Wat als je geen tijd te verliezen hebt als je ooit nog een kind wil?

Hallo Inge,
Tussen mijn eerste en tweede zoontje zit 20 maanden (heb tussendoor nog een miskraam gehad). Ik moet zeggen, dat ik het best druk heb (en nog steeds) met 2 hummeltjes zo kort op elkaar. Maar als ik ze zo samen zie, hebben ze echt heel veel aan elkaar. Daar geniet ik intens van!
Heel veel sterkte met de duur van deze zwangerschap en met de vervolgkeuzes in de toekomst!
Groetjes, Yoeke
 
Beste Inge,

Misschien heb je iets aan 'Sarah en Alessia'. Zij heeft zich bij ons in december 2007 moeders aangemeld en is nu 9 weken zwanger en in januari net bevallen van de eerste (ik denk dat jij een dergelijke korte periode tussen 2 kinderen bedoelt...????).

Wellicht kun jij haar ervaringen volgen de komende periode en helpt dat jullie bij het nemen van jullie beslissing.

Succes en veel geluk met je zwangerschap!

gr mama van MD
 
Bij mij zit er straks 13-14 maanden tussen de twee koters. Zal best druk worden maar ook wel weer leuk, ze hebben wat aan elkaar. Het belangrijkste is dat je er zelf aan toe bent en denkt dat je het fysiek en emotioneel  aankunt. Een tweede zwangerschap is fysiek zwaarder dan een eerste, zeker als je er net eentje gehad hebt. Je spieren zijn nog niet volledig hersteld en dat voel je kan ik je verzekeren. Maar het is niet ondoenlijk. Het enige probleem dat je hebben kunt is als je een keizersnede gehad hebt, dan mag je geloof ik een jaar niet meer zwanger raken.

Groetjes,
Ingeborg
(36+2 weken)
 
Hallo,

Nou hier wil ik ook even op reageren. Heb al het een en ander aan heftige verhalen van je gelezen en wil je even zeggen dat je een heel sterke vrouw bent!
Volgens mij raadt 'men' aan om niet binnen het jaar weer zwanger te worden maar wat mij betreft is dit een beetje uit de tijd.
En ik weet gewoon hoe graag jullie kinderen willen... en je bent zo sterk. Dat kun je echt wel aan hoor! Gewoon doen zou ik zeggen.

Succes nog met de laatste loodjes van deze zwangerschap!!

Groetjes Kirsten mama van Tyche
 
officieel reppen ze nog steeds van een jaar wachten met proberen weer zwanger te worden/ zijn.... het is natuurlijk een beste aanslag op een vrouwenlijf dat zwanger zijn en bevallen, maar of een jaar nou echt noodzakelijk is?!

Hangt zooooo van je herstel na de bevalling af ook denk ik...Hier zit er net iets meer dan 18 maand tussen de beide mannen en ik vind het (99% van de tijd) geweldig!!! Tuurlijk er zijn momenten dat ik het liefst 1 (of beide) achter het behang zou willen plakken.... maar dat hebben mama's met 1 kindje ook en mama's met 2 kindjes met meer tijd ertussen ook lijkt me...

De VK benadrukte toen wel dat zij het liever iets later had gezien, maar dat er toch al niks meer aan te doen was  en dat we vooral moesten genieten. Dat doen we zeker. Die 2 kereltjes zijn nu ruim 1 en bijna 3 en geweldig zoals ze al 'samen spelen' en vooral: hoe hard ze om en met elkaar kunnen lachen! Hoop zo dat het jullie gegeven zal zijn om toch nog weer snel zwanger te mogen worden van nog zo'n wonder als deze emmy!

Volg je verhaarl hier en op je weblog en zal dat zeker blijven doen zolang je blijft schrijven natuurlijk!!!

groetjes,
Marije
 
Hoi Inge,
Ik weet een beetje in wat voor situatie jij zit. Ik zal even mijn verhaal vertellen, wellicht kun je hier wat hoop uit putten.
Toen ik 28 was, probeerde wij al twee jaar zwanger te worden, wat niet lukte. Eenmaal bij de gyn. bleken na een kijkoperatie twee dingen. Punt 1: ik was onvruchtbaar doordat mijn rechter eileider helemaal niet meer werkte, geen productie, en aan de rechterkant was het hefboompje kapot dat het bevruchte eitje van de eileider richting baarmoeder duwt. Ik heb vroeger 9 buikoperaties gehad, dus dit was niet zo'n verrassing. Punt 2: ik zat bijna in de overgang, want mijn eivoorraad was bijna op (dat kunnen ze bij een kijkoperatie zien). De kans op een natuurlijke zwangerschap was ongeveer 1%. Wij gingen vervolgens in de versnelde ivf (dus geen pil van tevoren, meteen bij menstruatie beginnen met hormonen spuiten). Ik dus wachten op mijn menstruatie, maar wat denk je, die kwam niet, ik was zwanger!!!!! Ik was dolgelukkig met de geboorte van mijn dochter. Na een jaar wilde ik ook een tweede en de gyn. vond het ondanks mijn natuurlijke zwangerschap, heel slim om toch meteen weer de verkorte ivf te doen. Nog een natuurlijke zwangerschap was niet echt te verwachten en wachtte we te lang, dan had ik geen eitjes meer. Mijn fsh was tegen die tijd zo hoog dat mijn gyn alleen nog ivf wilde proberen omdat ik die spontane zwangerschap had gehad, anders had hij het niet gedaan. Ik begon met hormonen spuiten (ne als jij de hoogst mogelijke dosis) op de dag van mijn menstruatie. Achteraf was dit een innestelingsbloeding, want tijdens de punctie kwamen ze er achter dat er iets in mijn baarmoeder zat. Dat was mijn tweede dochter.
Daarna werd mijn cyclus snel compleet onregelmatig. Ik dacht, ik zal wel in de overgang gaan. Ook veel stemmingswisselingen. Toen mijn menstruatie 7 weken uitbleef, deed ik voor de zekerheid een test: weer zwanger. En de laatste keer hebben we het eenmaal onveilig gedaan en weer zwanger.
Ik besef dat ik alle geluk van de wereld heb gehad. Het is dat mijn gyn. het hoofd van de vruchtbaarheidsafdeling is en zelfs boeken erover heeft geschreven, anders zou ik denken dat hij een kwakzalver was. Tegen mij heeft hij ooit gezegd: Dat is het leuke aan mijn vak, je kunt nog zoveel weten over vruchtbaarheid, maar toch vind de natuur soms tegen alle verwachtingen in, toch haar weg. Hij noemt mij het wandelende wonder!
Ik ben nu 36 en ben dus nog vruchtbaar ondanks de slechte voorspelling. Ik weet dat andere veel minder geluk hebben, maar ik wil je wel een hart onder de riem steken. Het kan dus ook toch goed gaan. Je moet er natuurlijk niet op vertrouwen, dus ik zou zeker snel weer proberen zwanger te worden. Ik denk dat je dat zelf het best aan kunt geven na de bevalling. De ene vrouw voelt zich heel snel weer topfit, bij de andere duurt het een jaar. Ook zal het afhankelijk zijn van je gyn. Misschien heeft die ook wel een bepaalde periode in zijn hoofd die tussen zwangerschappen in moet liggen. Hij zal dit probleem wel vaker tegenkomen.
Ik hoop dat je iets aan mijn verhaal hebt, in ieder geval succes met wat je ook doet.
Ivy
 
Hee Inge,
Heb je het er al eens met het ziekenhuis over gehad? Die zullen helemaal duidelijke antwoorden kunnen geven.
Jullie moeten ook doen wat jullie gevoel zegt. Als je gelijk al aan de volgende behandeling wil beginnen wat dit dan ook inhoudt, dan moet je dat doen. Maar misschien kun je ook een paar maandjes wachten. Even genieten van het nieuwe gezin, maar ook je rouwproces zal niet in de kouwe kleren gaan zitten.
Het lijkt me dat die "3" maandjes dan ook niet veel meer uitmaken.
En wat als het ziekenhuis zegt als er weinig hoop is..........en je misschien bij de situatie neer moet leggen. Ik hoop het natuurlijk niet Ing, maar in de meeste ziekenhuizen zijn ze daar wel eerlijk in........
Veel succes en sterkte xxxx
 
Het ziekenhuis zegt 'geen tijd verspillen' maar zegt ook dat ik het aan moet kunnen. Keuze is aan ons maar eigenlijk is er geen keuze...

x ing
 
Terug
Bovenaan