Nieuw hier / Hoe besloten tot kindjes?

[Anoniem]

Hallo,

Hierbij ons verhaal:

Wij hadden al geruime tijd samengewoond en waren ook al een aantal jaren getrouwd toen wij ineens op een duffe zondagmiddag tegen elkaar aan zaten te kijken en echt NIET meer wisten wat we moesten gaan doen. Toen zei ik voor de grap; als je kindertjes hebt dan hoef je je écht nooit meer te vervelen. Mijn mannetje zei toen, daar heb ik al veel vaker aan gedacht, ik wist alleen niet of jij dat ook wel wou, we hebben het altijd fijn zo met z ´n twee maar ik mis wat. Heb jij dat niet?
Ik zei toen tegen hem dat ik er al een tijdje over na had gedacht maar dat ik twijfelde over hoe het financieel zou gaan als ik minder zou gaan werken...hij zij toen; als een ander dat kan dan kunnen wij het toch ook?!
Na nog een tijdje nagedacht te hebben en nog wat klusjes in huis gedaan te hebben, hebben wij de pil in de vuilnisbak gegooid en zijn ervoor gegaan!
Nu zijn wij al 2,5 jaar trotse ouders van een lief zoontje en denken al over een tweede!

 

[Anoniem]

Hoi hoi,
Mijn vriend en ik zijn nu al weer 6 jaar samen en we zijn nu echt toe aan een kindje van ons samen.
In oktober word mijn vriend 30 en ikzelf ben nu 28.
Wij vinden dit goede leeftijden om vader en moeder te worden.
Wij wonen nu ook alweer 3 jaar samen dus vandaar dat we in februarie gestopt zijn met de pil.

En laats stond ik met mijn mannetje onder de douche en hij zegt tegen me, zou toch fijn zijn als we volgend jaar dt jaar nog zwanger zijn.
Dus dat is bij ons de rede.

Veel plezier en succes met klussen.

Groetjes Maureen

 

[Anoniem]

Hey allemaal

Wel grappig om zo alle verhaaltjes van jullie te lezen! Hierbij het mijne:
Ik ben 25 en mijn ventje is bijna 26, we zijn niet getrouwd maar wonen wel al 7 jaar samen.
Hij zei altijd: rond mijn 25 wil ik papa worden. Wanneer het dan zo ver was, ben ik na even morren en zeuren (want ik zag dat eigenlijk nog niet zo goed zitten), dan maar gestopt met de pil. Ondertussen zitten we in ronde 9 en moet ik eerlijk toegeven dat ik er steeds meer naar uitkijk! Hopelijk is het binnenkort zo ver...

Babeken

PS: succes aan iedereen met het zwanger worden!

 

[Anoniem]

Hallo iedereen,

Ik ben ook nieuw hier, maar lees al een paar daagjes mee op het forum.
Ons besluit hebben we eigenlijk al heel vroeg in onze relatie genomen. Het was allemaal een beetje dubbel op dat moment, ik had net een lange relatie achter de rug met een andere man en alle verliep een beetje moeizaam. Mijn huidige vriend is een stuk jonger dan ik ben, ik ben 29 en hij is 23 en we zijn nu bijna een jaar bijelkaar. In het begin van onze relatie maakten we de hele tijd wat grapje over hoe we onze kinderen zouden gaan noemen, over hoe ons huisje eruit zou zien, hoe het zou zijn om samen te wonen.. Allemaal heel spannend dus. Nu is het huisje er, wonen we samen en hebben we besloten om er nu echt voor te gaan. Ik ben vorige week maandag gestopt met de pil en gestart met de foliumzuur.   Kan eigenlijk niet wachten op mijn volgende natuurlijke ongi, dus gaan binnenkort aan het klussen!

Leuk om al jullie verhalen te lezen!

 

[Anoniem]

Hallo allemaal,

Ik ben 23 jaar oud en mijn man is 27 jaar oud. Wij wonen 3 jaar samen en we zijn nu bijna 7 jaar bij elkaar. Afgelopen mei zijn we getrouwd.  
Wij  hadden het wel al vaker over kindjes maar we waren er nog niet helemaal aan toe. Toen we een hele tijd verloofd waren begon het bij mij toch wel wat te kriebelen maar wilde mijn vriend nog niet helemaal. Een paar maandjes later wilde hij ook wel maar toen kwam de trouwdatum al dichterbij en we hadden alles al geregeld, reis geboekt, jurk gekocht... Toen was het een beetje zo van: Stel het lukt direct, dan past de jurk niet meer.. Toen hebben we besloten nog even te wachten (dat was moeilijk!!)
Mijn vriend had uiteindelijk ook zoiets van: Weet je wat we doen, we wachten totdat we getrouwd zijn.. Dat maakt het ook allemaal heel speciaal..
Maar 2.5 maand voor ons trouwen hield ik het echt niet meer nadat we een middag hadden doorgebracht met vrienden  en hun  kinderen en toen zei ik terwijl we naar huis reden dat ik echt niet langer wachten kon en dat het zo erg kriebelde...
Mijn vriend was het daar helemaal mee eens dus wij zijn in maart begonnen. Inmiddels 5 rondes bezig maar nog niets te zien. Misschien ronde 6

Heel veel succes allemaal, met zwanger worden.
Liefs,
nancy

 

[Anoniem]

He hoi;

Ik schrijf hier al een tijdje mee! Ik zal me even voorstellen! Ik ben Marie en ben 25 jaar mijn vriend is 30 jaar! En we zijn al 6   1/2 jaar samen waarvan we 4 jaar samen wonen! We zijn een paar maanden geleden een geregistreerd partnerschap aan gegaan! Omdat we willen verbouwen en het huis op beide namen willen, moesten we getrouwd zijn of een geregistreerd partnerschap aangaan! Omdat het nu puur om het papiertje ging hebben we voor het laatste gekozen!!!! Wie weet over een paar jaar dat we dan gaan trouwen met alles er op en eraan!!!!! En een paar mooie bruidskindjes hihi!!!!!

Ons verhaal:

Ik ben altijd dol op kinderen geweest, en heb ook een soort van aantreking kracht op kinderen! Dus wij hadden  al vrij snel in onze relatie over kinderen krijgen! Wel wilde ik eerst een paar jaar werken omdat ik veel moeite heb moeten doen voor mijn diploma en ik mijn werk ook veel te leuk vind! En ik wil met een kindje zeker niet fulltime blijven werken! En je partner moet er ook aan toe zijn! Vorig jaar was ik er erg mee bezig, was erg betrokken bij de zwangerschap van mijn nicht en mijn beste vriendin! Ik mocht zelfs bij de bevalling zijn bij mijn beste vriendin! Dus bij mij begon het steeds meer te rkiebelen! Op den duur zei mijn vriend waarneer haal je je mirena eruit! Heb toen gelijk een afspraak gemaakt bij de gyn en heb hem laten verwijderen! We zijn inmiddels al weer een jaar verder en lopen nu in het ziekenhuis bij een gyn!!!!! Heb het er erg moeilijk mee!!!! Overal kinderen en overal zwangeren!!!!!!!! Ik moest maandag ongi worden, ben het nu nog niet dag 35, ga morgen testen, als ik dan nog niet ongi ben!!!!!!!! Spannend!!!!!!!!!!

Liefs Marie