Wat als je geen tijd te verliezen hebt als je ooit nog een kind wil?

A

Anoniem

Guest
Hoi meiden,

Ik ben na 4 jaar dokteren, 6 x iui en nu ivf zwanger van de eerste en deze zwangerschap is zoals velen van jullie weten ook niet over rozen gegaan tot nu toe. Nu is het volgens de doktoren echt een wonder dat ik toch nog zwanger raakte van ivf aangezien mijn fsh gehalte al richting overgang begon te gaan! (Ik was 28 toen ik stopte met de pil en op mijn 30ste is mijn fsh al hoog gemeten maar toen is er door het ziekenhuis niet aan de bel getrokken). Als mijn kindje komt ben ik net een paar maanden 33. Bij ivf groeien er normaal gesproken een eiblaasjes of 15 tot 20 door de stimulatie met hormonen maar bij mij was er maar 1 zielig eiblaasje over en dat na de maximale dosis hormonen!...enne vaak zijn er een groot deel van de blaasjes leeg dus er moet maar net een eitje in zitten. Bij ons was dat wonder boven wonder het geval. Dit werd een embyootje en tja nu ben ik bijna 30 weken zwanger.

Maargoed om een lang en ingewikkeld verhaal kort te maken... We zouden graag 2 kids hebben en helaas zijn we de helft van deze tweeling verloren... Normaal gesproken zou ik niet op korte termijn weer voor ivf gaan maar aangezien mijn klokje behoorlijk snel tikt hebben we geen keus. Als we een 2e willen dan hebben we geen tijd te verliezen en moeten we door. Ivf neemt ook een hoop tijd en wachten in beslag en het is niet zomaar raak dus je bent zo weer een tijd verder. Zsm verder dus straks...

Nu is mijn vraag of er hier veel moeders zijn die heel snel weer zwanger waren en hoe dit bevalt. Vanaf hoe lang na de bevalling mag je weer zwanger zijn en wat zijn de risico's?

lfs ing
 
Hoi Inge,

Ik heb niet zo heel vaak gereageerd op deze forumsite, maar ik wil je wel even laten weten dat ik alle berichtjes van jou heb gelezen en ik heb ook altijd heel erg meegeleefd. Ik hoop dat nu ook alles voorspoedig bij je blijft gaan!

M.b.t. jouw vraag: Tussen mijn nummer 1 en 2 liggen 22 maanden. Het was in het begin erg heftig, vooral omdat nummer 1 nog veel verzorging nodig had. Het is echter goed te doen, het ligt ook aan je eigen instelling. Bij mijn schoonzus is het verschil 18 maanden en ook dat ging goed, ondanks het feit dat de oudste een grote ontwikkelingsachterstand heeft (dat wist ze overigens nog niet toen ze zwanger was van nummer 2).
Tja, en dan op het KDV waar de jongste nu zit, zijn er 3 meiden: tussen nr 1 en 2 zitten 13 maanden, tussen nummer 2 en 3 zitten 23 maanden.

Weet je, je merkt vanzelf wel wanneer je lichaam er weer klaar voor is. Na de bevalling van de eerste, had ik heel snel zoiets van: ja, zeker nog 1 keer en liefst weer proberen als hij 1 jaar is geworden. Na de bevalling van de tweede, had ik langer nodig om te herstellen terwijl de zwangerschap en bevalling in alle opzichten beter was dan de eerste. Nu ben ik (morgen) 31 weken zwanger van nummer 3. De jongste wordt over 1,5 week 3 jaar. Voor mij is deze afstand perfect. Ik denk zelfs erover of er nog een nummer 4 komt. Ook hier zal ik sneller mijn beslissing moeten nemen, omdat ik in september 36 wordt. Uiterlijk op mijn 38e wil ik "klaar" zijn met mijn gezinnetje. Maar of met IVF of op de gewone (ik noem het maar even zo, bij gebrek aan een beter woord): het is in alle gevallen een geschenk. Dat het op de gewone manier 3x vrij snel raak was, zegt niets over de volgende keer. Dat het bij de eerste keer moeizaam met IVF ging, zegt ook niets over de evt. volgende zwangerschappen (geloof me hierin, want in mijn omgeving zijn er heel veel die via IVF hun eerste kindje hebben gekregen en de tweede kwam spontaan).

Het is een heel verhaal geworden, maar ik hoop dat je er wat aan hebt.

Veel sterkte met je besluit, maar probeer eerst nog te genieten van deze zwangerschap en de eerste maanden met je kindje. Je merkt het echt vanzelf.

Groeten, Ruma
 
Hi beste Inge,

Ik was  29 toen ik geopereerd werd aan mijn baarmoederhals aan kanker. Hoewel ik nog vrijgezel was wilde ik heel graag kinderen. Mijn arts  vertelde me  dat ik echt op moest schieten als ik nog een goede kans wilde maken.
Op mijn 30 e ontmoette ik mijn huidige man. Ik heb hem vrij snel verteld van mijn situatie en hij begreep dat het voor mij menens was. Na een jaar was ik zwanger en dolgelukkig en inmiddels 1,5 jaar later 31 weken zwanger van de tweede. We hebben het geluk gehad dat het ons snel gegeven was en daar ben ik intens dankbaar voor. Hoewel de zwangerschap best zwaar is momenteel doordat het zo snel op elkaar was en omdat ik geen twintiger meer ben (33), weet ik dat ik dit altijd heb gewild. Het hebben van kinderen is echt een verrijking en als het voor jou ook zo belangrijk is zou ik gewoon na de bevalling van jouw kindje(s) rustig herstellen en het dan opnieuw proberen. Het zijn even tropen jaren maar je krijgt er zoveel voor terug.

veel groetjes,
Nous
 
Hoi Inge,

Ik kan me volkomen plaatsen in jouw gedacht mbt het weer snel zwanger worden na deze zwangerschap.

Nu ben ik zelf 35wk zwanger na 5 IUI 'S 1 IVF en uiteindelijk is het ons gelukt met ISCI.

Al met al heeft ons het wachten op een behandeling en het dokteren al 5jr geduurt.

Nu ben ik 32 jr en wij willen graag ook meer kinderen indien dit mogelijk is natuurlijk.

Laat ik voor opstellen dat ik al heel blij ben met dit kleintje wat nu nog in mij groeit.

Wij hebben met zijn tweetjes besloten dat we er niet weer zolang op willen wachten.
We proberen het tot een half jaar na de bevalling en dan willen we graag als het niet gelukt is weer in de medische molen stappen want voor een ISCI behandeling heb je een wacht tijd.

Ik wens je veel s6 met je beslissing.

Moet nog wel even zeggen een vriendin van mij was na 3mnd al weer zwanger van de tweede dus opzich lijkt me het geen probleem je kunt het alleen druk krijgen denk ik.
Maar dat zou ik er wel voor over hebben.

Liefs Chantal
 
Hoi Inge,

Ik kan wel zeggen dat ik nu onderhand 3 jaar op een rij zwanger ben. Ons 1e kindje verloren we toen ik 20 weken zwanger was, ze had het syndroom van potter en was niet levensvatbaar. Na 3 maanden was ik zwanger van nr.2. Toen hij voor het eerst op mijn borst gelegd werd zij ik meteen tegen de gynaecoloog: Ik wil nog een ukkie!!! Dat schijnt echt een record te zijn, maar ik wist het echt zeker. Mijn man was er nog niet over uit en ik begon langzamerhand de hoop op te geven. Tot vorige zomer ..... Ik gooide het nog een keer op het woordt: 'goh, een broertje/zusje voor ons mannetje zou toch wel heel leuk zijn'. Mijn man antwoordde: da's goed, wanneer stop je met de pil (hij bleek er in stilte zelf over nagedacht te hebben, groot gelijk heeft ie, het is iets waar je alle 2 achter moet staan naturlijk)? Na het er uitgebreid over gehad te hebben en de voors en tegens tegen elkaar afgewogen te hebben hebben wij voor onszelf besloten dat we er liever meteen voor gingen. En ja hoor, heel snel was ik zwanger van nr. 3. Als deze uk eind juni begin juli geboren wordt is nr. 2 18 maanden. Het zal zeker zwaar zijn, maar naar verloop van tijd wordt het makkelijker (is onze gedachte).

Maar goed, ik weet niet of je hier iets aan hebt hoor, ik ben ook weer even mijn ei kwijt en vindt het fijn de reacties op deze topic te lezen!

Succes met jullie beslissing.

Liefs Miranda (31 w en 4 d)
 
Hoi meiden,

Bedankt voor jullie verhalen! Ik wil wel even ophelderen (aan Ruma met name) dat als er bij mensen na ivf nog spontaan een zwangerschap komt dat dit eigenlijk altijd bij mensen is waar een onbekende stoornis is. Maw ze kunnen niks vinden.Bij ons is de oorzaak overduidelijk inmiddels.  Ik kan absoluut niet meer zwanger worden zonder ivf omdat mijn eileiders niet doorgankelijk zijn dus dat is voor 100% niet meer mogelijk.

Daarnaast is het probleem....ivf werkte dus niet bij mij. De hormonen sloegen niet aan. De kans dat dit op deze manier nog een keer lukt is nihil. Maargoed wie maakt mij gek want het is me nu gelukt met een kans van 1%!! Maargoed iedere dag dat ik wacht wordt die kans nog kleiner omdat  mijn klokje  zo hard tikt omdat mijn fsh aan het stijgen is. Dit is het hormoon wat stijgt naarmate je in de overgang komt. Om zwanger te worden moet er wel een eitje groeien natuurlijk............. Eigenlijk is de vraag dus niet of we willen wachten want die luxe hebben we gewoon niet...we moeten door!  Sterker nog we mogen al blij zijn als we het van de artsen nogmaals mogen proberen met ivf! Ik was met name benieuwd na hoe lang het veilig is om weer zwanger te worden, of er mensen zijn die 2 kids kort op elkaar als vreselijk hebben ervaren.... Als ik jullie zo hoor is het druk maar dik de moeite waard!  Alleen het idee dat ik snel na de geboorte weer aan de ivf moet....BLEEEGGGHHH!!

x ing
 
Hoi Inge,
ik wil ook graag snel een tweede als het ons gegeven is. Gelukkig ging alles bij ons vanzelf. Ik heb altijd begrepen dat je na een keizersnede (mocht je die krijgen) beter een half jaar kunt wachten met zwanger worden ivm het herstel en zo. Na een natuurlijke bevalling kan het sneller, maar ik zou toch echt een paar maanden wachten dan. De bevalling op zich is al heftig, dan nog het nieuwe ritme en alles waar je dan aan moet wennen en in moet komen. Niet de ideale situatie om aan IVF of andere behandelingen te beginnen.
Misschien moet je je vraag stellen op een van de forums waar diegenen zitten die al moeder zijn. Daar krijg je waarschijnlijk meer respons van moeders met 2 kids.
Groetjes Veerle
Mama van Quinn 22-01
 
Hoi Inge,

wat een beslissing om te nemen zeg. Het lijkt mij wel heel pittig om vlug weer zwanger te zijn na je bevalling, maar als je twee kinderen vlak na elkaar krijgt hebben ze wel veel aan elkaar. Dat lijkt me super. Het schijnt overigens zo te zijn dat je na een zwangerschap supervruchtbaar bent. Misschien maak je na de bevalling wel veel goede eitjes aan en slaat IVF sneller aan. Veel succes met je keuze.

Groetjes marloes

 
Terug
Bovenaan