Ook ik lees wel mee, maar vind het op dit moment moeilijk te reageren....

A

Anoniem

Guest
Tja meiden, jullie lezen het, sorry dat ik niet meer actief reageer op het forum.  Met mijn miskraam van 2 maanden geleden heb ik het er nog steeds af en toe moeilijk mee. We hebben daarna weer slecht nieuws gehad dat onze vruchtbaarheid niet verbeterd is en nu hebben we dus ICSI aangevraagd. Nu zitten we dus weer te wachten op een reactie van het ziekenhuis.

Gelukkig zijn er veel meiden in verwachting op het forum. Aan de andere kant vind ik het erg moeilijk, niet dat ik jullie het niet gun. Nee, dat op de laatste plaats, maar we willen het ook zo graag.... Na 15 maanden nog steeds met lege handen staan en inmiddels dus weer een lege buik.... Het vooruitzicht is daarnaast ook niet echt geweldig. Maar goed, ik wil iedereen feliciteren met hun zwangerschap en alle anderen succes wensen met zwanger worden. Misschien dat ik binnenkort (wie weet al snel) weer actief kan zijn op het forum.

Liefs,

Sil

Mama van één * (13-02-2006)

Goodbye, my Angel, it's time to sleep. You will always be a part of me.
 
Hoi Silvy,
Het geeft toch niks dat je niet zo actief meer bent. Je moet hier uit halen wat je zelf wil.
Soms is het hier confronterend en zijn er ineens veel zwanger wat je natuurlijk leuk vind voor hen, maar jij wil ook zo graag.....
En dan nog een miskraam....jee meid, dat is ook niet niks. Ben je zo blij en dan een flinke domper.
Een vriendin van mij heeft ook icsi gehad(na vele andere behandelingen)  en na lange tijd is het uiteindelijk goed gekomen. Zij wilde daarna een tweede, maar de artsen hadden haar opgegeven. Hadden gezegd dat ze nooit een tweede zou kunnen krijgen. Nou na 6 jaar toch spontaan zwanger geworden en bevallen van een mooie zoon. Dat was een wonder!
Er zijn dus ook hoopvolle verhalen hoor, ook al zijn de lichtpuntjes ver te zoeken af en toe. Een lichtpuntje is net de maan;  hij is  er, het duurt alleen een hele tijd voor je er bent, maar is er wel!
Veel sterkte meid!!!  
 
Jemig meid wat vreselijk zeg! Zelf ben ik twee jaar bezig en weet dat het vreselijk is, maar dan ook nog een miskraam eerst in de wolken zijn en dan dat je niks meer hebt, walgelijk, wat kan het leven hard zijn zeg! Geeft toch niks dat je er niet altijd bent ik hoop dat het snel weer gaat lukken, veel sterkte

liefs loona
 
Hoi Silvy,

Ik denk dat iedereen begrijpt dat je niet zoveel meer reageert hoor...maar gewoon af en toe mee leest...
Het is ook niet altijd gemakkelijk...Zelf ben ik 17 maanden bezig en weet ik ook dat het niet altijd zo makkelijk is en het ook moeilijk iste lezen dat anderen zwanger worden...ook al zijn we nog zo blij voor hun...
We willen gewoon zelf ook zo graag en bang dat dat niet gaat gebeuren...
Maar dan denk ik ook altijd zelf...de dokters kunnen veel tegenwoordig...het komt ook een keertje goed voor ons!
Wij moeten vast alleen maar langer geduld hebben...
Lieve Silvy..het komt vast wel goed....probeer moed te houden...
Heel veel sterkte meid!  

Liefs Linnepinnie
 
Hey Silv,

Ik begrijp wat je bedoelt meid. Ik heb het af en toe ook moeilijk als ik al die zwangeren hier zie. En dat heeft er niets mee te maken dat je het een ander niet gunt.. maar idd omdat je hetzelf ook zooooooo graag wilt. Misschien moet je eerst even de tijd nemen om je miskraam te verwerken. En ik hoor heel veel goede verhalen hoor over icsi!
Wij zijn nu zelf ook al 14 maanden bezig voor ons eerste kindje. Op dit moment zijn we ook bezig met iui. Je word er soms moedeloos van!!! Er is trouwens ook een forum Zwanger worden na een miskraam! Misschien vind je daar wat meer herkenning.

Ik hoop echt voor jullie dat het heel snel raak mag zijn nu! Je moet niet opgeven meid!!!
Het komt heus wel goed.

Liefs Bella
 
Hoi meiden,

Bedankt voor jullie steun. Ik heb op zich wel vertrouwen erin dat ik nog een keer zwanger mag raken (en dat vind ik van mezelf al heel wat dat ik zo positief kan denken wanneer de kans van slagen van ICSi ongeveer 50% is, verspreid  over de 3 vergoedde behandelingen), maar daarna houdt mijn vertrouwen op....

Onze miskraam heeft me een hele hade klap gegeven. Afgelopen maandag heb ik pas de kleertjes en spulletjes kunnen opruimen die we tijdens mijn zwangerschap gekregen hebben. Ik kon het gewoonweg niet. Afgelopen maandag alles erg goed bekeken en erg veel zitten huilen. Eigenlijk kon ik het toen ook niet, maar het moest toch een keer gebeuren. Nu zit ik weer met tranen in mijn ogen. Ja, onze miskraam is een trauma en ik ben toch best ver met het 'verwerken' (ik geloof dat ik nooit het helemaal kan verwerken). De emotionele achtbaan heb ik nog steeds en ik denk dat ik nu weer ergens onderin hang, maar dat kan snel weer veranderen.

Thanks voor de tip van het andere forum, maar ik behoor op dit moment bij zoveel forums: zwanger worden, miskraamforum, zwanger worden na een miskraam, als zwanger worden langer duurt, ik kan het allemaal niet meer bijhouden. Ik hoop met heel mijn hart ooit nog eens bij het 'moeder' forum te horen.... De meeste mensen zeggen 'die tijd komt nog wel', maar je weet nooit. Niemand kan me de garantie geven dat één van de ICSI pogingen slaagt en dat ze dan ook blijft bestaan. De helft loopt er gelukkig uit en de ander niet. Het glas is half leeg, of half vol.

Tja, meiden, wat een twijfel he? Het stomme is dat ik toch nog elke maand hoop heb. Gelukkig heb ik mijn geweldige man en een ontzettend lieve familie. Zonder hun steun en toeverlaat, had ik het nog veel zwaarder gehad!

Liefs,

Sil
 
Hoi meiden,

Nou ik heb net een hele tekst getypt, maar door een serverfout ben ik alles weer kwijt. Echt balen.

Bedankt voor jullie lieve reacties. Ik zit op dit moment nog in een emotionele achtbaan. Meestal zit ik goed en redt ik het wel, maar op dit moment zit het even allemaal niet mee. Afgelopen maandag heb ik alle babykleertjes en andere cadeautjes opgeruimd die we tijdens onze zwangerschap gehad hebben. Dat was echt heel erg moeilijk, maar het moest een keer gebeuren.

De kans dat ICSI slaagt is uiteindelijk ongeveer zo'n 50%. De helft loopt uiteindelijk gelukkig het ziekenhuis uit. Het glas is dus half leeg, of halfvol?! Daarnaast heb je wel meer kans op een miskraam. Je zal me nooit meer horen zeggen dat de percentages te verwaarlozen zijn. Wij hebben tot op heden elke keer tot die kleine percentages gehoord....

Bedankt voor de tip van het andere forum. Alleen kan ik niet meer bijhouden op welk forum ik het beste kan zitten: hier, op het miskraamforum, zwanger worden na een miskraam of het forum wanneer het langer duurt. Pfffff, het liefst hoor ik bij het forum voor aanstaande mama's. Op zich heb ik wel heel veel hoop (en wel wat vertrouwen) dat ik toch weer een keer zwanger ga worden, maar daarna houdt het vertrouwen op. De miskraam heeft me echt een hele klap gegeven. Het gaat een stuk beter met me, maar af en toe (zoals nu) even niet. Het meest balen vind ik eigenlijk wel de hoop die ik nog steeds elke maand heb. Dat we de vorige keer in verwachting zijn geraakt, daar weten we nu van dat het een gelukstreffer was. De kans dat we spontaan in verwachting raken is eigenlijk nihil. Maar ja, aan de andere kant blijven we 'goed' bezig en blijven we toch nog hoop houden. Hoop doet leven zeggen ze weleens!
 
Haha, stom van me! Het eerste bericht heeft hij toch opgeslaan!
 
Terug
Bovenaan