Wat als het niet gezond is?

A

Anoniem

Guest
Er wordt vaak gevraagd naar de voorkeur voor een jongetje of meisje.
Het geeikte antwoord is dan: als het maar gezond is.


Maar hoeveel mensen denken na bij wat ze op zo'n moment zeggen?

Bij vrienden van ons bleek tijdens de zwangerschap dat het kindje niet gezond was.
Eerst was er angst voor het syndroom van Down, maar later bleek dat niet zo te zijn.
De emoties vlogen natuurlijk heen en weer.
Na nog wat tests bleek het hartje niet goed te zijn.
Het kindje is geboren met een hartafwijking, maar ondertussen gaat het enorm goed met haar.
Ze was absoluut helemaal welkom.

Natuurlijk hoop je op een gezond kindje, maar ik sta er toch wel eens bij stil: wat als het niet gezond is?
Wat dan?
Mijn eerste reactie: ook een niet gezond kindje is van harte welkom.
Maar ja, het brengt natuurlijk wel extra zorgen met zich mee.

Denken jullie er wel eens aan? Wat als het niet (helemaal) gezond is?
 
Hoi,

Mijn zoontje is ook geboren met een hartafwijking. Maar hij zit nu naast me heel lekker te spelen. Hij is zondag 1 geworden en het gaat erg goed met hem.

Ik denk dat je er van te voren niet te lang bij stil moet staan. Als je je tijdens je zwangerschap te vaak gaat afvragen of het kindje wel gezond dis dan kan dat je hele zwangerschap verpesten. En in de meeste gevallen worden de kindjes wel gezond geboren.
Bovendien heb ik ervaren dat je je er niets onder kunt voorste;llen. Hoe het is om een kindje te hebben weet je pas als je het ervaart. DUs laat staan dat jeje kunt voorstellen hoe het is om een kindje te hebben dat niet gezond is. Bovendien zijn er zoveel afwijkingen etc....en die hebben allemaal zo;n andere invloed op een leven!


Ik zou dus zeggen gewoon lekker genieten van je zwangerschap!

Groetjes Roos
 
Hoi,
Ik werk onder andere op een dagverblijf met ernstig meervoud beperkte kinderen en ook deze kinderen krijgen enorm veel liefde van hun ouders en deze ouders genieten van kleinere dingen. En als het kindje gezond in de buik zit betekent het ook niet dat het kindje ook gezond blijft, tijdens de bevalling of daarna kan er ook nog van alles mis gaan.
Ik ben het dus wel helemaal met je eens, dat een 'niet gezond' kindje ook welkom is.
Groetjes Hanneke
 
Ik heb er wel over nagedacht en dacht zelf ik wil die keuze niet maken. Dus wil ik geen echo. Daar ben ik ondertussen al van terug gekomen, maar op het moment denk ik nog steeds dat ik geen keuze ga maken. Tenminste, dat wil zeggen dat het zeker welkom is en als de natuur het afstoot dat ik daar dan vrede mee moet hebben. Op het moment zou ik het zeker niet weg laten halen om welke reden dan ook. En mijn man denkt er ook zo over. Sterkte allemaal met de beslissing maken mocht het ooit bij iemand van jullie voorkomen.
 
Hoi Deedee,

ik vind het wel interessant wat je zegt.

Ik denk dat de meeste mensen  niet goed  nadenken over dit soort zaken als ze besluiten zwanger te worden. Mijn vriend en ik hebben heel lang over het wel of niet zwanger worden gesproken, want wij zijn van mening dat als je er voor gaat, je er ook echt voor moet gaan. Dus ook als blijkt dat er iets mis is met het kindje. Je maakt (als het goed is) een zeer bewuste keuze om een kindje op de wereld te zetten  en als jij en je partner daar goed over hebben gesproken doet het er eigenlijk helemaal niet toe of er nu wel of niet iets met dat kindje is, want je hebt de keuze voor een kindje gemaakt.

In onze keuze om zwanger te willen worden, hebben wij dus rekening gehouden met zoveel mogelijk factoren. Die hebben we allemaal besproken en toen kwamen wij tot de conlcusie dat we het nog steeds wilden. Dus nu gaan we er ook voor!
 
Ik denk er in grote lijnen hetzelfde over. Je kiest voor een kind en als dat kind een beperking heeft, dan blijft het net zo goed je kind.

Ik heb me wel laten onderzoeken bij de eerste en zou dat bij de tweede ook gewoon weer doen. Alléén als zou blijken dat het kindje eigenlijk geen volwaardig leven zou krijgen, zou ik er misschien voor kunnen kiezen om het weg te laten halen.

Maar ja, hoe maak je zo'n beslissing, wát is precies een 'volwaardig leven',  je weet nooit hoe 'erg' het is tot het kindje geboren is natuurlijk. Héél moeilijk! Ik weet eigenlijk niet precies wat ik zou doen, ik denk dat je daar pas over kan oordelen als het op je pad komt.

Groetjes,
Debora
 
Hallo meiden,

Dit is voor sommige vrouwen denk ik wel een wat gevoelig onderwerp. Ik hoop niet dat ik iemand tegen het hoofd stoot met mijn verhaal.

Mijn man en ik gingen er 2 jaar geleden ook volledig voor. Toen ik zwanger was, waren we uiteraard dolgelukkig. We kregen een 20-weken echo, november vorig jaar, maar daar kwam geen goede uitslag uit. Ons zoontje had een ernstige hartafwijking (rechterkamer en klepje ontbraken), met een te kleine longslagader. Verder had hij een aardbeienhoofdje. We hebben heel veel onderzoeken gehad. Uiteindelijk was de toekomst zo slecht en somber voor hem en voor ons, dat wij hebben besloten om de zwangerschap af te breken. Voor ons gevoel had de natuur dit moeten doen, maar aangezien dit niet gebeurde (misschien wel in een later stadium), hebben we helaas zelf het heft in handen moeten nemen. Uiteraard met veel verdriet en pijn in ons hart.

Wij samen staan nog steeds achter onze keuze, en hebben volgens ons, ons zoontje veel pijn, en een waarschijnlijk later overlijden bespaard.

Nogmaals, ik zal misschien hiermee bepaalde mensen tegen het hoofd stoten. Maar ik denk dat het per zwangerschap verschilt in hoe erg de afwijking is, en of er een toekomst is voor het kind.

Groetjes, Kitty
 
Hoi,

Ik denk dat ieder zijn eigen keuze moet maken en niet iemand anders zijn keus veroordelen.
Kitty, ik veroordeel je niet. Ik begrijp jouw keuze heel goed. Op dit moment probeer ik zwanger te worden van de derde. Onze jongste is op 2.5 jarige leeftijd aan kanker overleden, dus als iemand weet dat er geen garantie op het leven zit ben ik het wel. Maar ik ga ook voor de testen zodra ik zwanger ben. Ik ben heel eerlijk, ik wil geen gehandicapt kindje als het kan. Kijk, er kan van alles mis gaan bij een bevalling of daarna, maar dat vind ik anders. Als ik op voorhand weet dat het niet goed is, wil het niet. Ik, ons gezin kan het niet aan nog een keer ziekenhuis in en uit en mogelijk een overlijden.
Zoals ik eerder zei: iedereen heeft zijn eigen redenen bij het maken van een keuze.

groetjes, keesje
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan