Twijfelaar, hellup wie kan mij advies geven?

A

Anoniem

Guest
Hoi allemaal,

Ik ben 25 jaar en in februari afgestudeerd als psycholoog. Werk momenteel in een kinderopvang en ga december werken als jeugdbeschermer. Ik heb een vaste relatie met mijn partner (26 oktober alweer 4 jaar ).   Wij wonen nu samen in een huurhuis en in het voorjaar gaan we verhuizen naar ons nieuwbouwwoning.

Mijn partner en ik willen graag beginnen met onze eerste kindje. Maar ik twijfel nog: wanneer ben je er klaar voor, wat gaat er allemaal veranderen etc.... Wij willen zooooooooo graag, maar ben ook bang voor de komende veranderingen.

Ben wel in augustus gestopt met de pil. En sinds gister slik ik foliumzuur.

Veel liefs
 
Tja, wat is nu het juiste moment???? Dat is voor iedereen verschillend. Daarbij komt nog dat het gros van de mensen niet in 1x zwanger zijn en dat het dus ook wel even kan duren voor het zover is.
Als de wens zo groot is en je hebt dus een stabiele situatie, tja, waarom dan niet he!
Maar ik denk dat twijfel wel heel normaal is hoor!
Wij zijn  nu bezig voor een derde en ook daar twijfel ik wel eens over, maar de wens is zo sterk!
Succes ermee in ieder geval
 
Hoi,

Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Patricia en ben 26 jaar, mijn vriend en ik hebben al 7,5 jaar een relatie. Wij wonen sinds 7 maanden in een nieuwbouw woning. Ik ben sinds 4 oktober gestopt met de pil, dus nog niet zo lang.
Ik heb een hele tijd gehad, met twijfels of ik wilde stoppen of niet. Ik vond het allemaal wel wat spannend!
Ik denk als je wilt beginnen aan kinderen, dan moeten je vriend en jij er natuurlijk allebei aan toe zijn.
Foliumzuur slikken is echt belangrijk! Verder zullen er wel veranderingen zijn. Als je straks zwanger bent, verandert je leven.
Maar ook tijdens het ontpillen, kun je jezelf anders voelen. Iedereen reageert er lichamelijk anders op.
Ik wens je in ieder geval veel succes!

Groeten Patricia.
 
He meid,
Ik ben nog maar net gestopt met de pil.
Mijn vriend wilde al heeeel lang aan een kindtje beginnen. Maar ik was daar nog niet aan toe. Tot ik het kleintje van vrienden van ons zag. Toen wist ik het bijna zeker. Dus gestopt met de pil. verder zien we wel.
Ik heb ook gehoord an een of andere specialist, dat waneer je twijfelt best kunt beginnen. Dit omdat de kans dat je meteen aantelt heel klein is. Dus je kan er zeg maar in groeien. Ik hoop voor je dat je er snel uit bent. En die kwaaltjes en dingetjes, ja die zijn er. maar er valt mee te  leven hoor (haha).  
Succes met de beslissing.  
 
hallo,

Ik heb vorige week met mijn vriend besloten om niet te lang meer te wachten met kinderen.

Hij is 25 ik 18. We wonen nou een aantal maanden in ons eigen huisje. (vandaag me ingeschreven, beetje laat door alle drukte in ons leven) Maar ook wij hebben een aantal veraderingen op de loop staan. Ik werk sinds 1 jaar fulltime maar wil een andere baan. Na de vakantie (volgende week) ga ik beginnen met soliciteren. We wonen nu in Den Haag. Maar ik kom uit Oud-Rijswijk (Zuid Holland), nu wonen wij op de grens van Den Haag en Rijswijk Maar toch willen wij over 2, 3 jaar weer terug naar rijswijk.

O.a. door deze dingen hebben wij besloten dat ik eerst een nieuwe baan vind. Dan een aantal maanden later we op zoek gaan naar een leuk huisje in oud Rijswijk. En ik over 1, 5 jaar stop met de pil. Zo kan je het ook doen. Maar dan moet je wel daarbij onthouden dat je dat alleen moet doen als je relatie zo goed blijft gaan als op dit moment. En in de tussentijd kan je voor jezelf beslissen of je er wel klaar voor bent. Zo niet dan kom je daar waarschijnlijk nog op tijd achter.

gr Shannah
 
Hallo Allemaal,

Ik ben Sterre en ben 30 jaar. Sinds april getrouwd met mijn lieve man. Mijn man is echter 43 en heeft al 2 kids uit een vorig huwelijk. Zij zijn 11 en 8. Ik heb al een aantal jaren een enorme kinderwens, maar heb het altijd laten afweten door externe factoren. Deze factoren zijn altijd werk gerelateerd.

Ik werk  nu 1 jaar bij dezelfde werkgever en heb ik september weer 1 jaar contract gekregen en weer twijfel ik of ik nu wel of niet moet kiezen voor zekerheid of voor te gaan met de kinderwens.

We hebben pas een nieuw huis gekocht,.mijn man is pas zelfstandige,...en iedere keer denk ik,..ne de basis is nog niet goed.. wil meer zekerheid qua werk. En van de andere kant gieren de hormonen maar door mijn lijf en wil ik een baby. Ik wil ook voelen wat mijn man voor ZIJN kids voelt.....TWIJFEL.

Ik ben het zo moe om alles van omgevingsfactoren af te laten hangen.

Wat zouden jullie doen,..immers, mijn man wordt er niet jonger op (psst laat   hem dat maar niet horen, hihihi).

Wie zit nog in een soortgelijke situatie en begrijpt waar ik het over heb.

Ik kan alleen nog maar denken aan baby dingen, weet al precies hoe de kinderkamer er uit komt te zien ,welke kinderwagen ik neem, etc.....

HELLUP!!!!!!!!

Gr. Sterre.
 
Hoi Shirlietje

Ik kan je wel vertellen hoe het bij ons is gegaan: mijn vriend en ik wilden allebei ook heel graag een kindje. Ik was er ook al heel lang ontzettend mee bezig.. de kinderkamer was in m'n hoofd al ingericht en ik kon uren en uren op internet naar dingetjes over baby's zitten kijken. In eerste instantie had ik met mijn vriend besloten om september 2005 met de pil te stoppen. Dit is toen niet door gegaan ivm werk. Vervolgens zouden we in juni 2006 stoppen, maar ook dit heb ik af laten ketsen omdat ik het gevoel had dat het nog niet kon met mijn werk (terwijl ik ondertussen zooo naar een kindje verlangde,maar ja, verstand en gevoel he) Uiteindelijk hebben we gezegd: november 2006, maar toen het eenmaal zover was wilde ik eigenlijk weer niet, omdat ik nog steeds niet helemaal lekker in m'n vel zat en geen 100% zekerheid had met m'n werk enz. enz.   Gelukkig heeft m'n vriend me toen toch over kunnen halen (na eindeloos lang praten) om de pil weg te gooien, er voor te gaan en gewoon maar te zien wat er zou gebeuren. Nou.. en toen gebeurde er dus helemaal niets. Toen ik na een maand of 7 nog niet zwanger was, en ik het nog altijd niet echt naar m'n zin had op m'n werk, besloot ik (ook weer na heel lang wikken en wegen) om op zoek te gaan naar een andere baan. Tuurlijk neem je daarmee een zeker risico, maar aan de andere kant, het was in 7 maanden niet gelukt, wie zegt dat het dan nog niet jaren kan duren?? En zo ben ik dus op zoek gegaan naar een nieuwe baan, en heb deze ook gevonden.
Ik zit daar nu enkele maanden en  ben ondertussen een jaar aan het proberen zwanger te worden. Ondertussen is ontdekt dat ik PCOS heb, en dat het dus naar alle waarschijnlijkheid wel een flinke tijd gaat duren voor ik zwanger raak (als het tenminste lukt)

Wat ik hiermee maar wil zeggen is dat je nooit weet hoe dingen kunnen lopen. Ik ben mijn vriend enorm dankbaar dat hij mij vorig jaar over heeft gehaald, want anders had ik nu waarschijnlijk nog niet willen stoppen, onder het motto " ik heb niet een nieuwe baan, dat kan je niet maken om dan zwanger te worden" terwijl ondertussen het verlangen naar een kindje alleen maar sterker en sterker wordt.

Hoe dan ook, veel succes met jullie beslissing!

Groetjes, 10e
 
hallo,

ik zou zeggen stop met die pil.
ik heb zelf al een zoontje van bijna 10 maanden.(dat was gelijk raak)
ik ben weer sinds aug gestopt met de pil voor een 2de kindje.
en ik heb sinds okt een nieuw baan.
dus die kan ik ook kwijt raken als ik zwanger ben want ik heb 2 maanden proef tijd en dan 4 maanden een contract en dan pas 1 jaar contract.
maar wij willen graag een 2de kindje dus gaan we er ook voor.
ik hoop dat ik weer snel zwanger word maar als ik zo 3 weken ongi blijft duurt het wel lang.

groetjes natasja
 
Terug
Bovenaan