Vanzelfsprekend?

A

Anoniem

Guest
Hai Allemaal!



Zoals iedereen waarschijnlijk wel eens heeft, heb ik momenten dat ik gek wordt van mijn schoonfamilie.



Mijn zwager is onlangs getrouwd, en op hun huwelijksdag zei zijn vrouw zoiets als:



Nu kunnen we kinderen nemen.



Misschien ligt het aan mij hoor, maar ik vind dat je kinderen niet
'neemt'. Ik heb in mijn omgeving zoveel voorbeelden van hoe mensen
ermee kunnen worstelen tot ze uiteindelijk een kindje krijgen (of soms
ook niet).



Ik kan me er gewoon ontzettend kwaad over maken. Gelukkig zijn mijn man
en ik gewoon gezond vruchtbaar met zijn tweeën. Ik heb nog geen
miskraam gehad *afkloppen* en we zijn ouders van een gezonde dochter en
nu zwanger van de tweede.



Maar ik heb minstens 3 vriendinnen en 2 kennissen waarbij het zo makkelijk niet is gegaan.



Is het vreemd dat ik kwaad word over de luchtigheid waarmee hierover
gedacht wordt? De vanzelfsprekendheid dat je wel kinderen kan krijgen?



Lynn

 
Hallo,

Je staat er inderdaad versteld van hoe volwassen mensen soms kunnen praten over het krijgen van kinderen. Natuurlijk is het niet raar dat je  er boos van word en je erover op wind. Ik vind dat juist een teken van hoe sociaal je bent en dat je verder kijkt dan je neus lang is. Ik ben 1 van die vele  mensen waarbij het krijgen van kinderen niet vanzelf is gegaan. Wij hebben er echt 10 jaar voor moeten knokken. Je maakt het mee in je vrienden kring dus weet je ook vast wat voor een verdriet en onmacht zoiets met zich mee brengt. De reactie van jou zegt veel over hoe je bent en hoe je in het leven staat,  en de reactie van je schoonfamilie zegt heel veel over hun. Ik heb geleerd om zulke mensen en opmerkingen te negeren het helpt toch niet om daar tegen in te gaan. (lukt niet altijd)  Pas als ze zelf worden geconfronteerd met bepaalde problemen gaan de ogen open of hebben ze moeite om zich staande te houden.  

groeten pinklady  
 
Hoi Lynn,

Ik kan me je boosheid wel voorstellen. Maar ik denk ook dat heel veel mensen het 'werkwoord' kinderen nemen onbewust zeggen. Dan denken ze er echt niet aan dat het voor sommigen heel moeilijk is om zwanger te raken.  

Als ik het hoor dan maak ik er soms weleens een grapje  van. Zo van 'als je geluk hebt krijg je ze, maar nemen is er niet bij hoor...'. Dan snappen ze het wel.  Maar meestal is het verspilde energie.  

Lekker laten praten  dus. Ze komen er vanzelf wel  achter dat het zo makkelijk allemaal niet is.

Succes!

Joline  
 
Lieve meiden,

Helaas heb ik aan den lijven ondervonden hoe het is als het niet lukt. Ik heb veel verdriet en pijn gehad van die zogenaamd goed bedoelde opmerkingen/vragen. Op een verjaardag zei iemand (mijn neef) tegen me: "Zal ik het een keertje voordoen?" hahaha!! Niet dus..
"Willen jullie geen kinderen?" "Wanneer komt er bij jullie een baby?" etc, etc.
Ik heb er mee leren leven en ik bereidde mezelf voor om naar zulke verjaardagen te gaan.   Ik heb vaak geantword; "het wil niet bij iedereen van zelf gaan", maar vaak wordt die hint niet eens gesnapt. Mensen zijn te onbeleefd als je het mij vraagt.

Gelukkig ben ik nu 19 weken zwanger na 6 hormoonkuren! Nu zijn het weer andere vragen die me storen, zoals : "Wil je weten wat het wordt?" "Weet je wat het wordt?" "Maakt het je uit, een jongen of een meisje?"

Ach ja, sommige mensen moet je gewoon negeren. et heet geen zin om er tegen in te gaan. Zij kunnen zich niet in andere verplaatsen.

Liefs,
Bien
 
ja, vervelend zulke opmerkingen.
je schoonzus zal het vast niet zo lomp bedoeld hebben 'nu nemen we... een ei' maar t komt niet zo lekker over.
toen het kind bij mijn eerste huwelijk uitbleef kreeg ik daar ook wel eens rare opmerkingen over. mijn antwoord: 'het gaat je geen barst aan, het is je zaak niet en waar bemoei je je mee!' in een zin, je hebt gegarandeerd een rood hoofd tegenover je en een hoop gestotterde semi-excuses. Nee, het is niet lief.

met heel veel geluk en zegen krijgen mijn man en ik nu een baby in mei. wij zijn   er blij mee, en nu zeggen mensen nog: o, je bent wel oud, je man is oud, je kind is... jaar als jij.... jaar bent. dus 't is nooit goed voor de buitenwereld.

gjes Miep 36
 
Soms vind ik dat er wel eens te gereageerd wordt op ghet woordje "nemen". Ok het is niet vanzelfsprekend, maar het is maar een woordje. Kom op zeg. Iedereen weet heus wel dat men gewoon bedoeld dat ze er voor kunnen gaan.

Wat ik ook erg vind is dat je eigenlijk ontzettend moet oppassen met wat eerder gewone gespreksonderwerpen waren. Ik mag nu niet meer aan iemand die ik ergens ontmoet vragen of deze persoon kinderen heeft, want stel je voor het zou wel eens niet gelukt kunnen zijn. Of iemand is fanatiek tegen het moeder cq vaderschap, nou dan kun je ook heftige discussies krijgen. Het is allemaal zo beladen geworden. Eerder was het heel normaal om te vragen hoe de gezinssamenstelling was. Ik plaag mijn collega wel eens, gewoon een opmerking dat het ook wel eens tijd wordt (ik weet dat hij op den duur kiddies wil). Laats heb ik hem gevraagd of hij zich niet gekwetst voelt, want stel dat hij al bezig was en het lukte maar niet. Zo voorzichtig moet je dus worden.

Kijk als ik weet dat het bij iemand moeilijk gaat, dan let  ik wel op met wat ik zeg, maar dan nog mag ik toch gewoon blij zijn met mijn zwangerschap (anderen mochten ook blij zijn met hun zwangerschappen, terwijl het bij mij mis ging).

Ik snap dat sommige dingen kwetsend zijn, en dat als je zelf al jaren bezig bent dat je je dan verdrietig wordt om sommige opmerkingen. Maar vergeet één ding niet, als iemand niet van jouw problemen afweet, dan kan je ook niet verwachten dat iemand altijd maar even tactisch is. En ga er maar van uit dat het vaak niet kwetsend bedoeld is.

Miep
 
Ik heb zelf absoluut geen vruchtbaarheidsproblemen, maar kan me er toch
over opwinden. En mijn schoonzus... Die bedoelt het dus wel zoals ze
het zegt.



Op een gegeven moment zei ze: Als we getrouwd zijn nemen we binnen een jaar een kind, want ik ben ook al wat ouder.



Tja... Dat vat ik toch echt op als een vanzelfsprekendheid.



Lynn

 
Tja, er zijn inderdaad een hoop mensen die het krijgen van kinderen schijnen te kunnen plannen. Ik ben gelukkig opgevoed met het idee dat je kinderen krijgt en niet neemt. Dit terwijl ik eigenlijk weinig mensen ken die geen of moeilijk kinderen kunnen krijgen. Mijn moeder is bijvoorbeeld 6 keer zwanger geweest, waarvan 1x een miskraam en bij mij was het ook bijna gelijk raak.

Ik ga er altijd maar vanuit dat mensen die zeggen dat ze kinderen nemen, gewoon bedoelen dat ze gaan proberen om zwanger te raken. Maar dat ze niet nadenken over wat ze zeggen. Ik vind het bijvoorbeeld vooral een raar idee dat je eerst getrouwd moet zijn voordat je aan kinderen gaat beginnen. Zo'n opmerking kan bijvoorbeeld ook heel kwetsend zijn voor mensen die niet getrouwd zijn. Maar ja, mensen denken nu eenmaal niet altijd na over wat ze zeggen. Ik heb er mee leren leven.

 
Terug
Bovenaan