Vroeggeboorte met 21 weken, myoom, blaasontsteking

AnoniemK

New member
Hoi Allemaal,
Ik zoek ouders die hetzelfde hebben meegemaakt met ons.
Ons meisje is nu 4 weken geleden geboren met een zwangerschap van 21 weken.
In de zomer ontdekte ik dat ik zwanger was. Uiteraard waren wij heel blij.
Omdat ik een myoom (vleesboom) heb bovenop mijn baarmoeder liep ik onder controle in het ziekenhuis. hier kreeg ik meerdere controles en echo's dan een normale zwangerschap.
Alle echo's waren goed, en ik was erg nerveus voor de 20 weken echo want we zouden te horen krijgen of alles goed was en wat het zou worden.
Het werd een meisje, en alles was goed. Ze groeide goed, alle metingen waren goed, kortom niets aan de hand.
Mijn vleesboom (myoom) was wel gegroeid en hij was ook groot maar niet overdreven.
De 20 weken echo was op een donderdag... die zondag kondigde wij bij familie en vrienden aan dat het een meisje zou worden.
Maandag op dinsdagnacht kreeg ik weeen, en woensdag is ons meisje geboren en overleden.
Ik schrijf dit nu in een rap tempo, maar zo is het ook gegaan. Het is zo snel gegaan dat ik niet eens doorheb of dit allemaal echt is gebeurd.
Ineens ging het die nacht mis, een paar dagen na die 20 weken echo.
Wat er aan de hand was? We weten het niet. Die nacht kreeg ik last van mijn buik en k dacht constant dat ik naar de wc moest en uiteindelijk na een paar keer de wc bezocht te hebben midden in de nacht zag ik bloed. Haastig gingen wij naar de triage in het ziekenhuis en op de echo zagen ze dat ik ontsluiting had en een gedeelte van de vruchtzak zat er al doorheen. De gynaecoloog kwam met het verhaal dat ik binnen nu en een dag zou gaan bevallen. En dit gebeurde ook.
Omdat het 21 weken was is ze niet levensvatbaar.
Kwam het door de vleesboom? Niemand die het antwoord weet. Wel was er ontdekt dat ik de e.coli bacterie in mijn urine zat die blaasontsteking kan veroorzaken. Komt het hierdoor? Niemand die het weet.
Gek genoeg had ik vanaf het begin van mijn zwangerschap een bepaald gevoel. Ik wist niet wat het was, maar er klopte iets niet. Ik had ook nog geen moedergevoel en met de echo's was ik ook niet over de top oprecht blij. Ze zeggen dat dit een oerinstinct is een moeder gevoel.
De gynaecoloog zegt dat dit gevoel zo diep en sterk is.
Zijn er hier vrouwen die ook zoiets hebben meegemaakt ?
Hoe zijn jullie erboven op gekomen? En wanneer begonnen jullie weer aan een nieuwe zwangerschap? hoe reageerde jullie lichaam hierop?
 
Lieve anoniemk,
ik heb met gestokte adem je bericht gelezen, wat moet dat vrezelijk geweest zijn en intens verdrietig. Ik ben geen lotgenoot maar wil je toch een hart onder de riem steken. Ik hoop dat je dit ergens een plekje kan geven en dat je alsnog op een dag een mooi gezond kindje mag baren. Succes met je myoom en hoop dat je lotgenootjes vind om het makkelijker te verwerken en antwoord kan krijgen op je vragen.
liefs dns
 
Beste anoniem,
 
Gefeliciteerd met je dochter. En gecondoleerd met het vreselijk verlies.
Tijdens onze 20 weken echo (januari 2015) kregen wij heel slecht nieuws. Ons kindje had een ernstige aandoening en was niet levensvatbaar (zou geen adem kunnen halen). We hebben toen besloten om hem met 21 weken geboren te laten worden. Een ander verhaal maar ik weet dus wel wat het is om een kindje te verliezen. 
Wat mij heel erg hielp en helpt is om ons zoontje zijn plekje te geven: hij is mijn eerste zoontje, ik heb drie kinderen (we hebben na hem nog twee kindjes gekregen) en hij is gewoon voor altijd mijn kindje. Maar in het begin is het gewoon vreselijk. Echt vreselijk.
Wij hebben de uitslag van genetisch onderzoek afgewacht voor we aan een volgende zwangerschap wilde beginnen. Drie maanden na de uitslag was ik weer in verwachting. 
Heel veel sterkte
 
Jeetje ik had een heel verhaal teruggeschreven maar de site stopte ermee. Bedankt voor je bericht in ieder geval, en jij ook alsnog veel sterkte.
Nee dat boek ken ik niet maar momenteel lees ik het boek "Altijd een kind tekort" en tot nu toe vind ik dat wel fijn.
 
Hoi Allemaal,
Ik zoek ouders die hetzelfde hebben meegemaakt met ons.
Ons meisje is nu 4 weken geleden geboren met een zwangerschap van 21 weken.
In de zomer ontdekte ik dat ik zwanger was. Uiteraard waren wij heel blij.
Omdat ik een myoom (vleesboom) heb bovenop mijn baarmoeder liep ik onder controle in het ziekenhuis. hier kreeg ik meerdere controles en echo's dan een normale zwangerschap.
Alle echo's waren goed, en ik was erg nerveus voor de 20 weken echo want we zouden te horen krijgen of alles goed was en wat het zou worden.
Het werd een meisje, en alles was goed. Ze groeide goed, alle metingen waren goed, kortom niets aan de hand.
Mijn vleesboom (myoom) was wel gegroeid en hij was ook groot maar niet overdreven.
De 20 weken echo was op een donderdag... die zondag kondigde wij bij familie en vrienden aan dat het een meisje zou worden.
Maandag op dinsdagnacht kreeg ik weeen, en woensdag is ons meisje geboren en overleden.
Ik schrijf dit nu in een rap tempo, maar zo is het ook gegaan. Het is zo snel gegaan dat ik niet eens doorheb of dit allemaal echt is gebeurd.
Ineens ging het die nacht mis, een paar dagen na die 20 weken echo.
Wat er aan de hand was? We weten het niet. Die nacht kreeg ik last van mijn buik en k dacht constant dat ik naar de wc moest en uiteindelijk na een paar keer de wc bezocht te hebben midden in de nacht zag ik bloed. Haastig gingen wij naar de triage in het ziekenhuis en op de echo zagen ze dat ik ontsluiting had en een gedeelte van de vruchtzak zat er al doorheen. De gynaecoloog kwam met het verhaal dat ik binnen nu en een dag zou gaan bevallen. En dit gebeurde ook.
Omdat het 21 weken was is ze niet levensvatbaar.
Kwam het door de vleesboom? Niemand die het antwoord weet. Wel was er ontdekt dat ik de e.coli bacterie in mijn urine zat die blaasontsteking kan veroorzaken. Komt het hierdoor? Niemand die het weet.
Gek genoeg had ik vanaf het begin van mijn zwangerschap een bepaald gevoel. Ik wist niet wat het was, maar er klopte iets niet. Ik had ook nog geen moedergevoel en met de echo's was ik ook niet over de top oprecht blij. Ze zeggen dat dit een oerinstinct is een moeder gevoel.
De gynaecoloog zegt dat dit gevoel zo diep en sterk is.
Zijn er hier vrouwen die ook zoiets hebben meegemaakt ?
Hoe zijn jullie erboven op gekomen? En wanneer begonnen jullie weer aan een nieuwe zwangerschap? hoe reageerde jullie lichaam hierop?
Beste,

Nu wel een aantal jaren later maar ik heb precies hetzelfde meegemaakt en met precies dezelfde klachten, zelfs precies dezeldde dagen dat het is gebeurd… heel toevallig eng.

Hoe gaat het nu met je nu jaren later? Ik ben erg benieuwd.. hoe ben je er bovenop gekomen en zijn jullie opnieuw gaan proberen voor een nieuwe zwangerschap en hoe is dat afgelopen?
 
Terug
Bovenaan