Wetenschappelijk onderzoek

A

Anoniem

Guest
Hoi meiden,

Ik heb even iets wat ik ter discussie wil stellen. Ik heb gisteren te horen gekregen dat ik last heb van pre-eclampsie (zwangerschapsvergiftiging). Ik ben en blijf daarvoor onder controle in het ziekenhuis, waarmee ik mijn hoop op een thuisbevalling moet laten varen.

Nu ben ik vandaag gevraagd (door het ziekenhuis) of ik wil meedoen aan een wetenschappelijk onderzoek.
Tegenwoordig worden veel vrouwen met een hoge bloeddruk of zwangerschapsvergiftiging ingeleid uit voorzorg. Het doel van het onderzoek is om de effecten te bestuderen van het al dan niet vroegtijdig inleiden van de bevalling.

Het komt hier op neer: a.s. zondag ben ik voor onderzoek in het ziekenhuis. Als ik besluit om mee te doen heb ik 50% kans dat ik binnen 48 uur zal worden ingeleid (groep 1) of 50 % kans dat ik 'gewoon' onder controle blijf tot de natuurlijke bevalling begint (groep 2). Als ik niet meedoe, zullen ze ook de natuurlijke bevalling afwachten, tenzij er op een gegeven moment natuurlijk ingegrepen moet worden.

Ik merk aan mijn lichaam dat de zwangerschapsvergiftiging zijn tol eist. Zowel mijn moeder als zus hebben hetzelfde meegemaakt, zijn ook voor zw.vergift. voortijdig opgenomen geweest en moesten door complicaties ingeleidt worden. De vraag die ik mezelf stel, is het misschien beter om krachten te sparen en wellicht ergere complicaties niet af te wachten? Nogmaals, ik heb geen 100% keuze. De kleine is er klaar voor, dus dat is ook geen bezwaar.

Wat vinden jullie?

Groetjes, Marisa

 
Tja, dat is een moeilijke keuze en heel vervelend voor jou!
 
37 weken is inderdaad matuur maar wel op het randje. Je hoort vaak dat deze kindjes toch wat meer opstartproblemen hebben. Problemen met drinken etc. Daarnaast weet ik niet hoe het met jouw verstrijking/ontstluiting staat. Inleiden als de baarmoedermond nog potdicht zit kan dagen duren en een zware bevalling tot gevolg hebben. Ik heb verhalen gehoord in mijn omgeving waar het 7 dagen geduurd heeft voordat de bevalling daadwerkelijk begon. Ik weet niet of ze met pre-eclampsie  ook zolang wachten of dat ze dan sneller tot een keizersnede overgaan? Dus of je daadwerkelijk krachten gaat sparen weet ik niet, overleg dat eens met jouw gynaecoloog.

Veel succes met je keuze!

Ingeborg

 
Jeetje, dat is inderdaad erg moeilijk.

Ik zou in jouw geval denk ik wel meedoen met het onderzoek.
Zou dan toch graag wat eerder ingeleid worden.
En 37 weken is misschien net wat vroeg om te bevallen, maar ip gewoon op 'tijd'. (ik heb op een couveuze afdeling gewerkt en met 36-37 weken hebben de baby's eigenlijk net een slaapweekje om zich voor te bereiden op de bevalling, waardoor ze dus als ze net geboren zijn wat slomer kunnen zijn en de borstvoeding wat moeilijker op gang kan komen. Maar na een weekje zijn ze erover heen en komt die borstvoeding echt wel!!).

Schijnbaar  kan een ingeleiden bevalling wel wat langer duren en misschien zwaarder zijn, maar als je ook met complicaties ingeleid gaat worden, dan zit je in dezelfde situatie: maar dan ben je er misschien zelf wat slechter aan toe, of je kind.

Maar dat is hoe ik het zie en het blijft je eigen keuze natuurlijk.
Denk er goed over na en praat met je man, jullie moeten er samen uitkomen.

Veel sterkte!!!
 
Alvast bedankt voor jullie snelle reacties. Het gaat inderdaad eigenlijk niet zo zeer om het onderzoek zelf, maar meer om de vraag of we ingeleid willen worden of niet.

We hebben het er over gehad en eigenlijk zijn we nu zo ver dat we uberhaupt eerst willen bespreken of inleiding er in zit. Het lijkt ons toch beter. Dus dat zullen we zondag met de gyneacoloog bespreken. Ik vind het een eng idee dat mijn kleine wellicht niet genoeg zuurstof/voeding/etc krijgt. En omdat ik al een verhoogde kans heb op verslechtering (ivm mijn moeder en zus) vind ik het dan een fijner idee als ze geboren wordt. We zullen het zien.

Ik sta nog steeds open voor deze discussie, dus iedereen die wil posten, alsjeblieft!
Groetjes, Marisa

 
Ps, als ik word ingeleid naar aanleiding van het onderzoek, zal dat hoogstwaarschijnlijk dinsdag zijn. Dan ben ik dus 37 & 4 dagen.

Groetjes, Marisa

 
Hoi Marisa,

Ik begrijp uit jouw verhaal dat je wellicht twijfelt of je kindje niet te vroeg geboren zal worden, als je met het onderzoek mee doet.
Je bent al 37 weken en dat is niet voor niks de datum dat je thuis mag gaan bevallen (in normale omstandigheden dan). Dan zijn de longetjes ook volgroeid en kan je kindje zelfstandig groot worden. Deze 37e week is er niet voor niks.
Als jij ingeleid wordt, dan ben je dus die streefweek net voorbij, dus volgens mij zou het niet erg zijn als je gaat bevallen.
Zoals je wellicht mijn verhaal kent, ik ben met 37+4 bevallen middels een keizersnede, nadat de bevalling dmv het breken van de vliezen zich op natuurlijke wijze in gang zette. Onze Cas is maar een klein propje, 47 cm en 2805 gram, maar wel met 2x10 Apgar-score. Beter kan niet. Ja, hij slaapt veel. Hij is ook nog erg jong. En hij hield zich de eerste dagen wat moeilijker warm, maar daar heb je kruiken voor. Ons mannetje is nu 11 dagen oud en het gaat prima met hem.

Dus als dat je bezwaar is, dan zou ik zeker geen risico nemen en je laten inleiden. Je wordt in het ziekenhuis goed in de gaten gehouden, daar hoef je het ook niet voor te laten en jullie ukkie zal een paar dagen onder controle blijven (of niet als hij/zij het goed doet).

De zwangerschapsvergiftiging is niet goed voor jou en niet goed voor je uk, denk ik. Ga vooral je eigen gevoel achterna! Als jij denkt dat je er goed aan doet, ga dan voor die inleiding, maar als je twijfelt, doe het dan niet. Je moeder gevoel laat je niet in de steek!

Succes en ik blijf je verhaal volgen.

Gr. Tamara.
 
Hai Marisa,

Ik ben momenteel zwanger van de tweede en heb met de eerste ook pre-eclampsie gehad. Ook bij 37 wk werd het geconstateerd en ik ben ingeleid met 37+4dg. Mijn dochter is gezond ter wereld gekomen, met 3250 gram. Geen ademhalingsproblemen, noch voedingsproblemen. Ik was erg ziek van de vergiftiging en had gezien mijn bloeddruk (180/110) niet langer mogen en willen wachten. Ook na je bevalling heb je je energie nog hard nodig! Ik was toch wel een tijd uitgeschakeld en heb 4 dagen in het ziekenhuis gelegen aan een magnesiuminfuus (na de bevalling).Ik kan dus absoluut niet voor je beslissen, ik wil je ook absoluut niet bang maken, maar als ik je een advies mag geven: ik zou meedoen en eventueel in laten leiden. Je moet maar zo denken, als het niet goed zou zijn voor je kindje, zouden ze het risico niet nemen!
Ik wens je veel wijsheid en een goede bevalling/prachtig kindje!
liefs
Fee Julia
 
Hoi marissa,

ik kan me voorstellen dat het moeilijk voor jullie is om een keuze te maken. Ik denk wel dat een arts geen enkel risico wil lopen en dat er als het echt nodig is wel wordt ingegrepen. Daarom zou ik meedoen aan het onderzoek. Misschien ben je er zelf in een eventuele volgende zwnagerschap wel gebaat bij dat je hebt meegedaan.

Veel succes met je keuze.

Groetjes van Mrloes
 
Terug
Bovenaan