Ik ben nu bijna 35 weken zwanger. Ik herken wat je schrijft, en dit gevoel zal je toch altijd wel blijven houden. Ik persoonlijk had de eerste opluchting na 12 weken omdat dat toch een betaalde veilige grens is. Pas na de 20 weken echo had ik meer rust. Daarna is het wachten tot wat en hoe het komen gaat. Bij mij was er met 30 weken wat paniek omdat de kleine ineens voor op groei lag terwijl hij eerst onder het gemiddelde zat. Dan zit je toch weer even in spanning tot er meer duidelijk is hoe dit kan. Afgelopen week dat ie precies op het gemiddelde geen zorgen meer dus.
Wat ik je wil zeggen is dat ieder trimester wel iets heeft en alle zwangerschappen anders gaan. Je kan ervoor kiezen het je zwangerschap te laten beïnvloeden en gestrest te zijn wat niet goed is voor de kleine. Of afleiding te zoeken en je te focussen op de dingen die wel goed gaan en mooi zijn. Wanneer, hoe en aan wie ga me het eerst vertellen en deze mooie boodschap delen dat je zwanger bent, Naar het moment toe leven dat je je kleine wondertje gaat voelen, het eerste pakje wat je koopt en oneindige bezoeken aan baby winkels hihi. Bezig zijn met de kinderkamer je wat inlezen over of je bijvoorbeeld een nipt test wilt. Na de 12 weken aan de kinderopvang gaan denken.. er zijn lange wachttijden tegenwoordig en de wetgeving veranderd volgend jaar er moeten meer begeleidsters aanwezig zijn bij babys.ik was net op tijd met 18 weken ofzo hebben we er eentje gekozen. Dit is natuurlijk alleen van toepassing als je moet of besluit te werken als de kleine er is.
Nou een heel verhaal, hopelijk heb je er iets aan.. geniet vooral🙂 het.blijft spannend
