reactie van een vriendin helpppppp!!!!!!

Jee Sandy en Nathalie, moet er al niet aan denken om je moeder niet te hebben met deze stap. Kreeg er kippevel van.
Wat voel ik me toch weer bevoorrecht in dat opzicht.

Die vriendin praat misschien expres over iets anders, omdat ze zich geen houding weet te geven en misschien het idee hebt dat je er niet over wilt praten. Erg onhandig om dan wel veel over haar kinderen te praten......ik weet het niet hoor.....
Ik zou er nu niet teveel energie in steken idd, maak je misschien iets kapot en komen er verwijten wat helemaal niet is.....

Veel sterkte met alles
 
Ik herken het ook,ben zelf mijn vader verloren (ook aan kanker 53) en dan leer je je vrienden idd kennen. Ik dacht ook dat ik er meer had!
Ik heb toen een aantal mensen een brief geschreven en uitgelegt hoe ik er overdacht.
Dan kun je zelf alles goed verwoorden en hun kunnen hem nalezen tot het duidelijk is.
Sommige vriendschappen zijn toen hersteld en van wie ik niks meer heb gehoord heb ik zo gelaten! Maar onthouden doe je het altijd!
Koester je echte vrienden en tegen de rest doe je gewoon aardig.
Heel veel sterkte ook met het verwerken van je miskraam!
Liefs Mikkie
 
Hallo Sandy,

Bedankt voor je reactie. Ik vind het erg te horen dat ook jij je moeder moet missen in zo'n moeilijke tijd. Zoals ik het heb begrepen had ook jij een hele goede band met je moeder. Wat jij zegt ervaar ik ook zo dat je toch wel voelt dat ze meekrijgen wat er met ons gebeurd, Ik zeg ook altijd tegen mensen als ze zeggen "dat ze zoveel moet missen van mijn zoontje" dat ik het erger voor mijn zoon vind dat hij zijn oma niet zal kennen maar dat ik er van overtuigd ben dat zij wel alles ziet van hem. En dat hij een goede beschermengel heeft.
Maar ja je mist de intieme gespreken veel.

Liefs Nathalie
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan