A
Anoniem
Guest
Hoi Janneke,
Sorry dat het even duurde voordat ik weer reageer. De onderwerpen verdwijnen hier zo snel naar de achtergrond dat je ze gewoon kwijt raakt.
Maar goed. Soms is het echt wel eens balen hoor. Vooral de laatste dagen maak ik me nogal druk over de financien. Vooral ik heb wat schulden over gehouden aan een nare relatie. Dat geeft nogal druk. We lijken er maar niet vanaf te kunnen komen. En nu hebben we een aanvraag gedaan voor de schuldhulpverlening. Ik zie er een beetje tegenop, maar op dit moment is het onze beste keus om er vanaf te komen en dan kunnen we over 2/3 jaar met een schone lei beginnen en dat zie ik wel zitten eigenlijk.
Even doorbijten dan maar. Maar ja ik ben nu bijvoorbeeld voorgesteld voor een nieuwe baan en dan denk je gelijk: oei, dat wordt een goed salaris. Maar ja je werkt alleen maar voor je schulden op dat moment. Maar misschien kunnen we een saneringskrediet krijgen. Dan heb je een lening bij de kredietbank waar je al je schulden van betaald en dan betaal je maandelijks alleen een bedrag aan hen. Dat is wel heel fijn. Daar hopen we dan maar op.
Nou, voor de rest. Ja het is heeeeeeeel vervelend dat we nou niet weten hoe en wat.
Maar voor de rest heb ik eigenlijk helemaal niet gevraagd of het slecht is dat we niet wachten na de pil. Wat kan er dan mis gaan? En waar kan ik daar eventueel informatie over vinden op het internet?
Ik snap overgens heel goed wat je bedoelt met een tweede en dan je eerste erbij. Moeilijk zijn die gevoelens he? Ik voel me ook wel een beetje schuldig tegenover mijn zoontje. Maar ik denk echt dat dit alleen een soort van schuldgevoelens zijn van moeders ofzo hoor. Ik houd nu zoveel van mijn zoontje dat ik het me niet voor kan stellen dat ik ook zoveel zou houden van een tweede (ander) kindje. Nu voelt dat nog vreemd omdat je het kindje nog niet draagt. Je bent nog niet bevallen, je voelt, ziet en ruikt het kindje nog niet. Dus in je hoofd is het een vreemd ander kindje. En stuit je tegen de borst. Maar ik denk zodra het er is dan voelt het heel erg als eigen en ik denk dat je je dan helemaal niet meer zo schuldig voelt.
Wat betreft de leeftijd van je eerste kindje....Ja, aan de ene kant ben ik blij dat mijn zoontje al wat ouder zal zijn als het baby'tje geboren wordt, maar aan de andere kant als ik er nu over nadenk, nu we het echt gaan doen. Dan denk ik wel eens, had ik maar eerder de keuze gemaakt, dan had er wat minder tussen gezeten.
Hoewel ik soms ook enorm druk maak, denk ik toch altijd maar. Voor alles is een oplossing, wacht maar tot het moment daar is en dan kom je er vanzelf uit.
Nou ik hoop je gauw weer te horen.
Groetjes Gerrie.
Sorry dat het even duurde voordat ik weer reageer. De onderwerpen verdwijnen hier zo snel naar de achtergrond dat je ze gewoon kwijt raakt.
Maar goed. Soms is het echt wel eens balen hoor. Vooral de laatste dagen maak ik me nogal druk over de financien. Vooral ik heb wat schulden over gehouden aan een nare relatie. Dat geeft nogal druk. We lijken er maar niet vanaf te kunnen komen. En nu hebben we een aanvraag gedaan voor de schuldhulpverlening. Ik zie er een beetje tegenop, maar op dit moment is het onze beste keus om er vanaf te komen en dan kunnen we over 2/3 jaar met een schone lei beginnen en dat zie ik wel zitten eigenlijk.
Even doorbijten dan maar. Maar ja ik ben nu bijvoorbeeld voorgesteld voor een nieuwe baan en dan denk je gelijk: oei, dat wordt een goed salaris. Maar ja je werkt alleen maar voor je schulden op dat moment. Maar misschien kunnen we een saneringskrediet krijgen. Dan heb je een lening bij de kredietbank waar je al je schulden van betaald en dan betaal je maandelijks alleen een bedrag aan hen. Dat is wel heel fijn. Daar hopen we dan maar op.
Nou, voor de rest. Ja het is heeeeeeeel vervelend dat we nou niet weten hoe en wat.
Maar voor de rest heb ik eigenlijk helemaal niet gevraagd of het slecht is dat we niet wachten na de pil. Wat kan er dan mis gaan? En waar kan ik daar eventueel informatie over vinden op het internet?
Ik snap overgens heel goed wat je bedoelt met een tweede en dan je eerste erbij. Moeilijk zijn die gevoelens he? Ik voel me ook wel een beetje schuldig tegenover mijn zoontje. Maar ik denk echt dat dit alleen een soort van schuldgevoelens zijn van moeders ofzo hoor. Ik houd nu zoveel van mijn zoontje dat ik het me niet voor kan stellen dat ik ook zoveel zou houden van een tweede (ander) kindje. Nu voelt dat nog vreemd omdat je het kindje nog niet draagt. Je bent nog niet bevallen, je voelt, ziet en ruikt het kindje nog niet. Dus in je hoofd is het een vreemd ander kindje. En stuit je tegen de borst. Maar ik denk zodra het er is dan voelt het heel erg als eigen en ik denk dat je je dan helemaal niet meer zo schuldig voelt.
Wat betreft de leeftijd van je eerste kindje....Ja, aan de ene kant ben ik blij dat mijn zoontje al wat ouder zal zijn als het baby'tje geboren wordt, maar aan de andere kant als ik er nu over nadenk, nu we het echt gaan doen. Dan denk ik wel eens, had ik maar eerder de keuze gemaakt, dan had er wat minder tussen gezeten.
Hoewel ik soms ook enorm druk maak, denk ik toch altijd maar. Voor alles is een oplossing, wacht maar tot het moment daar is en dan kom je er vanzelf uit.
Nou ik hoop je gauw weer te horen.
Groetjes Gerrie.