op de dag van mijn ongi, vertelt m'n schoonzusje van 20 dat ze per ong. zwanger is!

A

Anoniem

Guest
Tranen met tuiten, ik heb ze laten gaan. Ik kan na 18 maanden niet meer doen alsof er niets aan de hand is.
We hadden het voor ons gehouden, als ik nu weer ongi. moest worden dan gaan we actie ondernemen. En net dat ik ongi word, komt het zusje van mijn vriend ons vertellen dat ze zwanger is. Niet gepland maar wel welkom. En toen knapte ik. Zij zijn nu de eerste die het weten en ik voel me opgelucht. We hebben heel veel gepraat. Wel 3 uren lang. We zijn blij voor ze, maar wat valt dit zwaar voor ons. De familie zal nu zeggen 'ze hebben jullie ingehaald', wanneer zijn jullie aan de beurt'. We kunnen nu niet meer zwijgen. Hoe gaan we dit doen.
Ik voel me klote, heb de hele nacht geen oog dicht gedaan.
 Ben jaloers, maar blij tegelijk. Gun iedereen een kind, dus ook hun. Het is al erg genoeg als je leest hoeveel stellen er al meer dan een jaar bezig zijn.

Maandag gaan we naar de huisarts voor verdere stappen.
Daarna gaan we met mijn schoonfamilie een week op wintersport. Misschien dan maar vertellen. Ik weet zeker dat binnenkort onze andere schoonzus ookk zwanger zal zijn. Hun oudste is net 2.
Ik ben voorbereid. Kom maar op.
Liefs van Gre
 
hoi gre,
ik kan me er iets bij voorstellen, dat is echt klote als je al zo lang bezig bent en dan dat je schoonzusje je komt vertellen dat ze door een foutje zwanger is, ookals is het wel welkom. Af en toe is het echt niet eerlijk. Ik hoor ook zo vaak van mensen ja die en die is zwanger geworden, was wel niet gepland maar wel welkom, dan heb ik echt zoiets van; ik vind dat zo gemeen voor mensen die het al zo lang proberen waarbij het niet lukt en zo iemand dan gelijk wel.
Ik hoop dat je zelf ook snel zwanger wordt!!!! Heel veel sterkte bij de dokter, hoop dat ze je snel kunnen helpen.
kusjes sas
 
Bedankt Sas.
Ben blij dat er iemand direct reageert.
De dag van gisteren spookt nog steeds door mijn hoofd.
Ik kan het nog steeds niet bevatten. Maar het grote verhaal is eruit, en we hebben heel open met ze kunnen praten.
liefs van Gre
 
gelukkig,
het is ook wel fijn dat er nu een paar mensen in je directe omgeving zijn die het weten dan kunnen ze jullie ook wat meer steunen, en begrijpen ze waarschijnlijk ook waarom je op een bepaalde manier reageert of als je het af en toe moeilijk hebt.
groetjes sas
 
Hoi,

Ik heb hetzelfde meegemaakt.
We waren toen iets langer dan een jaar bezig (ronde 16 geloof ik) toen mijn zwager vertelde dat mijn schoonzus zwanger was !!!! Uitgerekent was mijn man
toen al weg, hij is militair en is toen voor een half jaar weggeweest.
Ze wisten het allebei toen al van ons en toch vertelde hij
het mij zo even tussen neus en lip door !!! Vreselijk !!!! Wat was ik boos !!!
We hebben daarna wel met z'n vieren er over gepraat. Met mijn man via de webcam want ja die kon er natuurlijk niet bij zijn. Mijn schoonzus moet nu nog heel even en dan hebben zij hun 2e kindje. Ja, ik heb ook tegen haar gezegt als ze weleens zei van : Toch knap van jullie dat jullie er zo mee om gaan, dat ik zou liegen als ik zou zeggen dat  we het niet moeilijk vinden !!! Maar ik zei ook tegen haar dat ik er zelf niet beter van zou worden als ik maar bij de pakken neer zou gaan zitten en dat dat een eventuele zwangerschap bij ons zelf misschien dan ook wel tegen zou houden omdat je teveel met hun bezig bent !!!!

Het enige dat ik je mee kan geven is dat je beter blij voor hun kunt zijn maar wel eerlijk blijft als je even niet op hun blije babypraat zit te wachten !!!! Heel veel succes ermee en vooral met het zwanger worden !!! Ik hoop het voor jullie !!!!!

Dikke knuffel van Biaggi, 25 jaar, 1e kindje, ronde 19 (25) NOD 19 febr
 
Hoi Gre,

Ik kan me goed voorstellen hoe rot je je zult voelen. Ik ken het van de andere kant: ik heb  bij  mij eerste  zwangerschap vrolijk tegen een vriendin lopen kwebbelen dat ik zwanger was en  wat knap toch van ons toch dat het in één keer raak was!

Ik wist totaal niet dat ze zelf ook al heel lang bezig waren om zwanger te worden, heeft ze nooit verteld.  Dat hoorde ik pas toen mijn zoontje al een jaar oud was, toen ze zelf eindelijk kon vertellen dat ze óók zwanger was, want op dat moment had ze gewacht... Jeetje..wat voelde ik me daar toen ontzettend rot en  schuldig over! Ik wou maar dat ze het me toen al verteld had, dan had ik er rekening mee kunnen houden, want ik heb haar keer op keer opnieuw overladen met babypraat!

Kortom: goed dat je het verteld hebt! Ik ben pas in ronde 4, maar heb mijn zwangere schoonzus ook verteld dat we bezig zijn, maar het niet zo snel gaat als de vorige keer. Dat lucht wel op hoor! Ik ben daarom ook van plan om (als er een juist moment komt) het aan meer mensen te vertellen die me écht dierbaar zijn (en die er goed mee om kunnen gaan, me niet telkens vragen stellen enzo).

Groetjes en sterkte!
Marceline
 
Het lijkt me ook moeilijk om het te vertellen aan je naaste omgeving.
En dat je het niet verteld, is ieder z'n persoonlijke keuze. Daar heb je recht op, als je je daar beter bij voelt moet je het ook niet doen.
Maar, dan wéét je (verstandelijk dan) dat er een moment kan komen dat er iemand verteld dat hij zwanger is en je overlaad met babypraat. Want dat is heel gezond, dat iemand er vol van zit en je kunt het niemand kwalijk nemen. Maar dat maakt het dus wel heel pijnelijk voor jou, met je ervaring dat zwanger worden niet lukt.
Kortom, het lijkt me moeilijk, en ik zeg ook niet: ik zou het wel verteld hebben. Want ik zit niet in die situatie, en je kunt niet eerder oordelen dan wanneer je het ervaren hebt zeg ik altijd maar.
Ik wens je wel heel veel sterkte en succes!

Groeten Titiana
 
Hoi meiden,
bedankt voor jullie lieve reacties.
Het is  ook wel fijn om te lezen hoe het van de andere kant is.
Mijn schoonzus en haar vriend vertelden, dat ze een tijdje terug al een vermoeden van ons hadden.
Wij zijn nl. aan het verbouwen in onze  huis, en dan krijg je weleens de vraag wat er met de andere kamers gaat gebeuren. En blijkbaar hadden wij op zo'n manier gereageerd, dat er bij hun een bepaald gevoel kwam, wat niet klopte.
Gelukkig maar, dat maakte het praten makkelijker. Blijkbaar geven wij onbewust al zoveel signalen, we moeten  het maar straks mensen gaan vertellen. Dat is beter.  Ik had al veel eerder willen  praten, maar mijn vriend wilde wachten.

Wij hebben nl. al heel veel prive dingen, een aantal jaren geleden, bloot moeten geven. Daarom wilden wij eerst weer een prive leven opbouwen, zonder dat mensen dingen van ons weten.
Reden: ik ben vroeger jarenlang sexueel misbruikt door mijn vader. Ik heb hem aan gegeven en hij heeft vast gezeten. Aangezien ik in een dorp woon, gaan de verhalen snel. En  als als de regionale krant de helft van zijn voorpagina een artikel plaats over mij, en daar alllemaal prive dingen in staan die iedereen  leest. Dan heb je voor minstens 2 jaar even geen normaal prive leven.

Doordat ik al die jaren met een geheim rond heb gelopen, voel ik mij nu een beetje hetzelfde als toen. Rondlopen met een geheim, dat is niet goed voor je geest en lichaam.  Het nekt je, daarom voel ik me na gisteravond aardig opgelucht, en lijkt het of ik beter kan adem halen.
Nu de anderen nog vertellen (daar gaat je prive leven). Het komt alllemaal wel goed. Zie het weer en beetje positief.

Liefs van gre
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan