Wat nu?

A

Anoniem

Guest
Hallo mensen,

Ik zal me even voorstellen: Mijn naam is Maaike en ik ben 23 jaar. Ik woon samen met mijn vriend en 2 katten. De laatste jaren ben ik erg bezig met kinderen krijgen. Ik slik gewoon nog de pil want mijn vriend wil nu nog geen kinderen, maar toch heb ik elke keer stille hoop dat ik misschien toch  plotseling zwanger zal raken. Vandaag werd ik weer ongesteld en ik ben heel erg teleurgesteld want ik voelde me wel een beetje zwanger, ik was erg moe, en voelde dingen in mijn buik. Het zal allemaal wel tussen mijn oren zitten. Ik weet ook dat het nog niet echt kan, we wonen maar in een 1-kamer huurwoninkje, en ik ben nu nog alleen verdiener. M'n vriend is op dit moment aant afstuderen. Ik weet het, ik moet er niet meer aan denken, maar weet iemand hoe ik dit kan doen en zijn er mensen die hetzelfde hebben?

Groetjes van Maaike.
 
hoi , tja meis, das erg lastig.ik had het ook toen ik 22 was. ook al lang een kinderwens en mijn (inmiddels)ex nog niet.tips die je afleiden...kennissen die kleintjes hebben ,kijk of je op mag passen of ze bij een weekend laten logeren. kan je je ei mee kwijt en na het weekend ben je blij als ze weer naar huis kunnen.verder zou je kunnen kijken voor een grotere woning en je daar op focussen. verhuizen , leuk inrichten etc etc.
voor je het weet ben je een tijd verder en wil je vriend misschien wel.
succes
 
Ik snap je helaas helemaal
Heel kort: Ik vaste job, hij afgestudeerd en werkzoekend ( maar niet heel erg enthousiast ), wonen nog niet samen ( willen we pas eens hij ook werkt ). Willen allebei kindjes alleen ik zo snel mogelijk
Rot hé dat gevoel  ..
 
Ja het is een heel rottig gevoel :( Die moedergevoelens gaan maar niet weg, maar alles werkt tegen. Ik kan de gedachten maar niet uit m'n hoofd zetten. Die tip van oppassen zal niet zoveel zin hebben, ik werk namelijk op een kinderdagverblijf ;) Dus ik heb heel de dag kleine babietjes en peutertjes om me heen en eerlijk gezegd word het daardoor alleen maar erger. Ik kan alleen maar hopen dat m'n vriend snel een baan zal vinden en we dan een toekomst op kunnen gaan bouwen. Pffff, kan ik het zolang volhouden?
 
Idd .. ik ben het woord geduld zowa kotsbeu gehoord ondertussen
En bovendien  mijn schoonzusje is zwanger ( en daar niet zo gelukkig mee  )
 
Jeetje, dat kan ik dan niet begrijpen. Wij zouden er bij wijze van spreken een moord voor doen! Mijn schoonzusje heeft al 2 kids (ze is nu 25), en zij werd super snel zwanger. Ach ja, niet alles zit mee in het leven. Ik had alleen echt gehoopt dat het nu mijn tijd zou zijn. En idd, het woord geduld kan ik niet meer horen. Ik denk eraan om met de pil te stoppen (wel in overleg met mijn vriend), want heb er veel last van (ik gebruik Mic 50). Ik word gek van de stemmingswisselingen. Ik wil dan niet meteen zwanger worden, maar ja, wie weet... Of ben ik nou helemaal doorgeslagen.
 
Pil stoppen ja ik heb er ook al aan gedacht .. ik neem dat ding nu al meer dan tien jaar en dus lijkt het me gezond om even zonder al die kunstmatige hormonen door het leven te gaan ( of zoiets  ).
Maar dat is dus allemaal nog niet aan de orde. Eerst een job, dan een eigen plekje en dan ... heel mss ..
En ja idd het is vreselijk lastig, ik ben zelf vooral bang dat ik - eens het dan eindelijk zover is - moeilijk zwanger zal worden en mezelf dus nu in nesten aan het werken ben .. of is dat stom?
 
Nee dat is helemaal niet stom, want zo denk ik ook. Wat als het allemaal niet zo makkelijk gaat en het lang duurt voordat je eindelijk zwanger raakt (als het al lukt). Ik wilde altijd jong moeder worden en dat wil ik nog. En laten we eerlijk zijn, jonger worden doen we niet, dus ja...

Ik wil idd ook zonder al die hormonen nu. Ik slik nu ook al bijna 10 jaar de pil, en heb nu dus best een zware. Weet helemaal niet meer wie ik zelf ben door al die stemmingswisselingen, en irriteer me er mateloos aan. Heb het al overlegd met m'n vriend en hij leek het wel een goed idee te vinden. Hij vind die stemmingen maar vervelend en irritant. Dus ja, wie weet heb ik mijn laatste pil wel geslikt. Maar zwanger worden zal nog niet gaan, hij wil gewoon nog niet :(
 
Terug
Bovenaan