Hoi Janneke,
Rot voor je wat je nu meemaakt!!
Ik heb eind augustus een miskraam gehad, en dat begon zo..
Met 6 wk en twee dagen kreeg ik bloedverlies, een klein beetje,telkens als ik naar de wc was geweest wel wat. Verder geen klachten.
Dat bloedverlies bleef, en duurde eerst een week, tot het erger werd.
Op dag 9 werd het ineens alsnog een miskraam, met heel veel bloedverlies.Had binnen 10 minuten al de placenta en het vrucht/zakje opgevangen.
Buikpijn heb ik niet gehad, en dat vond de vk raar, want dat zou er wel bij horen zei ze.
Dus dat is geen zekerheid!! Dat hoeft dus echt niet!!!
Ik kreeg daarna s'avonds een echo waarop te zien was waar het vruchtje had gezeten.
We waren inmiddels bijna 8 weken!!
Dus heel erg teleurgesteld, en verdrietig.
We wilden het zo graag!!
Ik vond het veel harder aankomen, dan ik ooit had gedacht.
Heb al twee kids, van 7 en bijna 4!
We wilden het graag nog een keer bewust met ons gezinnetje meemaken.
Alleen moeten we nu weer opnieuw beginnen.
Je kunt alleen maar afwachten, en verder kan nog niemand iets doen.
Dat is heel moeilijk en erg onzeker.
Hopelijk zet het niet door voor jullie, en is het niets ernstigs.Dit kan ook hoor!!
Ik wist al bij het eerste bloedverlies dat het mis was...stom, maar ik voelde het zelf al!! en toen moesten we dus nog 9 dagen wachten.
Het was heel rot om mee te maken en iedereens mening erover te horen. Ze komen soms ook hard over, en snappen het niet..
Gelukkig kunnen we nu weer vooruit kijken, en weer gaan voor een nieuwe poging!!!
Heel veel sterkte en succes.
Laat nog maar eens horen hoe het gaat..
Groet R