbel gelukkige momenten hebben. Het is nooit alleen het één of het ander. Je hoeft niet altijd te rennen of stil te zitten. Probeer je gevoel te volgen en eens te slenteren. Hij zei dat ik heus wel de capaciteiten heb om voor een tweede kindje te zorgen. En dat is ook wel zo. Ik merkte wel dat hij het misschien niet zo verstandig vond.

Maar toen heb ik besloten: ik zal hier denk ik altijd twijfels en angsten voor blijven hebben. Maar daar wil ik mijn toekomst plannen niet door laten tegenhouden.
En het lijkt me heel leuk voor mijn zoontje. En mijn vriend en ik willen het nog een keertje écht mee maken. Er voor kiezen en bewust de zwangerschap mee maken en de bevalling en hopelijk de kraamperiode op een andere manier.
We gaan wel preventief wat doen nu aan een eventuele PND.

Ach, we zien wel hoe het loopt. IK vind het nog wel spannend hoor. Beetje bang soms nog. Maar ja ik wil het aan de andere kant ook wel. En anders heb ik over een paar jaar spijt dat ik het nooit meer gedaan heb.
Het is alleen nog een beetje moeilijk voor te stellen dat je dadelijk twee van die kleine guppies rond hebt lopen.

Nou ik hoor je wel weer.
Liefs Gerrie.

 

[Anoniem]

Nou ik vind het knap van je hoor , loop je nu bij een therapeut nog steeds voor die pnd?

En het zou inderdaad erg zonde zijn als je later ineens spijt krijgt, nou ben jij nog wel jong genoeg maar je zoontje groeit toch door he!

Heb je garantie wat betreft die voorzorgsmaatregelen voor de pnd?

Misschien als je zwangerschap gepland is en soepel verloopt dat het allemaal ineens vanzelf gaat, de vorige keer was het geloof ik allemaal nog al erg onverwachts en hectisch toch?

succes meid en laat wat horen als t raak is!

 

[Anoniem]

Hoi Janneke,

Ik loop in beginsel bij mijn therapeut vanwege een nare jeugd en enkele traumatische ervaringen. Die hebben ook wel een beetje meegespeeld bij de geboorte van mijn zoontje. Dat zal nu ook anders zijn.

Niemand kan in principe de garantie geven dat ik helemaal nergens last van zal krijgen, maar doordat ik goed voor mezelf zorg en zorg dat ik genoeg binnenkrijg en beweeg, gaat het vast beter.
Bovendien heb ik nu de begeleiding van mijn therapeut.

En ja inderdaad wat je zegt, ik ben misschien nog wel jong, maar mijn zoontje wordt ouder en nú is het de tijd van mijn gezin, dat wil ik  dan graag "afmaken".
Ik denk ook wel dat het nu beter zal gaan omdat we er zelf heel anders in staan en over denken. En we zijn nu omringd door mensen die het wél leuk zullen vinden. Dat is al heel anders. We hebben steun e.d. Dat scheelt een hoop.
We gaan er echt van genieten. Want dit zal echt de laatste keer zijn (denk ik, hihihi) althans, zo gaan we er maar in. Lijkt me verstandig.

Ik ben benieuwd wanneer jij/jullie gaan beginnen. Ik laat zeker wat horen als het raak is en jij ook he??

Liefs Gerrie.

 

[Anoniem]

rot voor je dat je al zoveel vervelende dingen hebt meegemaakt, ( dit staat misschien een beetje raar maar ik weet niet zo goed hoe het anders op te schrijven)

en irritant zeg dat je niet precies weet wanneer de boel weer op gang komt na zo'n prikpil, heet niemand anders hier op t forum daar ervaring mee? het is al zo'n spannende gedoe dat zwanger worden maar niet weten wanneer t evt kan lijkt me echt super frustrerend!!

IK WIL OOK ZO GRAAG!!!!! haha daarom zit ik steeds op dit forum, mezelf lekker te maken. Het lijkt me zo leuk, weer die buik, naar Vk, de 20weken echo, kamertje mooi maken, alles zo spannend, zelfs de bevalling want alle narigheid daar gelaten vond ik dat toch het mooiste moment. Ik hoef alleen maar "ja" te zeggen tegen mn vriend en dan gaan we er weer voor,..maar dan zou mn dochter pas 28maanden zijn (mits t meteen raak is) en dan loop ik straks met zo'n duo wagen (wil niemand voor t hoofd stoten hoor) maar dat lijkt me helemaal niks. en ze is dan nog steeds zo klein en dan die aandacht al delen, voel me er gewoon schuldig over. Wou dat er regels voor waren wanneer je aan n 2e kon beginnen dan hoefde ik die beslissing zelf niet te nemen.

Moet jij het nu ook eerst een tijd veilig doen totdat je ongi bent geweest ivm pil-troep in je lichaam of kan je er meteen voor gaan?