Onze baby is 9 maanden en we zitten in de overgang van 3 naar 2 dutjes. We merken namelijk steeds vaker dat ze het 3de dutje overslaat/weigert.
Ik vind het wel een super lastige fase om doorheen te gaan, want de hele dagstructuur lijkt overhoop te liggen.
De ene keer doet ze twee dutjes prima. De andere keer weigert ze opeens het 2de dutje en twijfel ik of ik haar later op de middag dan toch weer op bed moet leggen. In de tussentijd wil ik ook beetje rekening houden met de tijdstippen van de hapjes/tussendoortjes/flesjes. Ik merk dat ik er zelf best slecht op ga dat ik in deze fase totaal niet weet waar ik aantoe ben en moeilijk go with the flow kan gaan van wanneer ze wakker blijft of wanneer ik haar wel op bed moet leggen omdat ik de structuur inmiddels wel gewend was die we hadden.
Daarnaast merk ik ook dat de tijd dat ze normaal gesproken een dutje deed even voor mij ook een rustmoment was, terwijl ik nu weer steeds meer de hele dag door bezig ben. En bedoel dan niet op een leuke manier als in met haar spelen en zo ( doe ik uiteraard wel in haar wakkertijd), maar bedoel met dit meer weer vaak een huilende baby geruststellen en in slaap proberen te krijgen. Of ze is juist jengelig van de vermoeidheid maar weigert dan toch te slapen enz. Ik merk dat ik hierdoor ook weer beetje gefrustreerd begin te raken als ik zelf niet helemaal kan opladen.
Heeft iemand tips om deze fase door te komen?
Ik vind het wel een super lastige fase om doorheen te gaan, want de hele dagstructuur lijkt overhoop te liggen.
De ene keer doet ze twee dutjes prima. De andere keer weigert ze opeens het 2de dutje en twijfel ik of ik haar later op de middag dan toch weer op bed moet leggen. In de tussentijd wil ik ook beetje rekening houden met de tijdstippen van de hapjes/tussendoortjes/flesjes. Ik merk dat ik er zelf best slecht op ga dat ik in deze fase totaal niet weet waar ik aantoe ben en moeilijk go with the flow kan gaan van wanneer ze wakker blijft of wanneer ik haar wel op bed moet leggen omdat ik de structuur inmiddels wel gewend was die we hadden.
Daarnaast merk ik ook dat de tijd dat ze normaal gesproken een dutje deed even voor mij ook een rustmoment was, terwijl ik nu weer steeds meer de hele dag door bezig ben. En bedoel dan niet op een leuke manier als in met haar spelen en zo ( doe ik uiteraard wel in haar wakkertijd), maar bedoel met dit meer weer vaak een huilende baby geruststellen en in slaap proberen te krijgen. Of ze is juist jengelig van de vermoeidheid maar weigert dan toch te slapen enz. Ik merk dat ik hierdoor ook weer beetje gefrustreerd begin te raken als ik zelf niet helemaal kan opladen.
Heeft iemand tips om deze fase door te komen?