Positieve ervaringen inleiden

[Anoniem]

Hey momma's (to be)!

Vandaag ben ik 40+3 dagen zwanger. Alles in mijn lichaam heeft behoefte om te bevallen, behalve de baby zelf 😉. Ik heb bij de verloskundige aangegeven dat ik niet tot 42 weken wil wachten mocht het niet zelf starten. Dit is mijn eerste kindje. Ik voel me heel gerust bij het idee dat ik met 41 weken ingeleid mag worden. Natuurlijk ook spannend.

Nu is mijn vraag: wie heeft er een positief bevallingsverhaal die ingeleid is? Ik lees hier graag over voor een boost vertrouwen en positiviteit.

En misschien goede tips om vooraf een inleiding al over na te denken en te bespreken?
Maandag hebben we daar een gesprek over in het ziekenhuis. Ik ga er graag voorbereid naar toe.

 

[Cvdpluijm]

Ik ben bij twee van de vier zwangerschappen ingeleid precies de twee tussenin.
Ik moest om 7.30u melden eerst ctg een half uurtje daarna om 8.00u heb ik de weeën opwekkers gehad.
En om 12.45 u zijn ze geboren toevallen is alles verlopen op dezelfde tijden alleen 2 jaar en 5 maanden er tussen.
Bij de eerst ging het heel rustig het inleiden maar bij de tweede kreeg ik een weeenstorm.
Die weeenstrom vond ik wel vervelend want kon tussendoor niet rustig adem halen dus ik zou wel vragen of ze hem niet te veel en te snel willen ophogen.
Heel veel succes alvast.

 

[Anoniem]

Ik ben bij mijn tweede bevallen middels een inleiding, maar bij de eerste had ik een keizersnede gehad dus ze wilden dat het liefst doen zonder medicatie (er bestaat dan een iets groter risico op het uitscheuren van het keizersnede litteken, vandaar dat ze dat liever niet als eerste optie doen). Ik ben dus de dag vantevoren opgenomen in het ziekenhuis om een ballonkatheter te plaatsen. Die heeft ongeveer 8 uur lang weeën veroorzaakt en daarna viel het stil (maar het plan was sowieso om pas de volgende dag de bevalling echt door te zetten, dus dat was helemaal prima). Deze weeën waren goed te doen, wel elke 5 minuten iets meer dan een minuut lang. I.v.m. de eerdere keizersnede moest ik hierbij in het ziekenhuis blijven, anders zou je misschien nog naar huis mogen met een ballonkatheter. De volgende ochtend had ik 4 cm ontsluiting en kon de ballon er zo uitgetrokken worden. Dit was (ruim) voldoende om de vliezen te kunnen breken en dat bracht bij mij meteen een weeënstorm op gang. Ik kan me ergens nog wel vaag herinneren dat met de hoeveelheid dat ik daardoor moest overgeven dacht van: goh, dat dit dan bij (een van) de beste dag(en) van je leven moet horen, maar het was op zich wel vol te houden en het allemaal dubbel en dwars waard. (Sowieso was het erg fijn dat de ontsluiting deze keer wel opschoot - anders had ik misschien wel om pijnstilling gevraagd, want bij de eerste zat ik na 26 uur weeën al 4 uur vast op 9 cm en werd in combinatie met de hoogte van de weeënopwekkers en zijn stuitligging besloten om er toch een keizersnede van te maken.) Om 12:00 had ik volledige ontsluiting, rond 13:15 kreeg ik persdrang en om 14:40 is onze tweede gezond en wel geboren. 

Overigens: bij de eerste had ik bij 40+3 nog een controle bij de gynaecoloog en had ik nog opgemerkt dat er nog niets was dat er op wees dat de bevalling eraan zat te komen. Op de terugweg in de auto braken mijn vliezen spontaan. Dus het kan zomaar spontaan gebeuren. 😉 Maar wat nou prettiger is kan ik niet echt zeggen, het waren gewoon totaal verschillende ervaringen, als we bij de tweede gewacht hadden op een spontane bevalling (ik werd met 38+6 ingeleid) was de kans ook groot geweest dat het sneller zou zijn gegaan dan bij de eerste.

Veel tips heb ik niet, alleen met een inleiding kan een bevalling soms wel wat langer duren (vooral als je nog niet genoeg ontsluiting hebt om vliezen te kunnen breken, maar ook daarna kan de voortgang traag zijn). Dus neem wat leesvoer ofzo mee, maar geen ingewikkeld boek ofzo, lekker simpele artikeltjes uit een tijdschrift zijn op zo'n moment veel prettiger, want je wordt (hopelijk) elke paar minuten onderbroken om een wee op te vangen. 😉 Verder misschien goed om te bespreken wat je opties zijn qua inleiden en waar je voorkeur naar uit gaat qua inleidingsmethode (als je keuze hebt). 

Heel veel succes met je bevalling!

 

[Junidochter]

Ik ben twee keer ingeleid, met 37 weken en 38+5 weken. Eerste vanwege pre eclampsie en de tweede ivm hypertensie en een dreigende pre eclampsie. Bij beide de avond ervoor een ballon gekregen (alles zat nog potdicht) en de volgende ochtend vliezen gebroken. Bij de eerste met het infuus vrij snel weeen storm en ze was er met 2 uur en 5 min! De tweede keer infuus wat later gestart en minder snel opgehoogd maar ook toen in 3.5 uur bevallen. Ik kijk er positief op terug. Al hoop ik dat ik ooit nog mag ervaren hoe een 'spontane' bevalling is!

 

[Gebruiker10098701]

2x ingeleid wegens cholestase. Eerste keer bij 37 weken en de tweede keer met 38 weken. Beide keren met ballon voor de opstart. Eerste keer 2 ballonnen nodig gehad. Tweede bevalling maar 1. 
Bij de eerste kreeg ik een weeenstorm. Duidelijk aangegeven dat ik indien het kon, dit de tweede keer niet wilde. Ziekenhuis heeft daarom heel goed gelet op mijn eigen lichaam en niet te snel verhoogd. Uiteindelijk heb ik amper opwekker gehad tijdens mijn tweede bevalling en geen storm. Zoontje was er met 4.5 uur vanaf vliezen breken. 
Eerste was met 5.5 uur. Heel goed gevoel bij beide bevallingen ondanks de weeenstorm de eerste keer. Mijn enige tip is. Leg niet te veel vast. Een bevalplan is redelijk nutteloos in mijn optiek maar beslis wel voor jezelf een x aantal punten wat je graag zou willen. Ik wilde de baarkruk proberen als het kon maar beide keren ging te snel ervoor. Maar dat aangegeven en ook aan mijn man zodat hij het evt voor mij kon vragen. 
Succes en hopelijk komt je baby nog voor die tijd! Laat het over je heen komen! Links of rechtsom, je baby komt eruit ?

 

[Yima]

Mijn eerste bevalling was natuurlijk (wel met vergiftiging en te vroeg), en de eerste 4 cm heb ik weinig anders van gemerkt dan wat lichte krampjes. Toen een weeenstorm en daarna allerlei medicatie waardoor ik nogal out of it was. Geen fijne ervaring. 

Bij de tweede had ik zwangerschapsdiabetes en ben ik met 38 weken ingeleid. Ik was enorm nerveus over de medicatie en de effecten daarvan. Dus vooraf besproken dat ik geen opwekkers wilde, eerst 4 uur kijken of er vanzelf wat op gang zou komen. Als dat niet zou gebeuren (kans is groot) dan heeeeeel langzaam de opwekkers starten. Ik wilde dat elke vorm van medicatie of ophogen daarvan met mij of anders mijn man besproken zou worden (eerste keer niet gebeurd). Tijdens je gesprek nemen ze echt alles met je door middels een vragenlijst. In mijn ervaring werd geen stap van de bevalling overgeslagen. Als je het gewoon nog niet weet kan je even nadenken en het later laten weten. 

Maar zo liep het. Ik had al iets ontsluiting toen ik opgenomen werd. De ballon bleef niet zitten, het lukte gewoon niet. Maar er was net niet genoeg ontsluiting. Ik kreeg een tabletje voor het verweken van de baarmoedermond. De volgende ochtend zou ik er nog een krijgen omdat er niks gebeurde, maar ik zat ongemerkt al op 4 cm weer. Ze braken mijn vliezen. Mijn man was even de honden uitlaten en vooraf had ik gehoord over dat het rustig weg zou lopen en dat je dan wacht op weeen, waarschijnlijk medicatie, kan wel een tijd duren, uren tot dagen tot je baby er is. Alle tijd toch? Dus prik ze maar hoor!
Nou dat heb ik geweten. Er kwam een vloedgolf uit, en ze moesten hard duwen om de baby op zn ingedaalde plek te houden. Daarna direct een weeenstorm, mijn man liep gelukkig net binnen. Binnen 45 minuten lag mijn baby op mijn buik. Ik vond het indrukwekkend, en heb echt wel even verbouwereerd zitten staren. Het was nog net geen "leuk dat je er bent, hier vang!" 
Maar toen ik op de rand van het bed zat te vloeken en persgrommen gaf, zei de verloskundige "heb je persweeen?" Ehm, nee, dat kan niet nu al. Maar het was wel zo. De eerste gedachte was dat ik nog niet klaar was voor de echte weeen, laat staan persweeen. Maar de tweede gedachte was: oh gelukkig, dan is het zo al voorbij! En dat gevoel is gebleven. Ik ben superblij dat het zo snel en "soepel" achter de rug was. Wel weer opnieuw flink uitgescheurd. Maar ook zonder opwekkers en pijnbestrijding. Er was niet eens tijd voor de knip die gepland was ivm eerdere totaalruptuur.

Bij de eerste is de kans dat je opwekkers nodig hebt wel veel groter. Maar als ze het pompje niet meteen vol open zetten, maar heel rustig opbouwen komt het wel goed. Zorg dat je geen nummertje wordt dat voor de volgende dienst weer weg moet zijn, laat ze jouw tempo volgen. 

 

[Gebruiker10392446]

Ja hier ook een zeer positieve ervaring. Mijn eerste kwam spontaan met 40+4. Was een heel soepele bevalling met 12 minuten persen.
Tweede is ingeleid met 40+0 vanwege geen leven meer voelen. Avond ervoor ballonnetje, thuis geslapen, in de ochtend vliezen breken om 11:00. Toen weeenopwekkers om 13:30. Toen eigenlijk gelijk in bad gegaan (mobiele ctg, mocht in Bad) en om 16:16 is ze na 6 minuten persen geboren.
Was een complete handsoff bevalling. Is geen ontsluiting gecontroleerd, en ik ben de hele bevalling niet aangeraakt. De verloskundige stond bij de deur, en heeft na een tijdje alleen even geholpen met het de navelstreng doorknippen.
Zou het zo weer doen.