heej meiden,
hardstikke bedankt voor de leuke reacties!
Ik heb mijn mannetje het toch maar verteld voordat ik het weekend weg ging, weliswaar door de telefoon, maar hij belde me en ik was helemaal in euforische stemming, tja houdt het dan maar eens voor je.
Hij kon het gewoon niet geloven en moest echt een traantje wegpinken, vanmiddag toen ik thuis kwam van het weekend zat mijn schoonvader binnen, en die mocht het niet weten, hoe klote of nie? Ik wilde mn hubbie echt kussen, omhelzen, ff samen feesten, maar ik moest ff geduld hebben.
En vanmiddag uiteraard weer een test gedaan, hij wilde het toch echt even zien. Hij was licht weliswaar (geen ochtendurine, de 5e plas van die dag), maar hij was er. Toen geloofde hij het pas echt.
Het enige waar ik "last" van heb is heel veel naar het toilet gaan.
Net of ik blaasontsteking heb, maar dat is het gelukkig niet. Ik neem nu afscheid hier, ik kom zeker nog wel eens terug, maar ga nu een kijkje nemen op het decemberforum!
xxxxxxxxxxxxxxxx