Waarom mogen wij nog niet????

[Anoniem]

O, Bontrie, meisje!

Wat is dit toch herkenbaar, en wat wens ik je toch graag iets anders toe. Je mag er best verdrietig om zijn, echt wel. En even een dagje moedeloos van worden. Het heeft ook geen zin dat gevoel maar allemaal weg te stoppen.
Wij zijn zelf inmiddels in ronde 13 voor ons eerste kindje. Ik ben nu juist begonnen met temperaturen (mocht van mezelf pas na een jaar proberen) ik zie dat jij al weer gestopt bent. Ik vind het niet zo'n gedoe hoor, gewoon klaarleggen op het nachtkastje, maargoed, dat is natuurlijk voor ieder persoonlijk! (en ik weet ook niet hoe ik er over drie maanden tegenaan kijk natuurlijk).

Maar ik hoop ook zo dat het jullie zal lukken om zwanger te raken. En zo'n onderzoek, brrr.... ik moet er nog niet aan denken, kan me voorstellen dat je het spannend vindt. Heel veel succes! En geef de moed niet op hoor.

Het idee dat het je niet gegund is ken ik heel goed, maar zoals de mensen ook tegen mij zeggen: dat is niet waar, en nergens op gebaseerd!

liefs

 

[Anoniem]

hey bontrie
ik wil jullie heel veel succes wensen als jullie naar de firtiliteitsarst gaan. je hebt ook als op mijn onderwerp gereageert. en nu vind ik het nodig om jullie een hart onder de riem te steken. wij moeten woensdag om 14.00 bij de firtiliteitsarts zijn. ik vind het best wel eng hoor.laat je me even weten hoe het bij jullie gegaan is.heel veel liefs en sterkte toegewenst duufke

 

[Anoniem]

Lieve  Bontrie,

Fijn dat je je gevoelens hier deelt! Daar is dit forum voor hoor!
Ik kan me heel goed voorstellen hoe je je voelt! Je wil het zo graag en je doet er ook echt je best voor (stoppen met roken) en het lijkt niets op te leveren.
Wij zijn ook alweer een jaar bezig en nog steeds niet zwanger. We hebben al wel een kleine meid van 2 1/2. Eind oktober hebben we een miskraam gehad. Ik was ZO blij dat we zwanger waren en dan dit. Nu zijn we alweer vijf maanden verder en nog steeds niet zwanger. Ik kan me dus heel goed voorstellen hoe het voelt.

Twee maanden geleden dacht ik ook dat ik zwanger was. Ik had allemaal verschijnselen van zwanger zijn: vaker naar het toilet, een opgeblazen gevoel, gevoelige borsten, enz. Maar ik kreeg maar geen positieve test. Uiteindelijk werd ik dus ongi. Ik was helemaal van de kaart. Ik durf nu dus niets meer te voelen. Tenminste.... ik voel nog wel dingen maar durf niet meer te denken dat het aan zou kunnen geven dat ik zwanger ben.

Geef jezelf de tijd om over je teleurstelling heen te komen. Het is niet niks hoor! Verwen jezelf lekker met iets leuks.  

Veel sterkte en onze tijd komt nog wel!


Dile

 

[Anoniem]

Lieve Bontrie!!!

Oooh meissie wat jammer voor je zeg!!!
Laat je even weten wanneer je moet? Verder lekker uitrusten en alles eruit gooien meid, daar zijn we voor hoor!!!
dikke kus maantje xx

 

[Anoniem]

Allemaal heel erg bedankt voor jullie lieve reacties! Word er een beetje emotioneel van .
Het liefst zou ik de hele dag op bed liggen en huilen. Maar goed dat kan helaas niet.
Ben de laatste dagen ook echt niet te genieten en mijn vriend elke keer maar vragen wat er is. En dan word ik natuurlijk weer boos op hem. Maar goed.

Donderdag 18 april moeten we naar het ziekenhuis voor een inwendig onderzoek en mijn vriend brengt volgende week zijn sprema weer weg.

Helaas moeten we er nu echt aan geloven dat het niet vanzelf lukt

Ik heb normaal altijd heel erg last van mijn menstruatie maar dit keer voel ik helemaal niks.

Nogmaals bedankt!

 

[Anoniem]

he bontrie,
wat balen zeg, moet je weer een ronde verder.
terwijl je best veel signalen had las ik elders in een berichtje.

je hoopt toch dat je zonder hulp zwanger kan worden en dat het ineens toch spontaan gebeurt (gebeurt ook heel vaak hoor!).
1,3 % is een laag cijfer mbt sperma. Wij wachten nog op de uitslag en zijn bang dat het bij ons errug slecht is en dat we te horen krijgen dat we geen kidneren kunnen krijgen. eind arpil moeten we komen voor een 2e bezoek.
intussen let ik natuurlijk op seintjes: mijn ei was laat deze maand en nie thelemaal duidelijk, dus heeeeel veeeel geklust deze maand (!). Angst heeft echter de overhand bij mij dat het voor   ons niet is weggelegd, dus ik snap   heel goed je verdriet en teleurstelling.
Hoop dat het ziekenhuis gauw kan helpen.
groet
boekie