Solliciteren en ziekenhuistraject: eerlijk zijn?

A

Anoniem

Guest
Hee meiden,

Ik wil graag jullie advies. Ik heb morgen 2 sollicitatiegesprekken en allebei  leuke en pittige banen. Ik kan er bij beide 4 dagen werken, ik moet t natuurlijk wel nog bij 1 van de 2 worden, haha.
Ik ben een jaar bezig om zwanger te raken, en in de zomer is PCOS geconstateerd. Ik heb 5 (lange) rondes Clomid achter de rug en na 8 rondes gaan ze volgens mij over op een volgende behandeling.  Zit nu op 100 mg.
Ikzelf  heb de neiging voordat ik mijn handtekening zet, eerlijk te zeggen dat ik in het ziekenhuis loop om zwanger te raken. Dan hoef ik me, als het snel daarna gebeurd (wat fantaaaastisch zou zijn) niet schuldig te voelen. Dat hoeft zowieso niet, maar dat zit wel in me...
Bijna iedereen die t weet raadt het me af maar mijn coach zegt dat ik moet doen waar ik me goed bij voel. Als ze me daarom niet zouden willen, past het  bedrijf misschien ook niet bij mij!

WAT VINDEN JULLIE??  
 
He hoi,

Ik zit echt in precies hetzelfde schuitje! Ik heb gisteren gesolliciteerd naar een andere baan, dit is voor 32 uur, wat ik nu heerlijk vind maar als ik eventueel zwanger mocht zijn is me dit toch al te veel.... en ook ik heb PCOS en loop in het ziekenhuis! Bij mij is het nog maar net geconstateerd en ik heb net mijn kuurtje Duphaston afgerond en moet als het goed is deze week ongesteld gaan worden en daarna word gekeken wat te doen, maar dus ook waarschijnlijk Clomid volgens de gyn. Ik ben dus nog niet zo ver als jou en ik heb dus ook besloten om het niet te vertellen...... wat ik in jou situatie zou doen, tja lastig is dat, aan de ene kant wil je eerlijk zijn, maar dat kost je waarschijnlijk wel die baan denk ik.....Ik denk dat ik het toch nog niet zou vertellen hoor.....
Ik kan je verder helaas niet echt helpen, sorry!
Maar ik wens je wel heel veel succes vandaag met je gesprekken en ik ben benieuwd wat je hebt besloten!

Groetjes Suus
 
Allereerst wil ik zeggen dat je moet doen waar je je prettig bij voelt.

Ik zou het zelf niet zeggen. De kans dat je de baan dan krijgt is kleiner omdat de meeste werknemers natuurlijk iemand zoeken voor langere tijd. Ik ben zelf onlangs van baan gewisseld en bij mij was een van de vragen of ik babyplannen had. Nou ja, die had ik toen dus (ik was net gestopt met de pil), maar ik heb gezegd dat we "op dit moment" geen concrete plannen hadden, maar dat ik ook niet wist of dat zou veranderen en ook niet wanneer. Ik heb het dus open gehouden. Ik ga me ook schuldig voelen als het raak zou zijn, maar dat moet dan maar. Het aller- aller- allerergste wat me kan overkomen is dat ik ontslagen wordt (maar waarvoor dan? Ik doe m'n werk goed) of dat ik niet minder kan gaan werken. In beide gevallen moet ik dan maar opnieuw gaan solliciteren en dan zien we het wel. Maar ik verwacht eigenlijk niet echt problemen. O, ze zullen best even de balen in hebben, maar dat moet dan maar.

In ieder geval (was alweer een heel verhaal): ik zou er goed over nadenken wat de consequenties van beide opties zijn. Het zou zonde zijn als je een leuke baan niet krijgt omdat men op je nieuwe werk bang is dat je er te weing bent. Aan de andere kant weet ik niet hoeveel tijd je kwijt bent met ziekenhuisbezoeken en dergelijke, dus weet ik niet of e.e.a. praktisch is.

Ik wens je veel succes met je sollicitatiegesprekken en hopelijk heb je snel een leuke nieuwe baan!

Groetjes Esk
 
Hi,

Er mag tijdens een sol. gesprek niet gevraagd worden naar je kinderwens of plannen op dat vlak. Eigenlijk hoef je dus die vraag niet eens te beantwoorden. Maar omdat  een weigering wellicht wordt opgevat als dat je wel plannen zal hebben, kan je gewoon een ontwijkend of een oneerlijk antwoord geven.  Je kan dan altijd zeggen dat je per ongeluk zwanger bent geworden en het kindje niet wil laten weghalen.

In het geval van "net getrouwd" ligt het natuurlijk anders, omdat  ze er  niet naar hebben gevraagd. Ik zou het zelf niet aanhalen.  Ten eerste weet je niet zeker dat je op korte termijn zwanger wordt (ik wil je zeker niet ontmoedigen, en ik hoop natuurlijk voor je dat het heel snel gaat, maar een zekerheid is het niet). Ten tweede bestaat de kans dat ze voor iemand gaan zonder concrete kinderwens -  als ze de keuze hebben  uiteraard. Als je het niet zegt, en je wordt toch zwanger, heb je ondertussen wel de kans gehad je te bewijzen op professioneel vlak.  

Maar jij moet doen waar je je zelf het prettigst bij voelt.      

Heel veel succes, zowel met zw worden als met het solliciteren!
Saskia
 
Hoi 'net getrouwd'

Mijn advies is iets anders dan dat van de andere meiden hier..
Ook ik heb PCOS, loop sinds de zomer in het ziekenhuis en het ziet er bij mij naar uit dat ik over 2 maanden ga beginnen met de injecties, omdat zelfs de Clomid 150 m.g niet zo goed bij mij aanslaat (helaas, %^$ -zooi, maar goed)
Sinds ik gestopt ben met de pil heb ik 2 keer een sollicitatie gesprek gehad waarbij ik ben aangenomen. Bij de eerste heb ik eerlijk verteld dat we graag kinderen willen en dat het dus in theorie zo zou kunnen zijn dat ik binnen een maand zwanger was. Tot m'n verbijstering hebben ze me evengoed aangenomen! Ik moet zeggen dat dat echt een enorme openbaring voor me was, ik was er echt van overtuigd dat elke werkgever liever voor iemand zonder kinderwens zal kiezen. Maar ja.. als de match goed is, kiest zo'n werkgever ook eieren voor z'n geld.. het is op dit moment moeilijk om goede medewerkers te vinden!
Affin, uiteindelijk is mijn start bij dat bedrijf nooit doorgegaan omdat we een salariskwestie hadden, dus ging ik weer verder solliciteren. In de tussentijd had ik wel gemerkt dat mijn cyclus een grote puinhoop was en realiseerde ik mij dat het allemaal best nog wel eens heel lang zou kunnen gaan duren voor ik eventueel zwanger zou raken. Bij het tweede bedrijf heb ik het dus niet verteld...
Toen ik daar vervolgens een maand werkte bleek dat ik PCOS heb en dat ik regelmatig daarvoor naar het ziekenhuis zou moeten. Ik heb van alles en nog wat aan smoesjes afgedraaid en geprobeerd zoveel mogelijk vrij te plannen, maar dat gaf mij zo onwijs veel stress, ik werd er echt helemaal gek van! Uiteindelijk heb ik al mijn moed bij elkaar geschraapt en het aan mijn manager verteld. (en reken maar dat ik dat doodeng vond). Ik werkte er toen 4 maanden, maar de reactie was erg positief, dus dat was een enorme opluchting. Echt, ik kan bijna niet omschrijven hoeveel druk er van me af viel toen ik het verteld had! Dus...mijn advies is: ben er open over, dat scheelt jezelf een hele hoop gepieker en stress!
(tenminste, dat werkte bij mij zo..je bent natuurlijk volledig vrij om je eigen keus te maken, je moet het mij straks niet verwijten als je de baan niet hebt gekegen )

Succes ermee!

Groetjes, 10e
 
hoi sas van gent,
er mag wel meer niet in nederland,maar in het bedrijf waar ik in werk vragen ze dat nu ook,je moest ess weten met hoeveel parttime werknemers we zijn in het bedrijf waaronder ik ook! en ze noteren het ook nog als jij zegt dat je geen kinderen wilt,dus   bij een zwangerschap(gepland,ongelukje,etc.etc.)kunnen ze je gewoon ontslaan!
het is jammer maar waar.

 
hoi net getrouwd,
ik zou er ook eerlijk in zijn hoor,volgens mij als je er pas over een half jaar mee komt(ik noem maar wat)dan kan je als nog daar op ontslagen worden,en dan gooien ze het misschien nog niet eens op de onderwerp kinderen,maar dan zeggen ze gewoon dat jij niet in het team past,of je werk niet goed doet,of niet vriendelijk bent met klanten/personeel.
 
Officieel gesproken mogen ze je niet ontslaan omdat je zwanger bent geworden.
Die reden kan je aanvechten en dan wil je zo wie zo.

Maar uiteraard kunnen ze er ook een andere draai aangeven.

Groetjes Bianca
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan