prenataal onderzoek

hi Mama Co en anderen,

ook ik ben 36 en wij kregen aangeboden om een serie testen te laten doen. we hebben ervoor gekozen om hier niet op in tegaan. de kans op een miskraam vond ik niet prettig, het steken met een naald in de placenta leek me niet prettig en ook de vraag die na de uitslag komt: zou ik, als ik het weet, dit aankunnen, kan ons gezin het aan? ik zou het niet durven afbreken. mede doordat ik eerder een kindje heb verloren.  
de afwegingen zijn grotendeels persoonlijk en emotioneel.

we hebben wel een extra echo (20 weken) gekregen omdat een van de zonen een afwijking aan het zenuwstelsel heeft, dat kan je niet zien al zou de baby het hebben. het ziet er goed uit, mooi hoofd, mooie nek, mooie ruggengraat, niertjes o.k. we krijgen geen garantie (maar die heb je alleen bij de fietsenmaker zeg ik dan maar).

succes met denken en bij je keuze. alle keuzes zijn goed, als je er zelf maar achter staat.

gjes Miep36
 
Lieve Allemaal,

Allereerst natuurlijk de beste wensen voor 2006. En heel erg bedankt voor alle reacties. Het is een moeilijk besluit maar ik denk dat ik er uit ben.

Morgenochtend ga ik naar het ziekenhuis voor een nekplooimeting en bloedtest. Als de uitslag slecht is volgt een vruchtwaterpunctie. Helaas is door een onhandige assistente in het ziekenhuis bij de eerste intake een verkeerde afspraak gemaakt en is de mogelijkheid om een vlokkentest te doen voorbij. In de folders en ook hier in de reacties las ik dat een vlokkentest rond de 12 weken moet. Ik moest vanmorgen toch in het ziekenhuis zijn en ben maar meteen even doorgelopen naar gynaecologie. Wat bleek, als ik me netjes aan de gemaakte afspraak houd is het op de geplande dag, 10 januari ook te laat zijn voor een nekplooimeting. Zo worden de keuzes wel heel makkelijk v'o'or je gemaakt.
Bovendien bleken m'n gegevens verkeerd ingevoerd en ben ik 3 dagen langer zwanger dan we tot nu toe dachten. Lijkt peanuts maar bij de testen luistert het blijkbaar erg nauw. Gelukkig waren er een paar erg aardige dames die me goed geholpen hebben en morgen speciaal voor mij eerder naar hun werk komen.
Al met al veel emoties. Ik ben wel blij dat het morgen zover is en dat ik de eerste stap kan zetten.

Nogmaals heel veel dank en ik hou jullie op de hoogte,

Mama Co
 
Hoi mamaco,
ik moet morgen ook voor een nekplooimeting! En ik heb vorige week ook bloed af laten nemen (ik moet sowieso altijd naar het zh voor controle, dus dat kon meteen worden ingepland- nou ja, nadat ik gezien dat de arts tot 2x toe (!!) het verkeerde formulier had ingevuld, en nog eens een uur wachten bij het priklab- het is maar wat je snel en eenvoudig noemt...).
Wij krijgen op 9 jan de uitslag, en jullie? Ik hoop nog iets van je te horen, want ik net zo oud en ongeveer net zo ver als jij (12w4d nu).
Heel veel succes de aankomende week.
Joke
 
Hoi

Wij hebben met 20 weken een prenatale sreening gehad omdat we daar voor in aanmerking kwamen.
Bij ons werd helaas geconstateerd dat ons kindje een hernia diafragmatica heeft en dit veranderde voor ons vanalles ik kwam in de medische molen en moest verplicht een vruchtwaterpunctie ondergaan omdat ze anders nier verder gingen met andere onderzoeken, de kans bestond dat er ook syndroom v down aanwezig zou zijn af nog andere afwijkingen, gelukkig was de uitslag goed en hebben we niet niet na hoeven te denken   wat wij zouden doen. Ik weet wel mijn gevoel was goed en besloot dit kindje te laten komen ik wou het een kans geven om te leven en mocht het zo zijn dat ze zou overlijden dan had ik er alles aan gedaan om haar die kans te geven .
Gelukkig was mijn gevoel goed en Isa is op 12 september geboren na een moeilijke periode in het ziekenhuis is ze 12 november thuis gekomen ze heeft alleen nog sondevoeding omdat ze bijn a niet drinkt maar voor ons geen reden om haar opgenomen te houden in het ziekenhuis. het is niet altijd makkelijk ze heeft veel zorg nodig, maar geniet elke dag van haar aanwezigheid en ben blij dat ik niet de verkeerde keuze heb gemaakt om de zwangerschap te beeindigen. Ik kan alleen maar zeggen beslissingen moet je zelf nemen en kun je niet maken op ervaringen en gevoelens van andere.

succes voor iedereen en geniet van de zwangerschap en laat je geluk niet bederven door onderzoeken en keuze's en mocht je voor een situatie komen te staan luister naar je gevoel en probeer positief te zijn.
want uiteindelijk geluk creeer je zelf.

groetjes monique mama van Isa
 
Wjj zijn vanochtend naar het ziekenhuis geweest voor een echo met nekplooimeting. Meteen toen ze de baby in beeld had zei ze dat die perfect lag voor de meting. En meteen daar achteraan dat het een keurige dunne plooi was van 0,9 mm (tot 3mm is er geen verhoogd risico), en dat was dat!!! Ik barstte meteen in tranen uit, wat een opluchting zeg! Ze liet verder nog van alles aan de baby zien, armpjes, handjes, beentjes, voetjes, maagje, blaasje, hersentjes, hartje. Ze vertelde erbij dat het er allemaal keurig uitzag, voor zover zichtbaar. Het was een bijzonder fijn en hartelijk gesprek met dat lieve meisje, en ze maakte me erg gelukkig!!
op het einde vroeg ze nog wanneer wij weer moesten komen voor de uitslag vh bloed. Ik zei maandag, en ze tikte even wat op de computer en zei: o, de bloeduitslagen zijn ook helemaal perfect, dat mag ik eigenlijk niet zeggen, maar het ziet er prima uit, geen verhoogd risico dus. Super super blij zijn wij, dat kun je wel nagaan. Nu hoeven we niet meer te piekeren over andere onderzoeken, en alle nare beslissingen vandien. We hebben geen garantie, maar die krijgt niemand, maar ik ben toch wel heeeeel erg gerustgesteld in elk geval!
Joke
 
Beste Joke

Gefeliciteerd met de goede uitslag. Ik kan me zo goed voorstellen dat het een pak van je hart is dat alles er goed uitziet. Had jij ook dat je doordat de testen worden aangeboden en je er zo over na gaat denken je je kind al bijna een handicap aangepraat hebt terwijl dat natuurlijk je reinste onzin is?

Ik heb gisterochtend de nekplooimeting gehad. Die was 1,8 mm en ook alle andere dingen waren prima in orde. Ik moet nog een week wachten tot de uitslag van de bloedtest maar op basis van de echo ben ik al vreselijk opgelucht. Bovendien, het is zo leuk om dat kleintje rond te zien zwemmen. Het zwaaide met een handje en liet al z'n teentjes zien. Ik het het idee dat ik nu echt kan gaan beginnen met genieten van het zwanger zijn en me echt kan gaan hechten aan m'n nieuwe kindje.

Veel plezier,

Mama Co
 
Terug
Bovenaan