weer niet gelukt

A

Anoniem

Guest
Vanochtend helaas ongesteld geworden. Ook ronde 5 is niet gelukt. Ondanks dat dat natuurlijk nog niet heeeel lang is, begin ik me toch zorgen te maken.. Doen we iets niet goed, ís er iets niet goed? Ik baal ervan dat het niet gelukt is: wat duurt een maand dan toch, en zeker als je bedenkt dat je maar twee vruchtbare dagen hebt...

Vorige week waren we bij mijn schoonouders. Mijn schoonzusje is zwanger van haar tweede kind. Zij weten allemaal niet dat wij met kinderen krijgen bezig zijn. Dat zou niet in goede aarde vallen (mijn schoonzusje en schoonmoeder zijn nogal egocentrisch, we zouden en flinke preek krijgen, debiel maar waar). Dus we moesten dingen aanhoren als: jaja jongens, het valt allemaal niet mee hoor, kinderen hebben. Bezint eer gij begint. Ach, gelukkig duurt het voor jullie nog even. AAAArgh..
En ondertussen zit ik stinkjaloers tegen haar zwangere buik aan te kijken. Ik wil óók!!!!!!

Ik heb allemaal leuke ideeën voor babykleertjes (leuke sites ed), geboortekaartjes, voor een babykamertje in ons nieuwe huis...

Zit door deze stomme menstruatie toch weer in een flinke dip, ook al had ik deze keer niets verwacht, want ik voelde totaal niets. Maar ik voel me evengoed klote..

Pff, op naar ronde 6 dan maar :-( :-( :-(
 
Hoi hoi,

Begrijp je teleurstelling, die  zijn elke keer weer een domper. Maar wat een vervelende schoonfamilie heb je dan, je wschoonzus mag toch ook kinderen, waarom jullie dan niet?! Niks van aantrekken hoor.

Op zich heb je meer dan 2 vruchtbare dagen hoor, een aantal dagen voor je eisprong kan ook al, omdat sperma langer mee gaat dan 24 tot 48 uur, maar zelfs een week!!
Dus in de dagen voor je eisprong veel samen zijn, haha.

Nou veel sterkte deze dagen en succes met de volgende ronde,

Grtn Daniëlle
 
Hoi Quimn,

moeilijk he, zwanger willen worden en allerlei mensen om je heen zijn zomaar zwanger... Bij mij op het werk zijn er nu ook 3 meiden zwanger, en 2 van mijn vriendinnen. Mijn schoonzusje begon laatst ook al dat ze het zo leuk zou vinden een kleintje...

Mijn vriend en ik zitten nu in ronde 5, vrijdag as. mijn NOD. Een andere vriendin van mij is al een jaar bezig en dan vind ik het wel moeilijk om te 'klagen' omdat wij pas in ronde 5 zitten. En ook hier op het forum is het heel verschillend. Je hebt meiden die zo zwanger zijn en meiden bij wie het jaren duurt. Ik vind het ap zich niet eens zo erg dat ik nu nog niet zwanger ben, als ik maar de zekerheid zou hebben dat er niets mis is met mij een mijn hubbie.... Ik heb ook een beetje een onregelmatige cyclus, dus het is ook niet zomaar duidelijk wanneer ik mijn ei heb.

Nou wachten maar tot vrijdag, en anders op naar de volgende ronde......

rina
 
Hoi Rina,

Jullie zijn dus ongeveer evenlang bezig. Ik hoop dat het jullie deze maand gelukt is.

Ik zou ook idd een stuk geruster zijn als ik wist dat het kán lukken. Ik heb wel vermoedens dat het drie maanden geleden qua bevruchting raak is geweest, en qua innesteling is mislukt. Ik heb normaal nooit ergens last van als ik ongesteld moet worden, maar toen had ik heeeeeel veel last van bepaalde dingen (borsten, buik, moe  etc.). En al best lang voordat ik daadwerkelijk ongesteld werd. Maar ja, zegt natuurlijk ook niets.

Wat mijn schoonfamilie betreft: het is complex stel mensen. Ik kan er echt een boek over schrijven. Aan de ene kant vind ik dat ze van niets hoeven te weten, aan de andere kant vind ik dat het bezig zijn met kinderen onderdeel is van ons. En ik zit niet te wachten op betweterige opmerkingen (die krijg je bij mijn schoonfamilie vrij veel). Het rare is dat mijn vriend 32 is en ik 28, maar ze zien ons als ongeveer tien jaar jonger. Ik had daar gewoon ook al heel trots willen zitten met goed nieuws. Mijn eigen familie weet het wel, maar die vragen nog niet zo veel (vinden ze waarschijnlijk ook moeilijk).

Het zou handig zijn als ik heel even een jaartje verder kon kijken, om te zien of het dan al gelukt is. Aan de andere kant: misschien word ik daar wel heeeeeel verdrietig van..
 
Hoi Quimn

Ik begrijp helemaal wat je bedoelt. In mijn vrienden groep en familie zijn er 4 zwanger en er is er net een bevallen. en oh wat kan ik jaloers zijn op ze!  Wij gaan nu ronde 4 in. Ik begin me nu best soms een beetje zorgen te maken. Ik weet ook wel dat het nog vroeg is om me zorgen te maken. Ik ga er steeds van uit dat ik ongi word, maar het valt toch steeds meer tegen.
Ik wou dat ik mijn gedachte soms even stil kan zetten, want dan word ik echt gek van mezelf. Mijn man is er heel rustig onder, het komt als het komt, zegt hij!
Mijn volgende eisprong is volgende week maandag. We gaan dinsdag voor twaalf dagen naar tunesie, dus hebben alle tijd om eraan te werken.

Succes in de komende maand.
gr marja
 
hoi meissies

wat vervelend voor je. weer ongi.
en wat vervelend ook van je schoonfamilie en al die zwangeren. ik weet hoe het voelt.
mijn schoonzusje en ik zijn bijna in de zelfde maand gstopt. bij mij vonden ze het nog een beetje te vroeg terwijl ze maar 1,5 jaar ouder is. maar goed, zij heeft nu een zoontje van 6 maanden en wij nog niks

(mijn hond ligt me nu aan te staren van, en ik dan? aaahhhhhh)

en er lopen ineens zoveel meer bolle buiken over straat vind je niet?
en wat hierboven over de vruchtbare dagen gezegt word is waar, je bent zo'n 3 tot4 dagen voor je eitje ook vruchtbaar, dat hangt van de kwaliteit en kwantiteit van het zaad af. en de dag na je eitje kun je ook vruchtbaar zijn, dat hangt af van de kwaliteit van je eitje.

zet m op!
liefs es
 
Hoi Quimn,
Ik heb net zelf een berichtje gepost, voor het eerst. Nu lees ik jouw berichtje en ondanks dat onze situaties heel anders zijn, herken ik mezelf in de teleurstelling.
Zwanger worden had ik speciaals en bijzonders moeten worden, en niet zo'n grote teleurstelling en wanhoop.
De laatste tijd heb ik 3 kraamvisite's moeten afleggen, zijn er 4 collega's zwanger en nu ook nog mijn eigen zusje. Er is dus geen moment of plek waar ik er niet mee geconfronteerd word. Ik kan niet meer blij zijn voor een ander, voel alleen nog maar jaloezie.....
Hoe voel jij je onder dit alles, en hoe kom jij je dagen door?

Groetjes, Subelle
 
Op mijn werk heb ik de hele dag kinderen (en hun ouders) om me heen, dus af en toe vind ik het wel moeilijk. Dan kan ik jaloers zijn op wat zij hebben. Helemaal niet eerlijk, want ik weet ook niet wat hun achtergrond is. MIsschien hebben zij er ook wel jaren over gedaan, of zijn er andere dingen aan de hand. Maar toch..

Ik baal er gewoon van om weer ongesteld te worden (vind het ook helemaal niet leuk om ongesteld te zíjn) en dat je dan weer moet wachten op de volgende ronde. Wij zitten nu in een periode dat we op veel dingen moeten wachten. We gaan van Brabant naar Utrecht verhuizen, maar de overdracht is pas over 8 of 9 maanden. Wat betreft het kinderen krijgen moeten we iedere keer maar weer afwachten. En qua werk: ik moet straks in een nieuwe stad iets gaan zoeken, maar dat is nu ook nog te vroeg. Onze vakantie is pas over twee maanden, dus da's ook nog even wachten. Ik richt me nu dus volledig op mijn studie. Maar ik heb intussen zoveel ideeën voor huis en baby, dat ik me daar graag op wil richten.

Ik probeer ook niet té veel bezig te zijn met kinderen 'krijgen', maar dat vind ik toch wel lastig. Mijn vriend heeft er een tijdje over gedaan voordat hij er voor wilde gaan, en nu dat eenmaal dan zover is, wil ik ook het liefste zo snel mogelijk zwanger zijn. Ik weet dat het zo niet werkt, maar ja: dan zit gevoel en verstand toch een eindje van elkaar..
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan