Weg droom!!!

[Anoniem]

Beste iedereen!

Ik lees al een tijdje met iedereen mee, omdat mijn man en ik dachten aan een tweede kindje. We hebben al een schitterende dochter van 5. Alles ging uitstekend, mooi huis, leuke baan, iedereen om ons heen gezond, en onze relatie van 13 jaar ging perfect.
Totdat het noodlot toesloeg en en mijn man begin maart opbiechtte dat hij een verhouding had met een andere vrouw...
Hij is toen 3 weken uit huis geweest, en daarna besloten we het opnieuw te gaan proberen. Het ging uiteindelijk goed en we begonnen heel rsutig en stiekempjes alweer te verlangen naar een tweede kindje. Er werd wel wat over gepraat, maar we wiaten allebei dat we geen kindje kunnen krijgen in een onstabiele relatie.
De afgelopen weken ging het steeds slechter met ons (mijn man zette zich totaal niet in voor onze relatie) en we hebben dan ook dit weekend besloten om te gaan scheiden.
Weg kinderwens!
Er is een hele lange weg voor mij nu om te gaan, en misschien dat ik ooit nog eens op dit forum mag aankondigen dat ik het geluk opnieuw gevonden heb en dat mijn kinderwens alsnog vervuld mag gaan worden.
Voor alle meiden die zwanger proberen te worden, of voor wie het al zijn; ontzettend veel geluk en gezondheid toegewenst!!!!

Liefs,
Katta

 

[Anoniem]

Jemig, wat zal jij je akelig voelen......
Wat ik ook zal schrijven, het zal je niet beter laten voelen......
Ik wil je heel veel sterkte wensen de komende tijd!
Ik hoop dat je hier en bij vrienden en familie je verhaal kwijt kunt,

Groetjes Rimke

 

[Anoniem]

Hey Katta,

Kan niks anders zeggen dat ik het echt ontzettend K*T voor je vindt.
Het lijkt me zo moeilijk om iets wat je zo graag wilt ineens op te moeten geven.
Terwijl het ook zo mooi had kunnen zijn..!
Een verhouding aangaan terwijl je weet dat er thuis een vrouw en kind op je w88..
terwijl je weet dat er mensen zijn die van je houden, terwijl je weet dat je aan die mensen verplichtingen hebt te volbrengen en beloftes hebt gedaan... Ik vind dat zo laf!
Stap er dan uit voordat je iets met een ander aanpapt.
Leef echt met je mee en hoop voor je dat je kracht kunt vinden om verder te gaan, voor jezelf en voor je dochtertje. Dat je op een dag weer het geluk mag vinden!

Liefs Janien

 

[Anoniem]

Bedankt voor jullie reacties!
Het zal me zwaar vallen om iedereen kindjes te zien krijgen en ik alles moet gaan inleveren. Mijn huis, mijn financiële situate, mijn dochter eens in de twee weken...
Het begint allemaal nog maar net, dus het zal nog een lange nasleep hebben.
Er zullen vast vrouwen zijn die het zelfde als ik hebben meegemaakt en die het geluk opnieuw hebben gevonden. Ik hoor graag ook van hun!

Katta

 

[Anoniem]

Hoi Katta

Ik zit niet in dezelfde situatie als jij, dus kan niet met je mee praten.
Maar lees met afschuw je bericht, en wil je de komende tijd heel veel sterkte toe wensen om dit allemaal een plekje te geven en weer verder te gaan met je eigen leven!
Ik hoop dat je veel steun en kracht kunt vinden bij familie en vrienden!

groetjes, Mickje

 

[Anoniem]

Hey Katta,

Ik wil je even heel veel sterkte wensen de komende tijd. Het is onvergeeflijk als een man ontrouw is, ook al gebeurt het nog zo vaak tegenwoordig!!!!!!! (en vroeger ook trouwens).
Ik weet niet hou oud je bent, maar ik ben net 38 geworden en sinds 1 jaar getrouwd. Ik kon eerder de ware niet vinden en dus ook niet aan kinderen beginnen!! Nu zijn we volop bezig en hoewel het totnutoe nog niet gelukt is verwachten we toch nog een gezinnetje te kunnen worden. Misschien heb jij ook nog tijd om opnieuw te starten??
Er zijn ook lieve betrouwbare mannen die ook nogeens goeie papa's zijn!!!

Groetjes
Wietske

 

[Anoniem]

Hoi Wietske,

Ik wordt in september 31..... Dus qua tijd heb ik genoeg!! Maar toch, ik blijf waarschijnlijk onzeker en ik ben voor het leven getekend. Vooral omdat mijn man (ex..) diepe gevoelens voor zijn "minares" had en blijkbaar weer heeft. Ik zal altijd bij elke man bang blijven voor herhaling. Maargoed, dat zal bij meerdere gevallen zo zijn. Ik kan me voorstellen dat als je een miskraam hebt gehad ook bang zult zijn in volgende zwangerschappen dat het fout gaat lopen.
Ik wil alleen zo graag positieve verhalen horen van vrouwen die nadat ze ook bedrogen zijn een nieuw leven hebben kunnen opbouwen en weer vertrouwen hebben. En het belangrijkste; hoe hun oudste kind (eren) met de nieuwe situatie omgaan....
Alle adviezen en ervaringen zijn welkom!!
Ik vind het vreselijk dat ik mijn meisje geen broertje of zusje kan geven omdat papa zijn  L*L achterna moest lopen!!  

Katta

 

[Anoniem]

Meid wat een nare toestanden allemaal, klinkt misschien raar en wil je dat niet horen maar misschien is allemaal beter zo, voor jullie en je kind.
Ik zelf heb het niet meegemaakt maar een vriendin van mij wel, ook een kindje van 3 toen hij vreemd ging, ook na een tijdje het weer proberen maar er was constant geheibel in de keet, was voor haar niet gezond en voor hun kindje ook niet. Zij bleef ook achterdochtig (waar ze ook haar redenen voor had) na een poosje is hij weer na zijn minares gegaan. Voor haar brak er echt even ... periode aan. maar ze heeft nu weer iemand gevonden waar ze dolgelukkig mee is en hij ook met haar en haar dochter. Over 2 mnd is ze uitgerekend van haar tweede.

Hoop voor jou en ga daar maar vanuit dat er ook voor jou iemand zal zijn.

Liefs Esther