reactie van een vriendin helpppppp!!!!!!

A

Anoniem

Guest
Hallo allemaal,
Moet ff mijn  ff hier kwijt!!! Bah ben zo terleurgesteld in een vriendin van me!!!
Ze was hier gisteren op bezoek, ja let wel een klein uurtje, want anders had ze geen tijd!!!
Heb haar ook tijdens haar miskramen bij gestaan en nu heeft ze toch wel twee gezonde kinderen, das allemaal erg leuk en mooi voor der!!
Maar ze heeft totaal niet gevraagd hoe ik me voelde en hoe het met me ging, probeerde  wel telkens het onderwerp aan te snijden maar ze ging vrolijk verder over haar leven!!! Had nog geen eens de puf en de kracht om daar direct heel boos over te worden!!!
Hebben jullie dat ook weleens mee gemaakt en hoe gaan jullie daar mee om???
Voor mij is het echt teveel nou om daar ruzie over te maken, maar heb ook ff geen behoefte aan contact, bah ook dat nog!!! Als of ik niet genoeg aan me hoofd heb!! Wat kl##te, baal zo enorm hiervan!!!
 
Zo ben het kwijt!!!
 
Groetjes van eenSandy
 
he meis..

snap je verhaal niet helemaal... jij hebt haAR ERG GESTEUND DOOR ALLE MOEILIJKE TIJDEN, (oeps capslock) en nu heb jij het ff  moeilijk (dat je nog niet zwanger bent tog?) en dat ziet ze niet?
weet je zeker dat het duidelijk te zien is dat je het er moeilijk mee hebt? soms voelt dat wel zo ma komt het niet over...
ik ken het wel een btje...dan gaan ze ma door over hoe leuk hun kindertjes zijn... enz enz... heel leuk,ma soms is het gewoon te moeilijk...
ik zou je tog advisren om er met haar over te praten.. vaak zijn dit soort dingen tog een misverstand hoor!!! en als ze het daarna nog niet begrijpt is ze misschien wel niet zon hele goeie vriendin als jedenkt!!! ma het komt wel goed joh...praat er gewoon over!!!
wat kan het soms moeilijk zijn he??

meid... heel veel sterkte!!

komt goed!!

liefs cenn
 
Hoi cenn,
Heb zelf nu een miskraam en had dus eigenlijk een andere reactie van haar verwacht!!!
Tuurlijk wil ik het wel uitpraten, maar heb daar nu niet de puf voor en dan zou het alleen maar uit de hand lopen door mijn emoties!!!
Vandaar!!! Het blijft moeilijk hé!!!
 
Groetjes Sandy
 
jeetje meid...

dat wist ik niet sorry!!! tja ben niet zo vaak meer op de4 site als eerst!!!
tja dan word het wel een ander verhaal...
als zij weet dat je een miskraam hebt gehad,dan moet zij tog als geen ander weten hoe klote dat is?? en alle steun moet geven aan je!!! jammer dat het niet gebeurd is...je hebt haar zo goed gesteund en nu jij het zo hard nodig hebt komt er niks...
misschien weet ze er niet mee om te gaan??
leef met je mee meid!!!
laat het gewoon ff rusten.. als je te hard gaat reageren nu is het ook niet waard...
je kunt het later alsijd nog zeggen.. ma tis wel balen.. kan me voorstellen dat je wat teleurgesteld bent...

he meid... kop op hoor!!! houd moed,het komt allemaal wel weer goed...!!!

probeer het ff rustig aan te doen..
heel veel sterkte he!!!

dikke  van cenn
 
Hoi Sandy,

Misschien vind ze het moeilijk om haar gevoelens te uiten??
Juist omdat ze weet hoe zeer het doet??

En anders is het misschien inderdaad niet zo`n grote goede vriendin als je zelf denkt.....

sterkte meid,ook met het verwerken van je mk.

Zelf heb ik 8 mrt een mk gehad na een zw.schap van 12 weken dus ik weet hoe erg het is en hoe veel verdriet je ervan hebt.

veel liefs Caro
 
Hallo Sandy,

Jammer genoeg kom je er pas in moeilijke tijden achter wie de mensen zijn waar je op kunt rekenen. Zelf ben ik daar achter gekomen toen ik 3 mnd na de geboorte van mijn zoontje mijn moeder  (53jr)  ben veloren aan k#nker. Mijn zoon (2jr) kwam uit het ziekenhuis na twee weken ivm bevalling met 35 weken. En een week later zat ik er met moeder. +/- 1 maand later wisten we dat het kanker was (dat bericht kregen we op mijn verjaardag ) en 3 wk later dat het onbehandelbaar was.

Ik heb hiervan geleerd wie ik kan vertrouwen en wie ik voortaan als kennis beschouw en waar ik verder niets van hoef te verwachten. Zelf heb ik zoiets van dat het de tijd dat je kwaad bent op die persoon het niet eens waard is en heb ook geen zin om ze doorgronden. Ik kan mijn tijd veel beter gebruiken en richt me op de mensen die het bewezen hebben mijn vertrouwen waard te zijn. En er dan voor die mensen ook echt te zijn.

De dingen die me nu met mijn hopelijk aanstaande zwangerschap (nod 12 mei) te maken hebben vraag ik hier op het forum en lees ik de bericht die anderen insturen.
Dit zijn de  dingen die ik anders  met mijn moeder besproken zou hebben. Dus het forum is een grote steun. Ik heb een heel goede band met mijn man en mijn broer maar er zijn dingen die je liever met vrouwen bespreekt. En de rest van mijn vriendinnen wil ik pas op de hoogte stellen als ik zwanger ben voor wat extra steun. Misschien heb ik anders het gevoel dat ik mijn moeder vervangen heb en zover ben ik nog niet.

Dus ik begrijp je gevoel van verlies maar op een ander vlak. Ik hoop dat je hier net zoveel steun als ik ontvangt met de vragen of strubbelingen waar je mee zit. En het is hier helemaal oke om je hart eens flink uit te storten. Ik denk dat iedreen die hier bezoek zijn eigen kruis heeft om mee te sjouwen.

Heel veel sterkte en ik hoop dat je snel weer gezond bent om voor een nieuwe ronde te gaan.

liefs Nathalie
 

Hoi Hoi,

Het is vervelend dat je vriendin jou niet zo steunt als jij dat graag
zou willen. Misschien zal ze zich ook wel rot voelen maar durft
dat niet te zeggen tegen jou omdat jij het er al moeilijk genoeg
mee heb, maar toch is het rot want het is je vriendin en die hoort
je in goede en slechte tijden te steunen.

Ik wens je in iedergeval heel veel sterkte en het komt misschien
nog wel goed en luistert ze wel naar je.

Hou je taai veel liefs ronda

 
Bedankt meiden,
Dit kon ik echt ff gebruiken, wat zijn jullie lief!!
Bedankt dat jullie zo gauw alweer hebben gereageerd!!!
Jullie hebben helemaal gelijk laat het ook bezinken, dan komt het wel goed!!
Weet ook dat mijn verwachtingspatroon ook misschien anders is dan die van haar, ach ja en anders wordt het gewoon een kennis van me en niet meer dan dat!!!
Maar ik leg het maar naast me neer, het is zo zoals het is toch!!!
 
Voor Nathalie,
Weet heel goed wat je mist in je moeder, mijn moeder is al meer dan 20 jaar geleden gestorven!!!
Elke keer als je een huis koopt of bij het gaan trouwen of dit met het proberen kinderen te krijgen dan mis je ze het meest!!! Ook al is het al lang geleden toch blijft het nog steeds moeilijk!!
Maar ik weet zeker dat ze ons in de gaten houden van daarboven, en heel trots op ons zijn!!
Dat wilde ik ff aan jouw kwijt!!!
 
Meiden voor de rest succes hé en hé nog één keer bedankt!!!
 
 
Groetjes Sandy
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan