Weet totaal niet, wat ik hier nu weer van moet denken

[Anoniem]

Hoi Jannie,

Wat ballen zeg, dat je toch nog ongesteld bent geworden, en behoorlijk overtijd of niet?
Ik lees dat jij ook voor de derde bezig bent.
Ik ook en bij de eerste 2 was ik meteen zwanger, dus valt me nu zwaar tegen.
En ik denk ook dat ons een derde niet gegunt is.

 

[Anoniem]

Hoi ris,

Ik was bij de eerste meteen zwanger en ging er dus helemaal van uit dat dat dan bij de tweede ook wel zo zou zijn. Nee dus.  Uiteindelijk zat ik na 2 jaar vruchteloos proberen radeloos bij de dokter, omdat een zwangerschap uitbleef. Daar kreeg ik dus eerst maar eens het advies om te gaan temperaturen. Raar genoeg lukte het toen direkt de 2e maand al. Toen wij dus besloten om voor een derde te gaan, heb ik me eerst niet zo druk gemaakt. Gewoon regelmatig geklust en dan moest het toch lukken toch? Nu ja, het lukte ook wel, maar ik was dus totaal niet voorbereid op een miskraam, laat staan 2. En inderdaad lijkt het nu wel of niets meer lukt. Sommige dagen heb ik gewoon de neiging om alles maar zo te laten en weer aan de pil te gaan. En dan kom ik weer een kleintje tegen en dan denk ik, kom op nog even doorzetten, het is je eerder gelukt, dus waarom nu niet. Maar het blijft moeilijk en hoe dichter bij je nod, hoe meer dingen je, je soms gaat inbeelden. Nou, dit weekend maar weer beginnen met de ovulatietest en hopelijk lukt het dan deze maand wel. Dat wat 2009 betreft ons aller babywens mag uitkomen.

Groetjes, jannie

 

[Anoniem]

He meid, wat vervelend zeg dat je nog eens 2 miskamen hebt gehad!!!
Heb je eindelijk een positeive test in je handen en even later is het sprookje weer voorbij.
Hoe lang zijn jullie nu al bezig als ik vragen mag?
Ben je onder begeleiding van een gyn?

Jeetje 2 jaar voordat je zwanger was....... Ik geef de hoop ook wel eens op. Vooral als ik aan mn hormonen merk dat het binnen een week weer zover is. Maar als ik naar mn kindjes kijk, ze zijn zo leuk en ik heb zo het gevoel dat we niet compleet zijn. Dan vind ik toch weer de moed om verder te gaan.
Nou meid, ik hoop dat in 2009 jou babygeluk in vervulling mag gaan!

 

[Anoniem]

Ik hoop dat dit bericht blijft, want de boel doet maar raar. Ik zou niet kunnen zeggen hoelang we nu bezig zijn voor een derde. Ergens vorig jaar hebben we het idee opgevat bewust te gaan werken aan een derde. Maar omdat ik eigenlijk nooit weer aan de pil ben gegaan, zou je kunnen zeggen dat we eigelijk al langer bezig zijn. Vorig jaar december had ik daarop positief nieuws, maar dat eindigde met de 6e week in een miskraam. Toen was ik eigelijk al snel weer zwanger, in februari, maar ook dat ging mis in de 9e week. Dus zijn we nu sinds mei eigelijk al weer bezig en de laatste ronden gebruik ik dus ook bewust ovulatietesten.
En nee, ik ben niet onder behandeling bij de gyn. Bij de laatste miskraam maakte de gynacoloog mij duidelijk, dat gezien mijn leeftijd (41), vruchtbaarheidsbehandelingen er niet in zitten. Ik wil ook niet tijden doorgaan. Hoewel ik mij ook nog niet helemaal compleet voel, kan ik ook tevreden zijn met mijn 2 jongetjes. Alleen ik kan nu nog niet de moed opbrengen om te stoppen.

 

[Anoniem]

Tja, wanneer stop je......... Dat vraag ik me ook wel eens af. Ik ben erachter gekomen dat ik bijna geen eisprong heb. Laatste maand dan eindelijk wel een keer alleen veel te laat, dus wij waren ook te laat.
Ik wil eigenlijk in januari eens naar de ha gaan. Mn vriend wil eigenlijk alleen als het spontaan komt anders niet. Ik wil daar wel wat verder in gaan, ik heb vele gelezen hier op de site dat je een eisprong makkelijk kunt opwekken met medicijnen.
Wat ik jammer vind is dat het leeftsverschil steeds groter wordt.
Ik vraag me ook af, hoe ver ga je voor een derde? Ik ben dan pas 28, maar was de vorige keren meteen zwanger, dus iets in mij zegt dat er nu iets niet klopt.
Ik vind ook dat ons gezin op een of andere manier nog niet compleet is.
Mijn tante heeft op haar 41ste nog een gezond (derde) kindje gekregen. Maar ik weet natuurlijk niet wat daar aan vooraf is gegaan.
Moeilijk he...