Dag lieve Katta,
Ook ik wil je langs deze weg wat moed inpraten...
Heb zelf twee scheidingen achter de rug... mijn eerste man had een verhouding met een collega. Ik ben toen vertrokken daar ik voor mezelf had uitgemaakt dat dit toch nooit meer kon lukken... Ik ga ervan uit dat eens ze dat doen, ze dat ook blijven doen, het vertrouwen is weg en ikzelf zou het niet meer uit mijn hoofd hebben kunnen zetten en wat is je leven dan nog als je telkens achterdochtig blijft rondlopen als hij gaan werken is of eens buiten huis is?! Hij is nu trouwens met haar getrouwd ook... Van mijn tweede man ben ik te weten gekomen dat hij met meer dan één vrouw zijn pleziertjes had! Dit was echter een VECHTscheiding... Heb bij beide mannen een kindje... Heb toen bijna 3 jaar samengewoond en van die man ben ik ook te weten gekomen dat hij een verhouding had! Hij gaf spinningles en met één van die leerlingen had hij het wel gevonden! Terug een teleurstelling... Ik begrijp je heel goed... ben 3 keer door een hel gegaan! De grond zakte weg vanonder mijn voeten! Heb heel veel steun gekregen van de mensen rondom mij... maar toch voel je je zo in de steek gelaten... zo alleen! Je vertrouwen is inderdaad weg... je zelfvertrouwen krijgt een enorme deuk! Maar je staat ervoor en je MOET erdoor ook al zie je dat soms niet meer zitten! Ik heb me dan ook rechtgetrokken aan mijn kindjes. Die hebben je nodig en hebben het er zelf ook al moeilijk mee. Nu ben ik ietsje meer dan een jaar bij mijn huidige vriend... Was eerst heel bang om terug de stap te zetten in een relatie... had een enorme schrik... Heb het toch gewaagd en heb er geen enkele seconde spijt van! Natuurlijk blijft die schrik ergens hangen maar ik merk nu pas wat ik al die jaren heb moeten missen... krijg zoveel respect nu... liefde... wat ik nooit op zo een manier heb gekregen! Mijn dochter wordt er 16 in augustus en mijn zoontje is er 10... Ikzelf wordt er 36 in november! Het is nooit te laat om je geluk te vinden! Het klikt trouwens ook supergoed tussen mijn vriend en mijn kindjes! Meisje, het komt voor jou ook wel goed! Weet dat je er niet alleen voor staat en je echt niet de enige bent die zoiets meemaakt... maar ik weet zeker dat het jou ook lukt! We zijn nu van november bezig voor een kleintje... dus wie weet komt dat voor jou ook nog wel! Ik wens je heel veel sterkte in deze moeilijke tijd en weet dat er hier mensen zijn die erover willen praten!
Dikke zoen en liefs,
Sanneke XxX